Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

10 στρατηγικές χειραγώγησης

Από τότε που πρωτοδιάβασα κείμενο του Νόαμ Τσόμσκι (Noam Chomsky), συγκεκριμένα στις 31.07.1978 το [Μορφή και Νόημα στις Φυσικές Γλώσσες] (Εκδόσεις Έρασμος, 1977, (απόσπασμα από το "Language and Mind", 1972)), αντιλήφθηκα ότι ο άνθρωπος αυτός είχε εξαιρετική ποιότητα. Με λίγα λόγια, σας λέω ότι με τις εργασίες του έδωσε την δυνατότητα στην γλωσσολογία να εξελιχθεί σε επιστήμη, (σαν να την πήρε από επίπεδο αστρολογίας και να την ανέβασε σε επίπεδο αστρονομίας).

Τότε το θέμα ήταν γλωσσολογικό. Αργότερα τα άρθρα και τα βιβλία του έγιναν πιο πολιτικά, (αναπόφευκτο - αφού η κυριαρχία επεκτείνεται με την διάδοση της γλώσσας του κατακτητή), οπότε είναι φυσιολογικό ένας επιστήμονας γλωσσολόγος να ασχολείται με την πολιτική κατάσταση. Και έχει γράψει πάρα πολλά βιβλία!

Θεωρώ βασικό ανάγνωσμα το [Έτος 501 : Η κατάκτηση συνεχίζεται] (Εκδόσεις Τόπος, 1994, ("Year 501 : the conquest continues", 1993)) γιατί εξηγεί με επίσημα στοιχεία ποιός είναι ο κατακτητής του κόσμου την τελευταία μισή χιλιετία!

Ένα ακόμη σημαντικό έργο είναι το [Κατασκευάζοντας συναίνεση] (("Manufacturing Consent", Black Rose Books, 1994)), όπου εξηγεί με ποιό τρόπο τα μέσα ενημέρωσης επηρεάζουν τους λαούς ώστε να ζητήσουν οι ίδιοι αυτό που είχε εξαρχής σκοπό να τους προσφέρει ο κάτοχος της εξουσίας, το οποίο δεν ταυτίζεται βέβαια με το συμφέρον των λαών!

Αυτά που λέει ο Τσόμσκι βαφτίζονται από τους πολέμιούς του σαν [αναρχικά], και τον κατηγορούν ότι αν ήταν έντιμος ο αγώνας του κατά κυβερνήσεων, πολυεθνικών εταιρειών κλπ, θα είχε παραιτηθεί από την θέση του καθηγητή στο MIT. Αφού δεν το κάνει, είναι μέρος του συστήματος κλπ κλπ. Ο Τσόμσκι πιστεύει ότι οι απλοί άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν ότι ένα σύστημα μπορεί να πολεμηθεί μόνο "από μέσα" και τους παροτρύνει να διαβάσουν και να μάθουν, για να μπορούν να αποφασίζουν σωστά.


Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ένα κείμενο που συνοψίζει, ας πούμε, τα λόγια του Τσόμσκι σχετικά με το πώς χειραγωγεί και ποδηγετεί ο τύπος, έντυπος και ηλεκτρονικός, τους ανθρώπους. Σας ειδοποιώ ότι θα έπρεπε να διαβάζετε τον διανοητή στο πρωτότυπο (ή σε πλήρη μετάφραση) γιατί οι υπεραπλουστεύσεις δεν σας μεταφέρουν την συλλογιστική ώστε να πεισθήτε, οπότε το τελικό συμπέρασμα μπορεί να φαίνεται έωλο και να πάει χαμένο.
Στο κάτω κάτω, είμαστε ήδη ρυθμισμένοι να πιστεύουμε ό,τι μας λένε τα Μέσα!

Το αγγλικό κείμενο είναι από εδώ και το ελληνικό κείμενο είναι από εδώ (με κάθε επιφύλαξη για την ορθή απόδοση των κειμένων).

Ενημέρωση 24.01.2011
Αφού έγραψα στις 06.01.2011 ότι είμαστε ρυθμισμένοι να καταπίνουμε αμάσητες τις φόλες που μας παρουσιάζουν τα Μέσα και ότι πρέπει να διαβάζουμε τα κείμενα στο πρωτότυπο, έμαθα σήμερα ότι είμαι κι εγώ θύμα μιας διαδικτυακής φάρσας. Ο δεκάλογος δεν είναι του Chomsky, αλλά του Sylvain Timsit. Πλήθος συζητήσεων έχει ανάψει στο διαδίκτυο (flame εδώ κι εδώ και αλλού αν ψάξετε) με κατηγορίες για παραπληροφόρηση, για αναρχικές ιδέες και πολλά άλλα.
Ανέφερα βέβαια τις πηγές μου και δήλωσα επιφύλαξη, αλλά ζητώ επιπρόσθετα συγγνώμη αν κάποιος έχει παραπλανηθεί από το κείμενο. Μπορείτε να διαβάσετε αντεπιχειρήματα ακολουθώντας τους συνδέσμους.




Based on the work of American linguist Noam Chomsky, here is a list of "10 strategies of manipulation" by the media:
Βασισμένη στο έργο του Αμερικανού γλωσσολόγου Νόαμ Τσόμσκυ, ακολουθεί μία λίστα με τις 10 στρατηγικές χειραγώγησης.
1 - A STRATEGY OF DISTRACTION.

The key element of social control is the strategy of distraction that is to divert public attention from important issues and changes decided by political and economic elites, through the technique of flood or flooding continuous distractions and insignificant information. The strategy of distraction is also essential to keep the public interested in the essential knowledge in science, economics, psychology, neurobiology, and cybernetics. "Keep the public's attention distracted away from the real social problems, captivated by issues of no importance. Keep the public busy, busy, busy, no time to think, back to the farm and other animals (citing text 'silent weapons for quiet wars). "

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).
2 - CREATE PROBLEMS AFTER OFFERING SOLUTIONS.

This method is also called "problem-reaction-solution." This creates a problem, a "situation" due to cause some reaction in public, so that it is the principal measures that want to accept. For example: let develops or intensifies the urban violence, or arrange for bloody attacks, so that the public is the principal of safety laws and policies to the detriment of freedom. Or also: create an economic crisis to accept as a necessary evil recession of social rights and the dismantling of public services.

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ

Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.
3 - STRATEGY gradation.

To make it accept an unacceptable extent, simply apply it gradually, a dropper, for consecutive years. This is how radically new socioeconomic conditions (neoliberalism) were imposed during the 1980s and 1990s: the minimal state, privatization, precariousness, flexibility, mass unemployment, which is insufficient to pay decent tickets, so many changes that caused a revolution would be had been implemented at once.

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.
4 - THE STRATEGY OF DEFER.

Another way to make an unpopular decision to accept is to present it as "painful and necessary" in obtaining public acceptance for the moment for a future application. It is easier to accept that a future sacrifice of an immediate sacrifice. First, because the effort is not used immediately. Then, because the public, the mass, always has the tendency to expect naively that "everything will improve tomorrow," and that the sacrifice required may be avoided. This gives the public more time to get used to the idea of change and accept it with resignation when the time comes.

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ’ ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.
5 - ADDRESSING THE PUBLIC AS younger children.

Most of the advertising directed at the general public uses discourse, arguments, characters, and particularly children's intonation, often close to the weakness, as if the viewer were a very young child or a mentally impaired. The more you get bringing mislead the viewer, the more it tends to adopt an infantile tone. Why? "If you address a person as if she had the age of 12 years or less, then, due to suggestibility, it will tend, with some probability, a response or reaction also lacks a critical sense as of a person 12 years or younger (see "Silent Weapons for quiet Wars"). "

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος.Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).
6 - USING THE EMOTIONAL ASPECT MUCH MORE THAN A REFLECTION.

Make use of the emotional aspect is a classic technique to cause a short circuit on rational analysis, and finally to the critical sense of individuals. Moreover, the use of emotional register allows you to open the door to the unconscious to deploy graft or ideas, desires, fears and fears, compulsions, or induce behaviors ...

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.
7 - Keep the public in ignorance and mediocrity.

Making the public is incapable of understanding the technologies and methods for their control and their bondage. "The quality of education given the lower social classes should be as poor and mediocre as possible so that the gap of ignorance that lies between the lower classes to upper social classes is and remains impossible to reach the lower classes (see 'Arms silent for quiet wars). "

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του… «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).
8 - stimulates the public to be complacent mediocrity.

Promoting the public to think that fashion is the fact of being stupid, vulgar and uneducated ...

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος…
9 - STRENGTHENING THE REVOLT BY self-blame.

Make the individual believe that he alone is to blame for their own misfortune, because of the failure of their intelligence, their abilities, or their efforts. Thus, instead of rebelling against the economic system, the individual themselves helpless and blame themselves, which leads to a depressive state which one of its effects is to inhibit its action. And without action, there's revolution!

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους.Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης… Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.
10 - THE BEST GUYS KNOW WHAT THEY KNOW IF SAME.

In the course of the last 50 years, advances in science have led to accelerated growing knowledge gap between the public and those owned and used by the ruling elites. Thanks to biology, neurobiology and psychology applied, the "system" has enjoyed an advanced knowledge of the human being, either physically or psychologically. The system has been able to better understand the average person than he knows himself. This means that in most cases, the system has more control and great power over individuals than the individuals themselves.
10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ’ ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

πηγές
http://www.institutojoaogoulart.org.br
http://www.kaosenlared.net

Δεν υπάρχουν σχόλια: