Αυτές τις ημέρες υπάρχει ένας καταιγισμός ειδήσεων από την Ουκρανία. Οι εσωτερικές της υποθέσεις έφεραν τον θάνατο σε δεκάδες διαμαρτυρόμενους πολίτες από "αδέσποτες" σφαίρες, ο πρωθυπουργός έχασε τον έλεγχο και κάποιοι οπλισμένοι βρήκαν ευκαιρία να καρπαζώνουν τον εισαγγελέα του Κιέβου, να βγάλουν νέους νόμους και να απαγορεύσουν τις ξένες γλώσσες ρωσικά, ελληνικά. Ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν κατεβάζει στρατεύματα για ώρα ανάγκης και για προστασία των Ρώσων της περιοχής, η Κριμαία "ζητάει" να αυτονομηθεί, ο Ουκρανός ναύαρχος αυτομολεί, ο Ρώσος πρωθυπουργός Μεντβέντεφ προειδοποιεί για νέο κύκλο αίματος και η νεοαποφυλακισθείσα Τιμοσένκο δηλώνει ότι όποιος επιτίθεται στην Ουκρανία, πρακτικά κηρύσσει πόλεμο εναντίον ΕΕ και ΗΠΑ. Η ΕΕ και οι ΗΠΑ λένε στην Ρωσία να σταματήσει την εισβολή, απειλούν να την διώξουν από τους 8, να της επιβάλουν οικονομικό αποκλεισμό, και δηλώνουν ότι θα έχει ευθύνη αν ξεκινήσει ένας πόλεμος.
Ας πάμε τριάντα χρόνια πίσω, στον Οκτώβριο του 1983...
"Η πολυπόθητη ανεξαρτησία της νήσου Γρενάδας έφτασε στις 7 Φεβρουαρίου του 1974, οπότε έγινε μέλος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας και πρώτος Πρωθυπουργός ανέλαβε ο Σερ Έρικ Γκέρι. Το 1979 συντελέστηκε η ανατροπή του Γκέρι σε πραξικόπημα, από τον μαρξιστή Μόρις Μπίσοπ, ο οποίος ακολούθησε πολιτική φιλική προς την ΕΣΣΔ. Ο Μπίσοπ δολοφονήθηκε τον Οκτώβριο του 1983, μετά την εισβολή από 2.000 πεζοναύτες των ΗΠΑ στο νησί, που άρχισε στις 25 Οκτωβρίου 1983".
Έτυχε να παρακολουθώ Διεθνή τηλέτυπα εκείνη την ημέρα και διάβασα το μήνυμα που έστειλε ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Τζορτζ Σουλτς στην Μάργκαρετ Θάτσερ λέγοντας ότι "θα εισβάλουν για να διασώσουν τους Βρετανούς υπηκόους που ζούσαν στην Γρενάδα". Η Θάτσερ του απάντησε αυστηρά "Δεν επιτρέπουμε σε κανένα να μας υποκαθιστά στην άσκηση της εξωτερικής μας πολιτικής και είμαστε οπωσδήποτε σε θέση να υπερασπίσουμε τους υπηκόους μας. Να μη γίνει αυτή η επέμβαση".
Ο Ρέιγκαν είπε στον Σουλτς να εισβάλει και μετά ο Σουλτς περιέγραψε στα απομνημονεύματά του την κατάσταση ως εξής : "British Prime Minister Margaret Thatcher was not happy that the U.S. decided to take action. After the President briefed her on the situation, she had responded negatively to the idea, saying she preferred economic and political pressure to military action. Thatcher was afraid that any attempt to save American lives would endanger British subjects. So when Reagan signaled his decision to Thatcher to move forward anyway, she was angry".
Έτσι εισέβαλαν οι Αμερικανοί στη μικρή και ακίνδυνη Γρενάδα χωρίς να λαβαίνουν υπόψη τι τους έλεγαν οι σύμμαχοί τους.
Παρόμοιες πράξεις εισβολής και κατοχής γίνονται συνέχεια με γελοίες δικαιολογίες, ενώ μόνο τα "συμφέροντα" των εισβολέων καθορίζουν την συνέχεια, όχι οι διαμαρτυρίες των κατακτημένων ή των γειτόνων τους.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 3 Μαρτίου 2014
Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014
Πόλεμος εναντίον των ποσοστών!
Καλή χρονιά να είναι το 2014 και για γνωστούς και για αγνώστους.
Καλή, με την έννοια που δίνω εγώ : γεμάτη αγάπη, φιλανθρωπική, ειρηνική, δημιουργική.
Μετά από τις γενικές ευχές, ας εξηγήσω τον τίτλο της ανάρτησης.
Έχω παρατηρήσει ότι τα ποσοστά είναι συσχετισμένα με δυσάρεστες καταστάσεις και είναι πιθανό, αν μιλάμε μόνο με απόλυτα νούμερα, να τις αποφύγουμε.
Ποσοστά κομμάτων και έδρες.
Είναι πεντακάθαρο ότι η βούληση του λαού παραβιάζεται με διάφορους τρόπους μέσω των εκλογικών νόμων με δικαιολογία ότι πρέπει να προκύπτουν σταθερές κυβερνήσεις. Έχετε ακούσει άλλοτε για βία και νοθεία, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Δημιουργούνται εκλογικοί νόμοι που να ευνοούν το πρώτο κόμμα (και με δωρεάν ποσοστό εδρών) ή και το δεύτερο κόμμα. Αποκλείονται από την βουλή τα κόμματα που δεν πιάνουν ένα ποσοστό ψήφων. Σε επόμενες κατανομές τα κόμματα που προηγούνται μοιράζονται τις ψήφους άλλων κομμάτων.
Και με αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση των περιοχών, όπως συμβαίνει αλλού (ΗΠΑ), η βούληση του λαού επίσης παραμορφώνεται.
*** Πρέπει να ισχύει η απλή αναλογική και να μπαίνουν στην Βουλή όσοι βουλευτές προηγούνται σε ψήφους, ανεξάρτητα από κόμματα, αλλά με εξασφαλισμένη εκπροσώπηση όλων των περιφερειών της χώρας. (Ο πρώτος της Αττικής, ο πρώτος της Θεσσαλίας, κλπ, και μετά κατά σειρά ψήφων). Αν χρειάζεται, μπορούν να γίνουν κυβερνήσεις συνεργασίας κομμάτων. (Για το πως πρέπει να λειτουργούν τα πολιτικά κόμματα έχω γράψει αλλού).
Ποσοστό γυναικών σε μια εκλογή.
Λέμε ότι φροντίζουμε να εκλεγούν τόσο (πες 30) στα εκατό γυναίκες. Και είναι καλό αυτό τώρα;
Αν δεν υπάρχουν τόσες άξιες γυναίκες, γιατί να φορτωθούμε 30% από αυτές;
Αν υπάρχουν περισσότερες άξιες, γιατί να μείνουμε ικανοποιημένοι που καλύψαμε το 30% και να δώσουμε τις υπόλοιπες θέσεις σε ανάξιους άνδρες;
*** Η εκλογή πρέπει να γίνεται με αντικειμενικά κριτήρια και το ποσοστό γυναικών είναι ανοησία.
Ποσοστό μπόνους σε πωλητή.
Λέει το αφεντικό για να παρακινήσει τους πωλητές: Για τζίρο μέχρι 10000 δεν δίνω μπόνους, για τζίρο μέχρι 30000 δίνω 2% για το μέρος τζίρου πάνω από 10000, για τζίρο μέχρι 60000 δίνω 3% για το μέρος τζίρου πάνω από 30000.
Οι πελάτες όμως μοιράζονται άνισα στους πωλητές. Οι παλιοί πωλητές έχουν τους παλιούς καλούς πελάτες με τους μεγάλους τζίρους και οι νέοι πωλητές τρέχουν να πετύχουν πωλήσεις σε νέους πελάτες με μικρούς τζίρους και μεγάλη ανασφάλεια. Για τις ίδιες απολαβές ο όγκος δουλειάς δεν είναι ίδιος σε κάθε πωλητή. Κι αν ο νέος πωλητής τρέξει πολύ και φέρει τζίρο πάνω από 60000, που δεν προβλεπόταν στην αρχική συμφωνία; Είναι στο χέρι του αφεντικού να δώσει ή να μη δώσει.
*** Ο μισθός του πωλητή μπορεί να είναι κατά ένα βασικό μέρος ανάλογο με τις ημέρες και ώρες εργασίας και κατά άλλο μεταβλητό μέρος ανάλογο με τις αποστάσεις που διάνυσε για να δει τους πελάτες της εταιρείας. Αν η εταιρεία θέλει επιπλέον να μοιράσει κέρδη, να το κάνει ακριβοδίκαια.
Ποσοστό αμοιβής στον μεσάζοντα.
Έχουμε έναν που πουλάει οικόπεδα. Απασχολείται μία ώρα για να πουλήσει ένα οικόπεδο 4 στρέμματα και έχει μια αμοιβή Α. Απασχολείται επίσης μία ώρα για να πουλήσει άλλο οικόπεδο 40 στρέμματα. Με ποια λογική η αμοιβή του είναι 10*Α στην δεύτερη περίπτωση;
Μη το σκέφτεστε μόνο με οικόπεδα! Και οι μεσίτες για τις πωλήσεις όπλων με ποσοστό επί του τζίρου αμείβονται, και επειδή τα όπλα είναι ακριβά παίρνουν τεράστιες μίζες. Και επειδή δεν επιθυμούν να μοιραστούν το ποσό με την εφορία, κάνουν τις πληρωμές μαύρες και μετά ξεπλένουν τα χρήματα σε στημένους αθλητικούς αγώνες, σε στημένες κληρώσεις λαχείων κλπ.
*** Η αμοιβή του μεσάζοντα θα έπρεπε να είναι για υπηρεσίες και ανάλογη με τις ώρες που απασχολήθηκε. Δεν υπάρχει ανάγκη να σχετίζεται με το ύψος της αγοράς.
(Και γιατί πρέπει να υπάρχει ιδιώτης μεσάζοντας για κρατικές προμήθειες; Για να τα πιάνει χοντρά;)
Καλή, με την έννοια που δίνω εγώ : γεμάτη αγάπη, φιλανθρωπική, ειρηνική, δημιουργική.
Μετά από τις γενικές ευχές, ας εξηγήσω τον τίτλο της ανάρτησης.
Έχω παρατηρήσει ότι τα ποσοστά είναι συσχετισμένα με δυσάρεστες καταστάσεις και είναι πιθανό, αν μιλάμε μόνο με απόλυτα νούμερα, να τις αποφύγουμε.
Ποσοστά κομμάτων και έδρες.
Είναι πεντακάθαρο ότι η βούληση του λαού παραβιάζεται με διάφορους τρόπους μέσω των εκλογικών νόμων με δικαιολογία ότι πρέπει να προκύπτουν σταθερές κυβερνήσεις. Έχετε ακούσει άλλοτε για βία και νοθεία, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Δημιουργούνται εκλογικοί νόμοι που να ευνοούν το πρώτο κόμμα (και με δωρεάν ποσοστό εδρών) ή και το δεύτερο κόμμα. Αποκλείονται από την βουλή τα κόμματα που δεν πιάνουν ένα ποσοστό ψήφων. Σε επόμενες κατανομές τα κόμματα που προηγούνται μοιράζονται τις ψήφους άλλων κομμάτων.
Και με αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση των περιοχών, όπως συμβαίνει αλλού (ΗΠΑ), η βούληση του λαού επίσης παραμορφώνεται.
*** Πρέπει να ισχύει η απλή αναλογική και να μπαίνουν στην Βουλή όσοι βουλευτές προηγούνται σε ψήφους, ανεξάρτητα από κόμματα, αλλά με εξασφαλισμένη εκπροσώπηση όλων των περιφερειών της χώρας. (Ο πρώτος της Αττικής, ο πρώτος της Θεσσαλίας, κλπ, και μετά κατά σειρά ψήφων). Αν χρειάζεται, μπορούν να γίνουν κυβερνήσεις συνεργασίας κομμάτων. (Για το πως πρέπει να λειτουργούν τα πολιτικά κόμματα έχω γράψει αλλού).
Ποσοστό γυναικών σε μια εκλογή.
Λέμε ότι φροντίζουμε να εκλεγούν τόσο (πες 30) στα εκατό γυναίκες. Και είναι καλό αυτό τώρα;
Αν δεν υπάρχουν τόσες άξιες γυναίκες, γιατί να φορτωθούμε 30% από αυτές;
Αν υπάρχουν περισσότερες άξιες, γιατί να μείνουμε ικανοποιημένοι που καλύψαμε το 30% και να δώσουμε τις υπόλοιπες θέσεις σε ανάξιους άνδρες;
*** Η εκλογή πρέπει να γίνεται με αντικειμενικά κριτήρια και το ποσοστό γυναικών είναι ανοησία.
Ποσοστό μπόνους σε πωλητή.
Λέει το αφεντικό για να παρακινήσει τους πωλητές: Για τζίρο μέχρι 10000 δεν δίνω μπόνους, για τζίρο μέχρι 30000 δίνω 2% για το μέρος τζίρου πάνω από 10000, για τζίρο μέχρι 60000 δίνω 3% για το μέρος τζίρου πάνω από 30000.
Οι πελάτες όμως μοιράζονται άνισα στους πωλητές. Οι παλιοί πωλητές έχουν τους παλιούς καλούς πελάτες με τους μεγάλους τζίρους και οι νέοι πωλητές τρέχουν να πετύχουν πωλήσεις σε νέους πελάτες με μικρούς τζίρους και μεγάλη ανασφάλεια. Για τις ίδιες απολαβές ο όγκος δουλειάς δεν είναι ίδιος σε κάθε πωλητή. Κι αν ο νέος πωλητής τρέξει πολύ και φέρει τζίρο πάνω από 60000, που δεν προβλεπόταν στην αρχική συμφωνία; Είναι στο χέρι του αφεντικού να δώσει ή να μη δώσει.
*** Ο μισθός του πωλητή μπορεί να είναι κατά ένα βασικό μέρος ανάλογο με τις ημέρες και ώρες εργασίας και κατά άλλο μεταβλητό μέρος ανάλογο με τις αποστάσεις που διάνυσε για να δει τους πελάτες της εταιρείας. Αν η εταιρεία θέλει επιπλέον να μοιράσει κέρδη, να το κάνει ακριβοδίκαια.
Ποσοστό αμοιβής στον μεσάζοντα.
Έχουμε έναν που πουλάει οικόπεδα. Απασχολείται μία ώρα για να πουλήσει ένα οικόπεδο 4 στρέμματα και έχει μια αμοιβή Α. Απασχολείται επίσης μία ώρα για να πουλήσει άλλο οικόπεδο 40 στρέμματα. Με ποια λογική η αμοιβή του είναι 10*Α στην δεύτερη περίπτωση;
Μη το σκέφτεστε μόνο με οικόπεδα! Και οι μεσίτες για τις πωλήσεις όπλων με ποσοστό επί του τζίρου αμείβονται, και επειδή τα όπλα είναι ακριβά παίρνουν τεράστιες μίζες. Και επειδή δεν επιθυμούν να μοιραστούν το ποσό με την εφορία, κάνουν τις πληρωμές μαύρες και μετά ξεπλένουν τα χρήματα σε στημένους αθλητικούς αγώνες, σε στημένες κληρώσεις λαχείων κλπ.
*** Η αμοιβή του μεσάζοντα θα έπρεπε να είναι για υπηρεσίες και ανάλογη με τις ώρες που απασχολήθηκε. Δεν υπάρχει ανάγκη να σχετίζεται με το ύψος της αγοράς.
(Και γιατί πρέπει να υπάρχει ιδιώτης μεσάζοντας για κρατικές προμήθειες; Για να τα πιάνει χοντρά;)
Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013
Η μυστικότητα της ψήφου
(Από σχόλιό μου στο facebook).
Η ψήφος στις εκλογές είναι μυστική. Γιατί είναι μυστική;
** Για να μην υπάρχουν παράπονα από τον υποψήφιο προς τους ψηφοφόρους; Ίσως. Γνώριζα έναν κύριο ΒΧ που είχε βάλει υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος. Όλοι στη γειτονιά τού έλεγαν ότι θα τον στηρίξουν, ακόμη και άγνωστοι στο καφενείο τού έλεγαν τα πιο θερμά λόγια. Πήρε μία (1) ψήφο. Ούτε η γυναίκα του δεν τον ψήφισε! Αυτός σιχάθηκε τους πάντες και νομίζω ότι έφυγε μετανάστης στην Αυστραλία.
** Για να μη φαίνεται ποιος ψήφισε ποιον; Σίγουρα. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε αιματηρές συγκρούσεις. Πώς λέμε Βενιζελικοί - Αντιβενιζελικοί; Οποιαδήποτε διαφορά μπορεί να οδηγήσει σε αντιπαράθεση. Θρησκευτική, Πολιτική, ακόμα και Ποδοσφαιρική. Είμαστε επιρρεπείς στα σχίσματα και στους εμφυλίους πολέμους.
** Για να μη φαίνεται πόσο χαζές απόψεις έχει ο κάθε επώνυμος; Δεν νομίζω ότι ο νομοθέτης είχε υπόψη του την προστασία των πολύ γνωστών προσώπων που παίρνουν το δημόσιο βήμα και εκτίθενται ανεπανόρθωτα. Το ότι είσαι καλός σε ένα τομέα και κερδίζεις από τις επιδόσεις σου εκεί τα προς το ζην πρέπει να το διαφυλάξεις! Οι πρόγονοί μας που έλεγαν "μη προτρεχέτω η γλώττα της διανοίας", ας πούμε "σκέψου καλά προτού μιλήσεις", υπέθεταν ότι όλοι μπορούν να σκεφτούν. Δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι στους προβεβλημένους της εποχής μας η σωστή σκέψη θα είναι είδος δυσεύρετο!
Η ψήφος στις εκλογές είναι μυστική. Γιατί είναι μυστική;
** Για να μην υπάρχουν παράπονα από τον υποψήφιο προς τους ψηφοφόρους; Ίσως. Γνώριζα έναν κύριο ΒΧ που είχε βάλει υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος. Όλοι στη γειτονιά τού έλεγαν ότι θα τον στηρίξουν, ακόμη και άγνωστοι στο καφενείο τού έλεγαν τα πιο θερμά λόγια. Πήρε μία (1) ψήφο. Ούτε η γυναίκα του δεν τον ψήφισε! Αυτός σιχάθηκε τους πάντες και νομίζω ότι έφυγε μετανάστης στην Αυστραλία.
** Για να μη φαίνεται ποιος ψήφισε ποιον; Σίγουρα. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε αιματηρές συγκρούσεις. Πώς λέμε Βενιζελικοί - Αντιβενιζελικοί; Οποιαδήποτε διαφορά μπορεί να οδηγήσει σε αντιπαράθεση. Θρησκευτική, Πολιτική, ακόμα και Ποδοσφαιρική. Είμαστε επιρρεπείς στα σχίσματα και στους εμφυλίους πολέμους.
** Για να μη φαίνεται πόσο χαζές απόψεις έχει ο κάθε επώνυμος; Δεν νομίζω ότι ο νομοθέτης είχε υπόψη του την προστασία των πολύ γνωστών προσώπων που παίρνουν το δημόσιο βήμα και εκτίθενται ανεπανόρθωτα. Το ότι είσαι καλός σε ένα τομέα και κερδίζεις από τις επιδόσεις σου εκεί τα προς το ζην πρέπει να το διαφυλάξεις! Οι πρόγονοί μας που έλεγαν "μη προτρεχέτω η γλώττα της διανοίας", ας πούμε "σκέψου καλά προτού μιλήσεις", υπέθεταν ότι όλοι μπορούν να σκεφτούν. Δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι στους προβεβλημένους της εποχής μας η σωστή σκέψη θα είναι είδος δυσεύρετο!
Παρασκευή 14 Ιουνίου 2013
Για τον ξαφνικό θάνατο της ΕΡΤ
Όλοι σχολίασαν το κλείσιμο της ΕΡΤ ΑΕ (Τρίτη 11 Ιουνίου 2013) με διάφορα επιχειρήματα, νομικά, εθνικά, συναισθηματικά, κλπ. Κάποιοι, έχοντας εσωτερική πληροφόρηση, δημοσίευσαν κρυφούς μισθούς, ειδικές συμφωνίες, ρουσφέτια, σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών.
Πολλοί πήραν θέση υπέρ της απόφασης, πολλοί πήραν θέση υπέρ της ανοικτής ΕΡΤ.
Ας δούμε συγκεντρωμένα εδώ μερικά από τα δικά μου σχόλια.
Τρίτη
Η ΕΡΤ θα μπορούσε να συμμαζευτεί κατά ένα μεγάλο μέρος. Για παράδειγμα, να παραμείνουν ένα τηλεοπτικό κανάλι και ένας ραδιοσταθμός εθνικής εμβέλειας (ας είναι και δορυφορικά).
Αυτό που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στην αναμπουμπούλα είναι το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ. Αν καταφέρουμε να χαθεί, θα είναι τεράστια ιστορική απώλεια.
===
Η κίνηση του συμμαζέματος που λέω, θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια.
Για παράδειγμα, όταν ανέλαβε ο ΓΑΠ, έπρεπε πάραυτα (1) να καταργήσει τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, (2) να μαζέψει τα κρατικά κανάλια σε ένα και να ματαιώσει τα περιττά έξοδα (πχ Γιουροβίζιον). Δεν έκανε τίποτε σωστό και την συνέχεια την ζούμε.
===
23:11 Οι οθόνες της ΕΡΤ μαύρισαν.
Ελπίζω να μην είναι νέα εκπομπή για το μέλλον μας.
Τετάρτη
Εμείς περιμένουμε να δούμε ποιος θα ωφεληθεί από το ξαφνικό κλείσιμο της ΕΡΤ.
===
ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΧΘΕΣ
• Πέντε κανάλια: ΕΤ1, ΝΕΤ, ΕΤ3, ERT WORLD (δορυφορικό), ΕΡΤ HD (Ψηφιακό)
• Επτά ραδιοφωνικοί σταθμοί με έδρα την Αθήνα: 91.6 Πρώτο Πρόγραμμα, 103.7 Δεύτερο Πρόγραμμα, 90.9 Τρίτο Πρόγραμμα, 93.6 Kosmos, 101.8 ΕΡΑ Σπορ, 106.7 Φιλία, Πέμπτο Πρόγραμμα-Φωνή της Ελλάδας [στα βραχέα σε όλο τον κόσμο])...
• ... και τρεις ραδιοφωνικοί σταθμοί με έδρα τη Θεσσαλονίκη (95.8, 102 και Τρίτο)...
• ... και 19 περιφερειακοί ραδιοφωνικοί σταθμοί ανά την Ελλάδα
• Τα μουσικά σύνολα (Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα, Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής, Χορωδία)
• Μια έντυπη έκδοση, η «Ραδιοτηλεόραση»
• Ο διαδικτυακός τόπος www.ert.gr, το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ archives.ert.gr.
(πηγή alfavita.gr)
Είδα μαύρο ακόμη στο κανάλι της Βουλής,
σε όσα ξένα κανάλια είχαν αντικαταστήσει τα ψηφιακά κανάλια της ΕΡΤ,
σε μερικά μικρά ελληνικά κανάλια,
σε ιδιωτικά κανάλια που αναμετέδιδαν και σήμερα σήμα από την ΕΡΤ.
===
Νομίζω ότι η σωστή σειρά ενεργειών θα έπρεπε να είναι διαφορετική :
* Δημιουργείται ο νέος φορέας στον οποίο μεταβιβάζεται η κυριότητα βασικών περιουσιακών στοιχείων.
* Δίνουν εξετάσεις με ΑΣΕΠ για πρόσληψη σε αυτόν όσοι έχουν τα προδιαγραφέντα προσόντα (και οι υπάλληλοι της ΕΡΤ φυσικά).
* Οι επιτυχόντες προσλαμβάνονται στον νέο οργανισμό (τα θέματα αποζημίωσης και προϋπηρεσίας των υπαλλήλων της ΕΡΤ αντιμετωπίζονται νόμιμα).
* Οι υπάλληλοι της ΕΡΤ απολύονται κανονικά.
* Η ΕΡΤ ΑΕ εκκαθαρίζεται.
* Τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία μεταβιβάζονται στον νέο οργανισμό ή πωλούνται.
Είδαμε να απομακρύνονται από τους χώρους εργασίας τους υπάλληλοι που δεν είχαν παραλάβει έγγραφη απόλυση. Αυτό δείχνει έλλειψη προετοιμασίας από την κυβερνητική πλευρά.
===
Δεν ξέρω τι θα γίνει με τις εκκρεμούσες πανελλήνιες εξετάσεις, που γίνονταν μέσω αναμεταδοτών της ΕΡΤ.
Δεν ξέρω τι θα γίνει με την ενημέρωση της ομογένειας σε όλο τον κόσμο, που ήταν έργο της ΕΡΤ.
Πέμπτη
Η κρατική τηλεόραση είχε ενίοτε εκπαιδευτικό ή και καθοδηγητικό ρόλο.
Τώρα, που είναι μαύρες οι οθόνες, ίσως μας υπαγορεύει τι να ψηφίσουμε.
===
Κι ένα κερασάκι στην τούρτα: Μάθαμε ότι το όνομα του νέου φορέα θα είναι nerit, του οποίου την ιδιοκτησία πρόλαβε και κατοχύρωσε άλλος!
Πολλοί πήραν θέση υπέρ της απόφασης, πολλοί πήραν θέση υπέρ της ανοικτής ΕΡΤ.
Ας δούμε συγκεντρωμένα εδώ μερικά από τα δικά μου σχόλια.
Τρίτη
Η ΕΡΤ θα μπορούσε να συμμαζευτεί κατά ένα μεγάλο μέρος. Για παράδειγμα, να παραμείνουν ένα τηλεοπτικό κανάλι και ένας ραδιοσταθμός εθνικής εμβέλειας (ας είναι και δορυφορικά).
Αυτό που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στην αναμπουμπούλα είναι το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ. Αν καταφέρουμε να χαθεί, θα είναι τεράστια ιστορική απώλεια.
===
Η κίνηση του συμμαζέματος που λέω, θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια.
Για παράδειγμα, όταν ανέλαβε ο ΓΑΠ, έπρεπε πάραυτα (1) να καταργήσει τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, (2) να μαζέψει τα κρατικά κανάλια σε ένα και να ματαιώσει τα περιττά έξοδα (πχ Γιουροβίζιον). Δεν έκανε τίποτε σωστό και την συνέχεια την ζούμε.
===
23:11 Οι οθόνες της ΕΡΤ μαύρισαν.
Ελπίζω να μην είναι νέα εκπομπή για το μέλλον μας.
Τετάρτη
Εμείς περιμένουμε να δούμε ποιος θα ωφεληθεί από το ξαφνικό κλείσιμο της ΕΡΤ.
===
ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΧΘΕΣ
• Πέντε κανάλια: ΕΤ1, ΝΕΤ, ΕΤ3, ERT WORLD (δορυφορικό), ΕΡΤ HD (Ψηφιακό)
• Επτά ραδιοφωνικοί σταθμοί με έδρα την Αθήνα: 91.6 Πρώτο Πρόγραμμα, 103.7 Δεύτερο Πρόγραμμα, 90.9 Τρίτο Πρόγραμμα, 93.6 Kosmos, 101.8 ΕΡΑ Σπορ, 106.7 Φιλία, Πέμπτο Πρόγραμμα-Φωνή της Ελλάδας [στα βραχέα σε όλο τον κόσμο])...
• ... και τρεις ραδιοφωνικοί σταθμοί με έδρα τη Θεσσαλονίκη (95.8, 102 και Τρίτο)...
• ... και 19 περιφερειακοί ραδιοφωνικοί σταθμοί ανά την Ελλάδα
• Τα μουσικά σύνολα (Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα, Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής, Χορωδία)
• Μια έντυπη έκδοση, η «Ραδιοτηλεόραση»
• Ο διαδικτυακός τόπος www.ert.gr, το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ archives.ert.gr.
(πηγή alfavita.gr)
Είδα μαύρο ακόμη στο κανάλι της Βουλής,
σε όσα ξένα κανάλια είχαν αντικαταστήσει τα ψηφιακά κανάλια της ΕΡΤ,
σε μερικά μικρά ελληνικά κανάλια,
σε ιδιωτικά κανάλια που αναμετέδιδαν και σήμερα σήμα από την ΕΡΤ.
===
Νομίζω ότι η σωστή σειρά ενεργειών θα έπρεπε να είναι διαφορετική :
* Δημιουργείται ο νέος φορέας στον οποίο μεταβιβάζεται η κυριότητα βασικών περιουσιακών στοιχείων.
* Δίνουν εξετάσεις με ΑΣΕΠ για πρόσληψη σε αυτόν όσοι έχουν τα προδιαγραφέντα προσόντα (και οι υπάλληλοι της ΕΡΤ φυσικά).
* Οι επιτυχόντες προσλαμβάνονται στον νέο οργανισμό (τα θέματα αποζημίωσης και προϋπηρεσίας των υπαλλήλων της ΕΡΤ αντιμετωπίζονται νόμιμα).
* Οι υπάλληλοι της ΕΡΤ απολύονται κανονικά.
* Η ΕΡΤ ΑΕ εκκαθαρίζεται.
* Τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία μεταβιβάζονται στον νέο οργανισμό ή πωλούνται.
Είδαμε να απομακρύνονται από τους χώρους εργασίας τους υπάλληλοι που δεν είχαν παραλάβει έγγραφη απόλυση. Αυτό δείχνει έλλειψη προετοιμασίας από την κυβερνητική πλευρά.
===
Δεν ξέρω τι θα γίνει με τις εκκρεμούσες πανελλήνιες εξετάσεις, που γίνονταν μέσω αναμεταδοτών της ΕΡΤ.
Δεν ξέρω τι θα γίνει με την ενημέρωση της ομογένειας σε όλο τον κόσμο, που ήταν έργο της ΕΡΤ.
Πέμπτη
Η κρατική τηλεόραση είχε ενίοτε εκπαιδευτικό ή και καθοδηγητικό ρόλο.
Τώρα, που είναι μαύρες οι οθόνες, ίσως μας υπαγορεύει τι να ψηφίσουμε.
===
Κι ένα κερασάκι στην τούρτα: Μάθαμε ότι το όνομα του νέου φορέα θα είναι nerit, του οποίου την ιδιοκτησία πρόλαβε και κατοχύρωσε άλλος!
Παρασκευή 15 Ιουνίου 2012
Επαναληπτικές εκλογές Ιουνίου
Έγραψα στο facebook την παραμονή των βουλευτικών εκλογών του Μάη :
"Στην Φυσική υπάρχει ένα μέγεθος που ονομάζεται εντροπία και μετράει, κατά μία έννοια, τον βαθμό της διάλυσης σε ένα σύστημα. Από μια άλλη άποψη, μετράει την έλλειψη πληροφορίας για οργάνωση του συστήματος.
Αν ξέρανε (αλλά η πληροφορία λείπει) οι πολιτικοί μας τι πρέπει να γίνει για να σωθεί η Ελλάδα, θα είχανε φτιάξει έναν πολιτικό σχηματισμό και θα είχανε έναν στόχο. Έχουνε διασκορπιστεί όμως (η εντροπία μεγιστοποιείται) σε ασύμβατα κόμματα και κομματάκια, πράγμα που δεν είναι ελπιδοφόρο.
Μιλάνε για πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες (αφού ψηφίσει ο λαός) αυτοί που δεν κατανοούν ότι πρέπει να συνεργαστούν τώρα! Το αποτέλεσμα των εκλογών δεν είναι θεραπεία για την ανικανότητά τους!"
Σήμερα είναι προπαραμονή των επαναληπτικών εκλογών. Έχει αλλάξει κάτι;
Ναι! Η πληροφορία, που έλειπε, συμπληρώθηκε από το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτό ερμηνεύεται από τους περισσότερους πολιτικούς αναλυτές σαν μήνυμα : "Συνεργαστείτε!"
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι το μήνυμα έλεγε : "Είσαστε όλοι άχρηστοι! (και γιαυτό δεν σας δώσαμε την πλειοψηφία)", αλλά έτσι θα προσπαθούσε να στενοχωρήσει τον πολιτικό κόσμο, πράγμα μάταιο όπως όλοι γνωρίζετε καθότι δεν ιδρώνει το αυτί τους από προσβολές και ορισμένοι από αυτούς είναι εμφανώς παχύδερμα.
Έτσι είμαστε στην αναμονή, ενώ η χώρα είναι στη εντατική με μηχανική υποστήριξη, και θα πάμε να ξαναψηφίσουμε μεθαύριο, άλλοι τους ίδιους, άλλοι τους πρωτοπόρους, με στόχο να σταματήσει το πρόβλημα της ακυβερνησίας της χώρας.
Αλλά αυτό είναι μικρό πρόβλημα. Το σημαντικό είναι ότι "δεν έχουμε πάγκο". Δεν υπάρχουν άτομα που είναι πρόθυμα και ικανά να εργαστούν για την χώρα. Είμαστε καταδικασμένοι να υποστούμε τις μετριότητες.
Μπορούμε όμως εμείς, που δεν είμαστε πολιτικοί (που φταίνε σε μεγάλο βαθμό για την κατάπτωσή μας) να επιδιώξουμε τα εξής "απλά" πράγματα :
Χρειάζεται να βοηθήσουμε όλοι με την εργασία μας, με την προσφορά μας, με το καλό παράδειγμά μας να αυξήσουμε την παραγωγή ελληνικών προϊόντων.
Παράλληλα οι αρμόδιοι πρέπει να τιμωρήσουν όσους έχουν παρανομήσει, (γιατί η ατιμωρησία πρέπει να ξεριζωθεί από τον τόπο μας), καταρχήν με άμεση δήμευση των "ανεξήγητων" περιουσιών.
Καλό βόλι!
"Στην Φυσική υπάρχει ένα μέγεθος που ονομάζεται εντροπία και μετράει, κατά μία έννοια, τον βαθμό της διάλυσης σε ένα σύστημα. Από μια άλλη άποψη, μετράει την έλλειψη πληροφορίας για οργάνωση του συστήματος.
Αν ξέρανε (αλλά η πληροφορία λείπει) οι πολιτικοί μας τι πρέπει να γίνει για να σωθεί η Ελλάδα, θα είχανε φτιάξει έναν πολιτικό σχηματισμό και θα είχανε έναν στόχο. Έχουνε διασκορπιστεί όμως (η εντροπία μεγιστοποιείται) σε ασύμβατα κόμματα και κομματάκια, πράγμα που δεν είναι ελπιδοφόρο.
Μιλάνε για πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες (αφού ψηφίσει ο λαός) αυτοί που δεν κατανοούν ότι πρέπει να συνεργαστούν τώρα! Το αποτέλεσμα των εκλογών δεν είναι θεραπεία για την ανικανότητά τους!"
Σήμερα είναι προπαραμονή των επαναληπτικών εκλογών. Έχει αλλάξει κάτι;
Ναι! Η πληροφορία, που έλειπε, συμπληρώθηκε από το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτό ερμηνεύεται από τους περισσότερους πολιτικούς αναλυτές σαν μήνυμα : "Συνεργαστείτε!"
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι το μήνυμα έλεγε : "Είσαστε όλοι άχρηστοι! (και γιαυτό δεν σας δώσαμε την πλειοψηφία)", αλλά έτσι θα προσπαθούσε να στενοχωρήσει τον πολιτικό κόσμο, πράγμα μάταιο όπως όλοι γνωρίζετε καθότι δεν ιδρώνει το αυτί τους από προσβολές και ορισμένοι από αυτούς είναι εμφανώς παχύδερμα.
Έτσι είμαστε στην αναμονή, ενώ η χώρα είναι στη εντατική με μηχανική υποστήριξη, και θα πάμε να ξαναψηφίσουμε μεθαύριο, άλλοι τους ίδιους, άλλοι τους πρωτοπόρους, με στόχο να σταματήσει το πρόβλημα της ακυβερνησίας της χώρας.
Αλλά αυτό είναι μικρό πρόβλημα. Το σημαντικό είναι ότι "δεν έχουμε πάγκο". Δεν υπάρχουν άτομα που είναι πρόθυμα και ικανά να εργαστούν για την χώρα. Είμαστε καταδικασμένοι να υποστούμε τις μετριότητες.
Μπορούμε όμως εμείς, που δεν είμαστε πολιτικοί (που φταίνε σε μεγάλο βαθμό για την κατάπτωσή μας) να επιδιώξουμε τα εξής "απλά" πράγματα :
Χρειάζεται να βοηθήσουμε όλοι με την εργασία μας, με την προσφορά μας, με το καλό παράδειγμά μας να αυξήσουμε την παραγωγή ελληνικών προϊόντων.
Παράλληλα οι αρμόδιοι πρέπει να τιμωρήσουν όσους έχουν παρανομήσει, (γιατί η ατιμωρησία πρέπει να ξεριζωθεί από τον τόπο μας), καταρχήν με άμεση δήμευση των "ανεξήγητων" περιουσιών.
Καλό βόλι!
Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012
Ασπρόμαυρα ευρώ
Ακούω διάφορους που προτείνουν λύσεις για την χώρα μας, ενώ δεν βλέπουν την γενικότερη εικόνα. Παρά το ότι έχω γράψει από πέρυσι την άνοιξη ποιά είναι τα δύο προβλήματα, ας τα πω μια φορά ακόμα.
(1) Επίθεση του δολαρίου εναντίον του ευρώ. Προκλήθηκε από δηλώσεις της Κίνας που ζήτησε να συμφωνήσουν σε ένα άλλο νόμισμα διεθνών συναλλαγών αφού η πρακτική με το δολάριο τους φαίνεται πλέον ανήθικη. Όποια χώρα της ευρωζώνης κι αν χρεοκοπήσει (Πορτογαλία; Ιταλία; Ελλάδα; ή άλλη) η μάχη για το ευρώ έχει χαθεί.
(2) Άθλια διαχείριση των οικονομικών μας. Διορισμοί των δικών μας με παχυλούς μισθούς κι οι άλλοι εργαζόμενοι ας πεινάσουνε. Εργαζόμενοι με ίδια προσόντα σε διαφορετικές υπηρεσίες πληρώνονται διαφορετικά. Κάποιοι νομοθετούν ότι πρέπει να παίρνουν περισσότερα, μετά κάποιοι εκδικάζουν ότι αυτοί πρέπει να παίρνουν περισσότερα και τελικά ο πολύς κόσμος καταστρέφεται.
Και τώρα προτείνω λύσεις.
Για το δεύτερο χρειάζονται ισοπεδωτικές και οδυνηρές κινήσεις. Άμεσα!
Μισθοί και συντάξεις και πάσης φύσεως μηνιαίες απολαβές πάνω από ένα μέγιστο επίπεδο (ας πούμε 1200 ευρώ) κόβονται. Όχι με ποσοστά (15%, 20% κλπ) αλλά ποσοτικά. Τα μεσοσταθμικά είναι απαράδεκτα.
Έτσι αποδίδεται δικαιοσύνη και δεν θα σφαχτούμε μεταξύ μας.
Για το πρώτο, ας τυπώσει η ευρωζώνη μια παρτίδα ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΑ ΕΥΡΩ με ημερομηνία λήξης σε κάποια χρόνια, ας πούμε ένα τρις ευρώ που λήγουν το 2025. Παίρνουν όλες οι χώρες τα αναγκαία και προσπαθούν να πετύχουν ανάπτυξη.
Οι πληρωμές μισθών γίνονται κατά ένα ποσοστό σε ασπρόμαυρα ευρώ (οι τράπεζες μπορούν να τα αντιμετωπίσουν ως νέο νόμισμα, όπως είχαμε δραχμές και ευρώ ταυτόχρονα την πρώτη χρονιά εφαρμογής του ευρώ). Τα επιδόματα ανεργίας μπορεί να είναι 100% σε ασπρόμαυρα.
Τα ασπρόμαυρα ευρώ αναθερμαίνουν την εμπορική κίνηση, αφού μόνο για αγορές αγαθών και υπηρεσιών μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Οι τράπεζες αποσύρουν τα ασπρόμαυρα ευρώ που κατατίθενται σε εταιρικούς (όχι προσωπικούς) λογαριασμούς προς την ΕΚΤ (που εποπτεύει την ρευστότητα) και έτσι μειώνεται το πλήθος τους ακόμα και πριν από την λήξη τους. Προσέξτε όμως μερικά στοιχεία :
(1) Δεν είναι χρήμα όπως τα υπόλοιπα ευρώ γιατί έχει ημερομηνία λήξης (άρα δεν είναι ακριβώς πληθωριστικό). Μέχρι τότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις συναλλαγές για να κινηθεί η αγορά. Ο όγκος του χρήματος που κυκλοφορεί διογκώνεται προσωρινά, αλλά όλοι γνωρίζουν ότι μετά από κάποιο διάστημα τα ασπρόμαυρα ευρώ θα είναι άνευ αξίας.
Η αποταμίευση αυτού του χρήματος στα νοικοκυριά είναι ανώφελη. Οπωσδήποτε θα κινηθεί το εμπόριο.
(2) Αν η ισοτιμία του νομίσματος ως προς το δολάριο πέσει προσωρινά, αυτό θα ωφελήσει τις χώρες που κάνουν εξαγωγές. Με την απόσυρση των ασπρόμαυρων ευρώ η ισοτιμία θα ανέβει πάλι.
(3) Το δολάριο έχει ακολουθήσει την πρακτική των διαδοχικών αυξήσεων (τουλάχιστον 80) του κυκλοφορούντος χρήματος. Αλλά όλα τα δολάρια, όλων των εκδόσεων είναι ίδια! Δεν υπάρχουν κάποια ανάμεσά τους που μπορούν να λήξουν!
(4) Έχουν τυπωθεί μερικές παρτίδες ευρώ (αναμνηστικά, ρευστότητα τραπεζών), οπότε μια φορά ακόμα τύπωμα χρήματος (αλλά με ημερομηνία λήξης) δεν θα χαλάσει την συνταγή, αλλά θα λύσει το πρόβλημα! Αν η ΕΚΤ δεν μπορεί να τυπώσει πληθωριστικό χρήμα γιατί το απαγορεύει το καταστατικό της, μπορούν (και επιτρέπεται αυτό) να το τυπώσουν οι περιφερειακές κεντρικές τράπεζες ορισμένων χωρών!
(1) Επίθεση του δολαρίου εναντίον του ευρώ. Προκλήθηκε από δηλώσεις της Κίνας που ζήτησε να συμφωνήσουν σε ένα άλλο νόμισμα διεθνών συναλλαγών αφού η πρακτική με το δολάριο τους φαίνεται πλέον ανήθικη. Όποια χώρα της ευρωζώνης κι αν χρεοκοπήσει (Πορτογαλία; Ιταλία; Ελλάδα; ή άλλη) η μάχη για το ευρώ έχει χαθεί.
(2) Άθλια διαχείριση των οικονομικών μας. Διορισμοί των δικών μας με παχυλούς μισθούς κι οι άλλοι εργαζόμενοι ας πεινάσουνε. Εργαζόμενοι με ίδια προσόντα σε διαφορετικές υπηρεσίες πληρώνονται διαφορετικά. Κάποιοι νομοθετούν ότι πρέπει να παίρνουν περισσότερα, μετά κάποιοι εκδικάζουν ότι αυτοί πρέπει να παίρνουν περισσότερα και τελικά ο πολύς κόσμος καταστρέφεται.
Και τώρα προτείνω λύσεις.
Για το δεύτερο χρειάζονται ισοπεδωτικές και οδυνηρές κινήσεις. Άμεσα!
Μισθοί και συντάξεις και πάσης φύσεως μηνιαίες απολαβές πάνω από ένα μέγιστο επίπεδο (ας πούμε 1200 ευρώ) κόβονται. Όχι με ποσοστά (15%, 20% κλπ) αλλά ποσοτικά. Τα μεσοσταθμικά είναι απαράδεκτα.
Έτσι αποδίδεται δικαιοσύνη και δεν θα σφαχτούμε μεταξύ μας.
Για το πρώτο, ας τυπώσει η ευρωζώνη μια παρτίδα ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΑ ΕΥΡΩ με ημερομηνία λήξης σε κάποια χρόνια, ας πούμε ένα τρις ευρώ που λήγουν το 2025. Παίρνουν όλες οι χώρες τα αναγκαία και προσπαθούν να πετύχουν ανάπτυξη.
Οι πληρωμές μισθών γίνονται κατά ένα ποσοστό σε ασπρόμαυρα ευρώ (οι τράπεζες μπορούν να τα αντιμετωπίσουν ως νέο νόμισμα, όπως είχαμε δραχμές και ευρώ ταυτόχρονα την πρώτη χρονιά εφαρμογής του ευρώ). Τα επιδόματα ανεργίας μπορεί να είναι 100% σε ασπρόμαυρα.
Τα ασπρόμαυρα ευρώ αναθερμαίνουν την εμπορική κίνηση, αφού μόνο για αγορές αγαθών και υπηρεσιών μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Οι τράπεζες αποσύρουν τα ασπρόμαυρα ευρώ που κατατίθενται σε εταιρικούς (όχι προσωπικούς) λογαριασμούς προς την ΕΚΤ (που εποπτεύει την ρευστότητα) και έτσι μειώνεται το πλήθος τους ακόμα και πριν από την λήξη τους. Προσέξτε όμως μερικά στοιχεία :
(1) Δεν είναι χρήμα όπως τα υπόλοιπα ευρώ γιατί έχει ημερομηνία λήξης (άρα δεν είναι ακριβώς πληθωριστικό). Μέχρι τότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις συναλλαγές για να κινηθεί η αγορά. Ο όγκος του χρήματος που κυκλοφορεί διογκώνεται προσωρινά, αλλά όλοι γνωρίζουν ότι μετά από κάποιο διάστημα τα ασπρόμαυρα ευρώ θα είναι άνευ αξίας.
Η αποταμίευση αυτού του χρήματος στα νοικοκυριά είναι ανώφελη. Οπωσδήποτε θα κινηθεί το εμπόριο.
(2) Αν η ισοτιμία του νομίσματος ως προς το δολάριο πέσει προσωρινά, αυτό θα ωφελήσει τις χώρες που κάνουν εξαγωγές. Με την απόσυρση των ασπρόμαυρων ευρώ η ισοτιμία θα ανέβει πάλι.
(3) Το δολάριο έχει ακολουθήσει την πρακτική των διαδοχικών αυξήσεων (τουλάχιστον 80) του κυκλοφορούντος χρήματος. Αλλά όλα τα δολάρια, όλων των εκδόσεων είναι ίδια! Δεν υπάρχουν κάποια ανάμεσά τους που μπορούν να λήξουν!
(4) Έχουν τυπωθεί μερικές παρτίδες ευρώ (αναμνηστικά, ρευστότητα τραπεζών), οπότε μια φορά ακόμα τύπωμα χρήματος (αλλά με ημερομηνία λήξης) δεν θα χαλάσει την συνταγή, αλλά θα λύσει το πρόβλημα! Αν η ΕΚΤ δεν μπορεί να τυπώσει πληθωριστικό χρήμα γιατί το απαγορεύει το καταστατικό της, μπορούν (και επιτρέπεται αυτό) να το τυπώσουν οι περιφερειακές κεντρικές τράπεζες ορισμένων χωρών!
Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012
Αλλαγές μονάδων μέτρησης
Η αλλαγή μιάς μονάδας μέτρησης μπορεί να είναι απλή θεωρητικά, αλλά είναι δύσκολη στην εφαρμογή της. Η δυσκολία δεν έγκειται ακριβώς στην αλλαγή, αλλά στις παρενέργειες που αυτή επιφέρει. Θα αναφέρω μερικά παραδείγματα.
*** Θυμάμαι ότι αγοράζαμε υφάσματα με τον εμπορικό πήχυ (=64 εκατοστά του μέτρου). Τα υφάσματα είχαν μια ποικιλία τιμών ανάλογα με την ποιότητα και πιθανώς την περιοχή που βρισκόταν το κατάστημα.
*** Όταν αποφασίστηκε το 1958 να αντικατασταθεί ο πήχυς με το μέτρο, οι τιμές ανέβηκαν αφού η νέα μονάδα ήταν μεγαλύτερη, αλλά δυσανάλογα, πολύ πάνω από το +56,25% (=100/64) που θα ήταν το αναμενόμενο.
*** Παρόμοια υπερτίμηση έγινε στα οικόπεδα, που τα μετρούσαν με τον τεκτονικό πήχυ (=75 εκατοστά του μέτρου).
*** Την ίδια χρονιά έγινε και η αντικατάσταση της οκάδος με το κιλό. Η παλιά τουρκική οκά (=1,28 κιλά) ήταν μεγαλύτερη μονάδα από το κιλό και θα περίμενε κανείς οι τιμές να πέσουν. Όχι βέβαια! Πάλι ακρίβυναν με την δικαιολογία ότι θα έπρεπε να αλλάξουν οι έμποροι τα σταθμά των δραμιών (400 δράμια = 1 οκά) στις ζυγαριές και να βάλουν σταθμά των γραμμαρίων (1000 γραμμάρια = 1 κιλό).
*** Παρόμοιες δικαιολογίες στήριξαν ανατιμήσεις στα καύσιμα, όταν οι αντλίες θα έπρεπε να μετράνε λίτρα και όχι γαλόνια, (1 λίτρο = 0,2642 του αμερικανικού γαλονιού).
Η κατάσταση με την αλλαγή μετρικού συστήματος περιπλέκεται όταν κάποιες χώρες αρνούνται να μεταβούν από το παλιό σύστημα στο νέο (πχ. οι βίδες που φτιάχτηκαν σε υποδιαίρεση της ίντσας δεν ταιριάζουν σε παξιμάδια (περικόχλια) φτιαγμένα σε υποδιαίρεση του εκατοστού), και όλοι προσπαθούν να διατηρήσουν την πελατεία τους.
Κι εμείς παίζουμε τα παιγνίδια τους; Ναι!
Στρώνουμε άλλες σιδηροτροχιές στην Πελοπόννησο κι άλλες στην υπόλοιπη Ελλάδα. Στην συνέχεια παίρνουμε από άλλον προμηθευτή βαγόνια για τον νότο κι από άλλον για τον βορρά, που να ταιριάζουν στις στρωμένες σιδηροτροχιές. Κι αν οι επιβάτες θέλουν να πάνε με τρένο από την Λάρισα στην Πάτρα, πρέπει στην Αθήνα να αποβιβασθούν στον σταθμό Λαρίσης και να κουβαληθούν μαζί με τις αποσκευές τους στον σταθμό Πελοποννήσου για να επιβιβασθούν σε άλλο τρένο!Γιατί αποφασίστηκε η καθημερινή ταλαιπωρία χιλιάδων επιβατών; Για να μπορούμε να αγοράζουμε βαγόνια και υλικά από δύο προμηθευτές; Ηλίθιο, αφού μπορούσαμε να έχουμε ενιαίες προδιαγραφές για όλη την χώρα, άσχετα από πού θα αγοράζαμε βαγόνια.
Έχοντας την εμπειρία των επιπτώσεων από την αλλαγή των μονάδων μέτρησης, θα έπρεπε, όταν αποφασίσαμε (το 2000) την αντικατάσταση της δραχμής από το ευρώ, (1 ευρώ = 340,75 δραχμές), να καταγράψουμε σε έναν κατάλογο τις τιμές όλων των προϊόντων σε δραχμές και σε ευρώ και να μην επιτρέψουμε ανατιμήσεις για μια χρονική περίοδο, ας πούμε ένα έτος μετά την αλλαγή νομίσματος.
Είχαμε χρόνο; Είχαμε! Εγώ δούλεψα για την μετατροπή των προγραμμάτων μεγάλης τράπεζας
από "δραχμές" σε "ευρώ και δραχμές" την μια χρονιά και
από "ευρώ και δραχμές" σε "ευρώ" την επόμενη χρονιά.
Όταν αποκτήσαμε το νέο νόμισμα, την 1η Ιανουαρίου 2002, ήμασταν έτοιμοι για το κύμα των ανατιμήσεων; Όχι! (Ούτε και καμμιά άλλη χώρα στην Ευρώπη φάνηκε έτοιμη). Τείνω να πιστεύω ότι κάνουν τις αλλαγές για να δίνουν την ευκαιρία στους επιτήδειους να τα οικονομήσουν!
Τώρα υπάρχουν πολλοί που λένε ότι η μετάβαση στην νεοδραχμή (ή σε κάποιο μικτό σύστημα ευρώ και ευρωδραχμής) είναι η μόνη λύση για να αντιμετωπίσουμε τα σημερινά μας προβλήματα.
Δεν το πιστεύω.
Η ρύθμιση της ισοτιμίας μπορεί να βοηθάει στην διάθεση των προϊόντων μιας χώρας, όταν έχει προϊόντα αυτή η χώρα, (όπως είχε κρέατα η Αργεντινή και τα 20 ορυχεία της τα έκανε 200 για να βγάλει πρώτες ύλες, όπως είχε πετρέλαιο η χώρα του Ισημερινού (Εκουαντόρ) και όλο τον κόσμο πρόθυμο να αγοράσει φθηνά καύσιμα). Εμείς φέρνουμε λεμόνια από την Τουρκία και κρεμμύδια από την Αίγυπτο, αφήσαμε να καούν τεράστιες εκτάσεις με ελαιόδεντρα, έχουμε εγκαταλείψει τις καλλιέργειές μας κυρίως για τις επιδοτήσεις (έχουμε ξηλώσει τα αμπέλια για την επιδότηση), έχουμε στείλει τα φρούτα στη χωματερή για την επιδότηση (οπότε δεν νοιαζόμαστε για βελτίωση ποιότητας ή νέες ποικιλίες), έχουμε κάνει το κρασί ονομασίας προελεύσεως ξίδι για την επιδότηση, έχουμε διαλύσει τα τρεχαντήρια μας για την επιδότηση (αυτό λέγεται διαρθρωτική εξυγίανση εσωτερικής ναυτιλίας) και δεν καταλαβαίνουμε
*** ότι όταν δεν εξάγουμε προϊόντα χάνουμε την πελατεία μας στο εξωτερικό,
*** ότι καταστρέφουμε τις επιχειρήσεις μας, αφού η επιδότηση δεν στηρίζει την ανάπτυξη,
*** ότι χάνουμε τους μάστορες, (και πολλούς που ξενιτεύονται για να βρούνε δουλειά),
*** ότι δεν έχουμε μαθητευόμενους για να συνεχίσουν να φτιάχνουν πλοία, έπιπλα, παπούτσια,
*** ότι εισάγουμε τα αναγκαία εμπορεύματα και κάνουμε έτσι πλούσιους άλλους λαούς.
Αν έχω μάθει κάτι από την ιστορία αυτής της χώρας, αυτό είναι :
Ό,τι κι αν αποφασίσουν να κάνουν σχετικά με το νόμισμα, είμαι σίγουρος ότι κανείς δεν θα νοιαστεί να λάβει τα μέτρα που χρειάζονται για να μην οργιάσουν οι κερδοσκόποι.
Δεν με ενοχλεί που κάποιοι κερδίζουν κάποια λογικά ποσά με την δουλειά τους, με εξοργίζουν τα υπερβολικά κέρδη (φακελάκι πέρα από τον μισθό, ο οποίος βέβαια εξαιρείται από το ενιαίο μισθολόγιο, κλπ) και οι προμήθειες των παρασιτικών μεσαζόντων (είτε βρίσκονται ανάμεσα στον αγοραστή και στον αγρότη παραγωγό, είτε χώνονται σε υπουργεία για αγορά των τάδε οπλικών συστημάτων, κλπ).
Εύχομαι ειλικρινά να έχουμε καλή χρονιά, αλλά μου φαίνεται ότι φωνάζω στην έρημο.
*** Θυμάμαι ότι αγοράζαμε υφάσματα με τον εμπορικό πήχυ (=64 εκατοστά του μέτρου). Τα υφάσματα είχαν μια ποικιλία τιμών ανάλογα με την ποιότητα και πιθανώς την περιοχή που βρισκόταν το κατάστημα.
*** Όταν αποφασίστηκε το 1958 να αντικατασταθεί ο πήχυς με το μέτρο, οι τιμές ανέβηκαν αφού η νέα μονάδα ήταν μεγαλύτερη, αλλά δυσανάλογα, πολύ πάνω από το +56,25% (=100/64) που θα ήταν το αναμενόμενο.
*** Παρόμοια υπερτίμηση έγινε στα οικόπεδα, που τα μετρούσαν με τον τεκτονικό πήχυ (=75 εκατοστά του μέτρου).
*** Την ίδια χρονιά έγινε και η αντικατάσταση της οκάδος με το κιλό. Η παλιά τουρκική οκά (=1,28 κιλά) ήταν μεγαλύτερη μονάδα από το κιλό και θα περίμενε κανείς οι τιμές να πέσουν. Όχι βέβαια! Πάλι ακρίβυναν με την δικαιολογία ότι θα έπρεπε να αλλάξουν οι έμποροι τα σταθμά των δραμιών (400 δράμια = 1 οκά) στις ζυγαριές και να βάλουν σταθμά των γραμμαρίων (1000 γραμμάρια = 1 κιλό).
*** Παρόμοιες δικαιολογίες στήριξαν ανατιμήσεις στα καύσιμα, όταν οι αντλίες θα έπρεπε να μετράνε λίτρα και όχι γαλόνια, (1 λίτρο = 0,2642 του αμερικανικού γαλονιού).
Η κατάσταση με την αλλαγή μετρικού συστήματος περιπλέκεται όταν κάποιες χώρες αρνούνται να μεταβούν από το παλιό σύστημα στο νέο (πχ. οι βίδες που φτιάχτηκαν σε υποδιαίρεση της ίντσας δεν ταιριάζουν σε παξιμάδια (περικόχλια) φτιαγμένα σε υποδιαίρεση του εκατοστού), και όλοι προσπαθούν να διατηρήσουν την πελατεία τους.
Κι εμείς παίζουμε τα παιγνίδια τους; Ναι!
Στρώνουμε άλλες σιδηροτροχιές στην Πελοπόννησο κι άλλες στην υπόλοιπη Ελλάδα. Στην συνέχεια παίρνουμε από άλλον προμηθευτή βαγόνια για τον νότο κι από άλλον για τον βορρά, που να ταιριάζουν στις στρωμένες σιδηροτροχιές. Κι αν οι επιβάτες θέλουν να πάνε με τρένο από την Λάρισα στην Πάτρα, πρέπει στην Αθήνα να αποβιβασθούν στον σταθμό Λαρίσης και να κουβαληθούν μαζί με τις αποσκευές τους στον σταθμό Πελοποννήσου για να επιβιβασθούν σε άλλο τρένο!Γιατί αποφασίστηκε η καθημερινή ταλαιπωρία χιλιάδων επιβατών; Για να μπορούμε να αγοράζουμε βαγόνια και υλικά από δύο προμηθευτές; Ηλίθιο, αφού μπορούσαμε να έχουμε ενιαίες προδιαγραφές για όλη την χώρα, άσχετα από πού θα αγοράζαμε βαγόνια.
Έχοντας την εμπειρία των επιπτώσεων από την αλλαγή των μονάδων μέτρησης, θα έπρεπε, όταν αποφασίσαμε (το 2000) την αντικατάσταση της δραχμής από το ευρώ, (1 ευρώ = 340,75 δραχμές), να καταγράψουμε σε έναν κατάλογο τις τιμές όλων των προϊόντων σε δραχμές και σε ευρώ και να μην επιτρέψουμε ανατιμήσεις για μια χρονική περίοδο, ας πούμε ένα έτος μετά την αλλαγή νομίσματος.
Είχαμε χρόνο; Είχαμε! Εγώ δούλεψα για την μετατροπή των προγραμμάτων μεγάλης τράπεζας
από "δραχμές" σε "ευρώ και δραχμές" την μια χρονιά και
από "ευρώ και δραχμές" σε "ευρώ" την επόμενη χρονιά.
Όταν αποκτήσαμε το νέο νόμισμα, την 1η Ιανουαρίου 2002, ήμασταν έτοιμοι για το κύμα των ανατιμήσεων; Όχι! (Ούτε και καμμιά άλλη χώρα στην Ευρώπη φάνηκε έτοιμη). Τείνω να πιστεύω ότι κάνουν τις αλλαγές για να δίνουν την ευκαιρία στους επιτήδειους να τα οικονομήσουν!
Τώρα υπάρχουν πολλοί που λένε ότι η μετάβαση στην νεοδραχμή (ή σε κάποιο μικτό σύστημα ευρώ και ευρωδραχμής) είναι η μόνη λύση για να αντιμετωπίσουμε τα σημερινά μας προβλήματα.
Δεν το πιστεύω.
Η ρύθμιση της ισοτιμίας μπορεί να βοηθάει στην διάθεση των προϊόντων μιας χώρας, όταν έχει προϊόντα αυτή η χώρα, (όπως είχε κρέατα η Αργεντινή και τα 20 ορυχεία της τα έκανε 200 για να βγάλει πρώτες ύλες, όπως είχε πετρέλαιο η χώρα του Ισημερινού (Εκουαντόρ) και όλο τον κόσμο πρόθυμο να αγοράσει φθηνά καύσιμα). Εμείς φέρνουμε λεμόνια από την Τουρκία και κρεμμύδια από την Αίγυπτο, αφήσαμε να καούν τεράστιες εκτάσεις με ελαιόδεντρα, έχουμε εγκαταλείψει τις καλλιέργειές μας κυρίως για τις επιδοτήσεις (έχουμε ξηλώσει τα αμπέλια για την επιδότηση), έχουμε στείλει τα φρούτα στη χωματερή για την επιδότηση (οπότε δεν νοιαζόμαστε για βελτίωση ποιότητας ή νέες ποικιλίες), έχουμε κάνει το κρασί ονομασίας προελεύσεως ξίδι για την επιδότηση, έχουμε διαλύσει τα τρεχαντήρια μας για την επιδότηση (αυτό λέγεται διαρθρωτική εξυγίανση εσωτερικής ναυτιλίας) και δεν καταλαβαίνουμε
*** ότι όταν δεν εξάγουμε προϊόντα χάνουμε την πελατεία μας στο εξωτερικό,
*** ότι καταστρέφουμε τις επιχειρήσεις μας, αφού η επιδότηση δεν στηρίζει την ανάπτυξη,
*** ότι χάνουμε τους μάστορες, (και πολλούς που ξενιτεύονται για να βρούνε δουλειά),
*** ότι δεν έχουμε μαθητευόμενους για να συνεχίσουν να φτιάχνουν πλοία, έπιπλα, παπούτσια,
*** ότι εισάγουμε τα αναγκαία εμπορεύματα και κάνουμε έτσι πλούσιους άλλους λαούς.
Αν έχω μάθει κάτι από την ιστορία αυτής της χώρας, αυτό είναι :
Ό,τι κι αν αποφασίσουν να κάνουν σχετικά με το νόμισμα, είμαι σίγουρος ότι κανείς δεν θα νοιαστεί να λάβει τα μέτρα που χρειάζονται για να μην οργιάσουν οι κερδοσκόποι.
Δεν με ενοχλεί που κάποιοι κερδίζουν κάποια λογικά ποσά με την δουλειά τους, με εξοργίζουν τα υπερβολικά κέρδη (φακελάκι πέρα από τον μισθό, ο οποίος βέβαια εξαιρείται από το ενιαίο μισθολόγιο, κλπ) και οι προμήθειες των παρασιτικών μεσαζόντων (είτε βρίσκονται ανάμεσα στον αγοραστή και στον αγρότη παραγωγό, είτε χώνονται σε υπουργεία για αγορά των τάδε οπλικών συστημάτων, κλπ).
Εύχομαι ειλικρινά να έχουμε καλή χρονιά, αλλά μου φαίνεται ότι φωνάζω στην έρημο.
Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2011
"Η τρόικα θέλει να σας καταστρέψει" λέει ο Τσόμσκι
Σε πολλές περιπτώσεις έχω αναφέρει τον Νόαμ Τσόμσκι, που τον είχα γνωρίσει ως γλωσσολόγο όταν σπούδαζα στο πανεπιστήμιο (τελείωσα το 1974) και μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση η νέα προσέγγιση που έφερε στην γλωσσολογία - πρακτικά την μεταμόρφωσε σε επιστήμη με μαθηματικά εργαλεία.
Ο Τσόμσκι συνέχισε γράφοντας πολλά βιβλία, που εξηγούσαν πολλά κρυφά πράγματα της πολιτικής, όπως "Έτος 501, η κατάκτηση συνεχίζεται" ή "Κατασκευάζοντας συναίνεση", και έχει γίνει πια ένας παγκόσμια γνωστός, κορυφαίος και οξυδερκής σχολιαστής.
Φυσικά, υπάρχουν κάποιοι που τον έχουν ψέξει ότι παραμένει μέσα στο σύστημα που κατηγορεί. Αυτό, λέει αυτός, του έχει δώσει τα μέσα να μεταφέρει παντού τον λόγο και τις ιδέες του.
Η προσωπική μου εκτίμηση προς τον διανοητή Νόαμ Τσόμσκι είναι πολύ μεγάλη.
Διάβασα σήμερα (Δευτέρα 07-11-2011), στο ιστολόγιο Chomsky speaks Greek (=ο Τσόμσκι μιλάει ελληνικά), μια συνέντευξή του στο ΒΗΜagazino και την μεταφέρω εδώ για να διαβάσετε πόσα γνωρίζει για τα θέματά μας ένας ξένος και τι απόψεις έχει για τους μηχανισμούς της χώρας του.
Τον έχουν χαρακτηρίσει «Αϊνστάιν της γλωσσολογίας», «Δαρβίνο της εποχής μας» και «κορυφαίο διανοούμενο του κόσμου». Είναι ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που του έδωσε και τον χαρακτηρισμό «ο αντιαμερικανός εξτρεμιστής», τον οποίο χρησιμοποιούν κυρίως οι Αμερικανοί. Η θεμελιώδης πλέον «Ιεραρχία Τσόμσκι», την οποία περιέγραψε το 1956, τον έχει καθιερώσει και ως έναν από τους σημαντικότερους γλωσσολόγους όλων των εποχών. Και όμως, παρ’ ότι έχεις όλα αυτά στο μυαλό σου όταν πηγαίνεις να τον συναντήσεις, ο 83χρονος Νόαμ Τσόμσκι είναι τελικά ακόμη πιο επιβλητικός και εντυπωσιακός από τη φήμη του.
Ο Νόαμ, όπως τον αποκαλούν όλοι στο ΜΙΤ, πηγαίνει κάθε ημέρα στο γραφείο του, στο Tμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας. Εκεί βρεθήκαμε στις 3.00 το μεσημέρι, 15 λεπτά νωρίτερα από το ραντεβού μας. Η Μπεβ Στολ, η βοηθός του, μας άνοιξε την πόρτα του προθαλάμου του γραφείου του. Είναι αυτή που κανονίζει τα πάντα για εκείνον με κάθε λεπτομέρεια: «Σε πέντε λεπτά θα μπείτε στο γραφείο του, ετοιμαστείτε και ο καθηγητής θα είναι μαζί σας στην ώρα του».
Ενα γραφείο γεμάτο βιβλία παντού. Στην τεράστια βιβλιοθήκη όλα είναι τοποθετημένα σε ράφια με γραμμένη από κάτω την κατηγορία στην οποία ανήκουν. Μια κατηγορία, όμως, ενώ έχει ετικέτα, είναι εντελώς κενή από βιβλία: «Intelligence». Σε κεντρικό σημείο υπάρχει μια τεράστια φωτογραφία του Μπέρτραντ Ράσελ και από κάτω γραμμένη η φράση με την οποία ξεκινά η αυτοβιογραφία του και προφανώς εκφράζει και τον Τσόμσκι: «Τρία πάθη, απλά, αλλά κατακλυσμιαία, εξουσιάζουν τη ζωή μου: Η λαχτάρα για αγάπη, η αναζήτηση της γνώσης και η ανυπόφορη θλίψη για τα βάσανα του ανθρώπινου είδους».
Καθήσαμε σε ένα τραπέζι στο μέσον του γραφείου του, και ο Τσόμσκι κάθησε ακριβώς δίπλα μας. Ευτυχώς, γιατί εκτός του ότι είναι συναρπαστικό να τον έχεις κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής, είναι γνωστό ότι μιλάει πάρα πολύ σιγά. Εκτός όλων των άλλων, φημίζεται και για την απίστευτη μνήμη του, θυμάται απλώς τα πάντα, κάτι που δεν το αρνείται και ο ίδιος: «Ναι, θυμάμαι πολλά πράγματα, αλλά μερικές φορές είναι λίγο βασανιστικό, επειδή οι άλλοι συνήθως δεν θυμούνται». Μπορεί με μεγάλη ευκολία να πηγαίνει από το ένα θέμα στο άλλο σαν να «τραβάει» μέσα στο μυαλό του συρτάρια με γνώσεις και πληροφορίες. Ακουγε κάθε ερώτησή μας σκυφτός, κοιτώντας προς τα κάτω, και μόλις τελειώναμε σήκωνε αμέσως το βλέμμα του και έδινε την απάντησή του
κοιτώντας μας κατάματα μέχρι τέλους.
Πάντως ο Τσόμσκι έκανε την πρώτη ερώτηση:
«Αλήθεια, τι γίνεται στην Ελλάδα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα».
Ετοιμαζόμαστε να καταστρέψουμε την παγκόσμια οικονομία. Ετσι μας λένε. Ομως η Ελλάδα που είναι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της παγκόσμιας οικονομίας θα καταστρέψει όλη την υφήλιο; Δεν είναι γελοίο αυτό;
«Πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».
Και τι θα κερδίσουν οι λεγόμενες «αγορές» από την καταστροφή της Ελλάδας;
«Ξέρετε, αυτό που ονομάζουν “αγορές”, δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».
Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος;
«Ήδη πληρώνονται εδώ και πολλά χρόνια. Έπαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν δύο παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά. Ωστόσο αυτές οι δύο χώρες είχαν το δικό τους νόμισμα, μπορούσαν να πουν “δεν δεχόμαστε τους νόμους του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος” και είχαν τη δυνατότητα να κινηθούν αλλιώς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό, αφού δεν έχει το δικό της νόμισμα».
Πιστεύετε, παρ’ όλα αυτά, ότι μια επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστρεπτική για εμάς;
«Ναι, παρ’ ότι είναι ένα πιθανό σενάριο. Γι’ αυτό πιέζει έτσι το ΔΝΤ, διότι ξέρει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει στη δραχμή και συνεπώς γνωρίζει ότι μπορεί να πιέσει. Προσέξτε τον φασισμό του οικονομικού συστήματος. Είναι σαν να μου έχετε δανείσει εσείς χρήματα, με ληστρικά κιόλας επιτόκια, να σας αποπληρώνω για κάποια χρόνια και όταν ξαφνικά δεν μπορώ να σας πληρώσω άλλο, να μου λέτε: “Ωραία, θα πληρώσουν οι φίλοι και οι γείτονες για σένα”. Αυτό είναι το ΔΝΤ. Αν ένας επενδυτής, μια τράπεζα ας πούμε, έχει επενδύσει με ρίσκο σε μια χώρα, και βέβαια πάντα με ληστρικά επιτόκια, και κάποια στιγμή η χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώνει, έρχεται το ΔΝΤ και λέει ότι θα πληρώσουν άλλοι για σένα. Αυτοί, φυσικά, είναι πάντα οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών, οι οποίοι δεν πήραν ποτέ το συγκεκριμένο δάνειο. Ολα γίνονται, αρκεί να μη χάσουν οι τράπεζες. Και τελικά να μην έχουν στην ουσία κανένα ρίσκο!».
Συγγνώμη, αλλά πώς το αποκαλείτε αυτό το σύστημα;
«Είναι το οικονομικό σύστημα “στυγνή ληστεία”».
Πολύ περιγραφικό όνομα για οικονομικό σύστημα...
«Μα δεν είναι καν μυστικό, το λένε και οι ίδιοι! Πριν από μερικά χρόνια ένας υψηλά ιστάμενος του ΔΝΤ το χαρακτήρισε “κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής”. Ακριβώς όπως η Μαφία! Οπως οι μαφιόζοι, έχουν και τα λεφτά να σε δανείσουν, αλλά και τον τρόπο να σ’ τα πάρουν πίσω».
Αρα η ανυπακοή και η μη πληρωμή του χρέους μας είναι η πρότασή σας;
«Προσέξτε. Η ανυπακοή πολλές φορές θέλει ψυχραιμία και υπομονή. Και κυρίως να βρείτε τον τρόπο που σας ταιριάζει».
Το ίδιο σύστημα, όμως, δεν επιβάλλεται και εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες;
«Βεβαίως. Από τα πρώτα χρόνια του Ρίγκαν και ως σήμερα, πάρα πολλές φορές έχουν κληθεί οι αμερικανοί πολίτες να πληρώσουν τα κεφάλαια τραπεζών που χάθηκαν σε επενδυτικά ρίσκα που πήραν οι ίδιες εντός και εκτός ΗΠΑ. Αυτό, προσέξτε, δεν θα συνέβαινε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Αλλά συμβαίνει στο δικό μας οικονομικό σύστημα, διότι απλώς είναι “γκανγκστερικό”. Μάλιστα υπάρχει και όνομα για αυτό το σύστημα, ο Στίγκλιτζ θα σας έχει μιλήσει φαντάζομαι. Ονομάζεται “πολύ μεγάλο για να αποτύχει”. Αυτό περιγράφει στην ουσία την πολιτική “παροχής εξασφάλισης” από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης, η οποία διασφαλίζει στις τράπεζες και στους επενδυτικούς οργανισμούς πως “ό,τι ρίσκο και να πάρετε, όταν το σύστημα καταρρεύσει και δεν θα μπορείτε να πάρετε άλλα λεφτά, θα σας τα δώσουμε εμείς από τα χρήματα των φορολογουμένων”. Παρεμπιπτόντως, το σύστημα καταρρέει κάθε τόσο».
Οι οίκοι αξιολόγησης τι ρόλο παίζουν σε όλα αυτά;
«Οι οίκοι αξιολόγησης συμπληρώνουν ιδανικά το “γκανγκστερικό σύστημα”, αφού έχουν συνυπολογίσει, πριν από κάθε επένδυση, ότι αν κάτι δεν πάει καλά στη χώρα στην οποία γίνονται επενδύσεις, τότε θα αναλάβει τα χρέη η εκεί κυβέρνηση, δηλαδή οι φορολογούμενοι. Δηλαδή κάτι το οποίο αποτελεί σκάνδαλο, αυτοί το έχουν συμπεριλάβει στους υπολογισμούς τους! Γι’ αυτό και κάποιοι, πολύ λίγοι, ακόμη και μέσα σε αυτήν την κρίση, τα καταφέρνουν μια χαρά. O ρόλος των οίκων αξιολόγησης ενισχύθηκε από τη δεκαετία του ’70 και μετά, όταν το σύστημα πραγματικά απογειώθηκε και συγκεντρώθηκε τεράστιος πλούτος στα χέρια πολύ λίγων. Ολοι γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ είναι μια χώρα ανισοτήτων, αλλά αυτό που ίσως δεν είναι αντιληπτό είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτής της ανισότητας προέρχεται από το ένα τοις χιλίοις του πληθυσμού».
Και εμείς οι πολίτες, όμως, δεν αντιδράσαμε καθόλου και τα αποδεχτήκαμε όλα αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας.
«Μα δεν τα έχουμε αποδεχτεί! Δεν μας δόθηκε καμία επιλογή και καμία εναλλακτική. Δεν μας ρώτησε κανένας: “Σας αρέσει το ΔΝΤ;”. Εμένα δεν με ρώτησε κανένας, εσάς; Απλώς το σχεδίασαν και μας το επέβαλαν».
Γι’ αυτό η Goldman Sachs, ας πούμε, αν και βασική υπεύθυνη της κρίσης, βγάζει ακόμη τεράστια κέρδη;
«Ακριβώς. Αν και είναι βασικοί υπεύθυνοι και από τους αρχιτέκτονες της κρίσης, τα πάνε μια χαρά, με τεράστιους μισθούς και με μπόνους. Αυτό συμβαίνει επειδή απλώς ανήκουν στο σύστημα που προανέφερα. Η Goldman Sachs τώρα είναι πλουσιότερη από ποτέ. Αλλά ο κόσμος δεν εστιάζει σε γεγονότα όπως αυτό, διότι η προπαγάνδα αναζητεί και βρίσκει άλλους “υπεύθυνους” να κατηγορήσει. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, όμως, ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να στοχοποιείς διάφορες κοινωνικές ομάδες».
Η στοχοποίηση, όμως, συμβαίνει και από τις δύο πλευρές. Και από το κράτος προς κάποιους, αλλά και από τους πολίτες προς κάποιους άλλους. Δεν είναι επικίνδυνο αυτό; Υπάρχει «καλή» στοχοποίηση;
«Όχι βέβαια. Προσέξτε τι γίνεται. Από την πλευρά του κράτους έχουμε ορισμένους ιδιαίτερα εύκολους στόχους, όπως είναι για παράδειγμα οι δάσκαλοι και η Παιδεία γενικότερα. Από την πλευρά του πληθυσμού τώρα, έχουμε τον εύκολο στόχο, που είναι οι αλλοδαποί, και στην Ευρώπη εξαπλώνεται ανησυχητικά το φαινόμενο της μετανάστευσης. Στην Ουγγαρία με το νεοφασιστικό κόμμα Τζομπίκ, στην Αγγλία με το Βρετανικό Εθνικό Μέτωπο και την Αγγλική Αμυντική Λίγκα. Και αν σας ακούγεται ανακουφιστικό ότι σε διάφορες χώρες της Ευρώπης τα ακροδεξιά ρατσιστικά κόμματα παίρνουν κάτω από 10%, μην ξεχνάτε ότι το 1928 στη Γερμανία το Ναζιστικό Κόμμα είχε πάρει κάτω από 3%. Πέρυσι βγήκε στη Γερμανία το βιβλίο του Τίλο Σαραζίν “Η Γερμανία καταργεί τον εαυτό της”, στο οποίο ισχυρίζεται ότι οι μετανάστες καταστρέφουν τη χώρα. Εγινε μπεστ σέλερ. Η δε καγκελάριος Μέρκελ, παρ’ ότι καταδίκασε το βιβλίο, δήλωσε ότι η πολυπολιτισμικότητα έχει τελικά αποτύχει. Οι Τούρκοι και οι Αραβες που τους έκαναν εισαγωγή για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά “απέτυχαν”, δηλαδή, να γίνουν ξανθοί και γαλανομάτηδες, κανονικοί άριοι...».
Υπάρχει πάντως το παράδοξο σε καιρούς οικονομικής και κοινωνικής ηρεμίας οι άνθρωποι να επιλέγουν τον καπιταλισμό και να θυμούνται όλα τα κακά του σοσιαλισμού. Οταν όμως έρχεται η οικονομική κρίση, τότε βρίζουν τα κακά του καπιταλισμού και μνημονεύουν τα καλά του σοσιαλισμού. Είναι λίγο ανόητο αυτό. Πώς γίνεται να αλλάξει;
«Αυτό είναι και το ένα και μοναδικό μήνυμα που πραγματικά έχω να δώσω. Δεν είναι συνταγή και πρέπει ο καθένας να το καταφέρει μόνος του: Χρησιμοποιήστε την κοινή λογική».
Με αυτό που λέτε ελπίζετε να βελτιώσετε τον κόσμο;
«Δεν θέλω να βελτιώσω τον κόσμο, θέλω οι άνθρωποι να τον βελτιώσουν».
Ποια είναι η άποψή σας για τον Μπαράκ Ομπάμα; Σας φαίνεται, όπως λένε, να έχει ξεχάσει ότι ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από χέρια μαύρων;
«Όταν εξελέγη ο Ομπάμα, δεν είχα καμία προσδοκία από αυτόν. Το είχα γράψει και το είχα πει πριν από την εκλογή του. Αυτός ο άνθρωπος δεν είχε καθόλου αρχές. Είναι ένας οπορτουνιστής χωρίς αρχές. Από την άλλη όμως, το να έχουμε μια οικογένεια μαύρων στον Λευκό Οίκο είναι ένα μεγάλο ιστορικό κατόρθωμα. Συμβολίζει σπουδαία πράγματα για την τεράστια ομάδα των Αφροαμερικανών, αλλά κυρίως για την παγκόσμια κουλτούρα και τον πολιτισμό. Το να περιμένεις, πάντως, κάτι από τον Ομπάμα είναι τεράστιο λάθος».
Ολα αυτά τα χρόνια που σας ακούω και σας διαβάζω, μου θυμίζετε ήρωα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.
«Αλήθεια; Μισό λεπτό να καλύψω τις φτέρνες μου».
Ειλικρινά, μοιάζει σαν να προσπαθείτε να αλλάξετε τη μοίρα που οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν επιλέξει για τον εαυτό τους. Αυτό δεν είναι κάπως μάταιο; Στο τέλος δεν θα είναι έτσι και αλλιώς χαμένη μάχη;
«Οχι, δεν την έχουν επιλέξει οι άνθρωποι τη μοίρα τους. Εγώ πάντως δεν την έχω επιλέξει. Εχει όμως σχεδιαστεί. Ο Ανταμ Σμιθ (που έγραψε τον “Πλούτο των εθνών”) δεν ήταν ηλίθιος που έγραψε αυτά που έγραψε».
Ας περάσουμε σε κάτι άλλο που αφορά την Ελλάδα. Πώς εξηγείτε την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας;
«Υπάρχουν πάρα πολλοί ιστορικοί λόγοι για αυτό. Πάντως πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει μπει σε ένα παιχνίδι υπερβολικής σπατάλης για όπλα και αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη χώρα, αφού ο προϋπολογισμός για τους εξοπλισμούς είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο θα μπορούσε να αντέξει η οικονομία σας. Σκεφτείτε λίγο πρακτικά. Στην ακραία περίπτωση σοβαρής εμπλοκής μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η πιθανότητα να χρησιμοποιηθεί όλος αυτός ο στρατιωτικός εξοπλισμός και να φέρει αποτέλεσμα είναι σχεδόν μηδενική. Διότι απλώς η δύναμη της Τουρκίας είναι πολλαπλάσια ποσοτικά».
Ομως στην ουσία οι ΗΠΑ μάς έχουν υποχρεώσει σε αυτά τα τεράστια έξοδα για εξοπλισμούς.
«Φυσικά. Το λατρεύουν αυτό οι ΗΠΑ. Σχεδόν όλη η οικονομία των ΗΠΑ στηρίζεται στους εξοπλισμούς. Σκεφτείτε ότι επί Μπιλ Κλίντον η Τουρκία έγινε αναλογικά ο υπ’ αριθμόν ένα αγοραστής όπλων στον κόσμο μαζί με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Αυτός είναι και ένας πολύ βασικός λόγος για τον οποίο εξοπλίζουμε το Ισραήλ. Εκτός από το ότι το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε το ισραηλινό λόμπι, τους εξοπλίζουμε για να τoυς χρησιμoποιήσουμε και ως “διαφημιστικό”, ως “teaser” για άλλες χώρες. Τα όπλα που αγοράζει το Ισραήλ δεν είναι καμία σοβαρή ποσότητα, αλλά μετά έρχεται η Σαουδική Αραβία και λέει ότι θέλει εκατονταπλάσια ποσότητα από τα ίδια όπλα. Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, δεν το κάνουν μόνο οι ΗΠΑ. Το κάνει και η Βρετανία».
Οι μεγάλες δυνάμεις, όμως, γιατί κάνουν εδώ και δεκαετίες τα «στραβά μάτια» στις παρανομίες που έχει διαπράξει η Τουρκία;
«Μερικές φρικαλεότητες της Τουρκίας έχουν γίνει και με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αυτές που διέπραξε τη δεκαετία του ’90 στο νοτιοανατολικό της τμήμα εναντίον των Κούρδων, οι οποίοι είναι περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού της. Μετά η Τουρκία πήρε μέρος και στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας».
Οι διανοούμενοι της Ευρώπης, όμως, δεν πολυμιλάνε για όλα αυτά. Τελικά ο διανοούμενος που υπηρετεί τους δυνατούς μπορεί να συνεχίσει να λέγεται έτσι;
«Αυτή της Τουρκίας δεν είναι η μόνη περίπτωση, αλλά είναι πολύ ενδεικτική της κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διανοούμενοι της Δύσης».
Την ένταση που υπάρχει τελευταία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ πώς την εξηγείτε;
«Αυτήν τη φορά η Τουρκία έχει έναν πολύ καλό λόγο, αφού ένα τουρκικό πλοίο δέχθηκε επίθεση σε διεθνή ύδατα και σκοτώθηκαν εννέα Τούρκοι. Αυτό ήταν κανονική πειρατεία. Οι Ισραηλινοί άλλωστε συνηθίζουν να τα κάνουν αυτά από παλιά. Κανένα κράτος δεν θα τη γλίτωνε με αυτά που κάνει το Ισραήλ, αλλά όταν έχεις τις ΗΠΑ από πίσω σου, κάνεις ό,τι θέλεις. Σκοτώθηκαν λοιπόν από τα πυρά των Ισραηλινών εννέα άνθρωποι, από τους οποίους να σημειώσουμε κανένας δεν ήταν αμερικανός πολίτης, και η Τουρκία απαίτησε από το Ισραήλ να ζητήσει συγγνώμη».
Πιστεύετε δηλαδή ότι πίσω από τις κινήσεις τις Τουρκίας κρύβεται και αίσθημα δικαίου;
«Όχι. Ξέρετε εσείς να υπάρχει κάποιο κράτος που να είναι κράτος δικαίου; Τα κράτη δεν είναι οργανισμοί ήθους και ηθικής, είναι οργανισμοί ισχύος».
Πιστεύετε ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον ένα κράτος που θα είναι κράτος δικαίου;
«Όχι, ποτέ. Εφόσον κάτι είναι κράτος δεν μπορεί να είναι δίκαιο. Βέβαια, φυσικά και υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που είναι ηθικοί και οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλλουν το ήθος τους σε κάποια κομμάτια του κράτους. Αλλά το να περιμένεις από ένα κράτος ισχύος να συμπεριφέρεται δίκαια είναι μάταιο και ανόητο. Τα κράτη ως οργανισμοί λειτουργούν με τις δικές τους αρχές και τα δικά τους συμφέροντα. Όλη η ιστορία των κρατών είναι κάπως έτσι».
Οι λαοί, λοιπόν, κάνουν ένα διαρκές ταξίδι από ελπίδα σε ελπίδα και από όνειρο σε όνειρο, χωρίς αυτό να οδηγεί κάπου καλύτερα;
«Όχι, εγώ δεν το βλέπω έτσι. Εγώ το βλέπω περισσότερο σαν το σκαρφάλωμα ενός βουνού με στόχο να κατακτήσεις την κορυφή. Κάθε φορά όμως που φτάνεις στην κορυφή που έχεις βάλει στόχο, ανακαλύπτεις ότι από εκεί φαίνεται μια άλλη, νέα, πέρα από αυτήν που κατέκτησες, και πρέπει να αρχίσεις πάλι το ταξίδι. Τότε όμως δεν πρέπει να ξεχνάς ότι έχεις ήδη κατακτήσει τον προηγούμενο στόχο σου. Νομίζω ότι αυτή είναι όλη η ανθρώπινη Ιστορία, επαναλαμβανόμενες κορυφές, για τις οποίες κάποιοι έχουν παλέψει ώστε να κατακτηθούν. Το πιο φυσιολογικό λοιπόν είναι να βρίσκει ο άνθρωπος μπροστά του ακόμη ψηλότερες κορυφές, τις οποίες δεν γνώριζε από πριν, και θα πρέπει να τις κατακτήσει. Αρα δεν πιστεύω ότι το ταξίδι είναι χωρίς ελπίδα, είναι απλώς μια συνεχής επίτευξη στόχων».
Και το ταξίδι θα υπάρχει έπειτα από κάθε άνθρωπο και έπειτα από κάθε εποχή;
«Ακριβώς. Γι’ αυτό σε κάθε εποχή ας κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του, που είναι να κατακτήσει τις κορυφές που του αναλογούν. Δείτε τι συνέβη με τη Λατινική Αμερική. Ηταν επί 500 χρόνια κάτω από φοβερή καταπίεση, κυρίως των Ευρωπαίων και μετά των Αμερικανών. Ολα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες προσπάθειες να απελευθερωθούν κατεστάλησαν και πνίγηκαν στο αίμα. Ομως τα τελευταία δέκα χρόνια οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν φέρει τα πάνω κάτω. Απελευθέρωσαν τις χώρες τους από τις χούντες και την καταπίεση με τρόπο εντυπωσιακό».
Πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί το ίδιο και με την «Αραβική άνοιξη»;
«Έχουν ήδη υπάρξει τεράστιες αλλαγές, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μόνιμες. Βέβαια έχουν πολύ δρόμο ακόμη μπροστά τους, αλλά μετρούν ήδη κάποιες σημαντικές επιτυχίες. Μία από αυτές, την οποία φυσικά δεν πολυπροβάλλουν τα δυτικά ΜΜΕ, είναι η δημιουργία πραγματικού εργατικού κινήματος στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, χώρες οι οποίες δεν είχαν ποτέ κάτι τέτοιο. Τώρα πλέον είναι δυνατόν ακόμη και σε αυτές τις δύο χώρες να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο εργατικό συνδικάτο».
Αυτή η απελπισία τού σήμερα πώς μπορεί να αλλάξει και να γίνει ελπίδα;
«Δεν ξέρω. Αν γνωρίζετε την απάντηση πείτε τη και σε εμάς. Την έχουμε ανάγκη απεγνωσμένα».
Η εποχή χαρακτηρίζεται από την απουσία σπουδαίων ηγετών, ειδικά στην Ευρώπη, αλλά και αλλού. Είναι άραγε θέμα κακής συγκυρίας ή φυσιολογικό αποτέλεσμα των καιρών;
«Δεν πρέπει να ψάχνεις για σπουδαίους ηγέτες. Αν κάνεις εσύ κάτι σημαντικό, θα δημιουργήσεις τη δική σου σπουδαία ηγεσία και δεν θα επιτρέψεις να δημιουργηθεί αυτό που ονομάζεις ανεπαρκή ηγεσία».
Μήπως ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι συγχέουμε εντελώς τις έννοιες «συνηθισμένο» και «φυσιολογικό» και πλέον πιστεύουμε ότι αυτό που είναι συνηθισμένο στη ζωή μας είναι και το φυσιολογικό;
«Σωστό είναι αυτό, πρέπει όμως να καταφέρνεις να διακρίνεις μέσα σου τις αληθινές, τις ειλικρινείς κινητήριες δυνάμεις».
Για εσάς ποιες είναι αυτές οι βασικές κινητήριες δυνάμεις;
«Είναι πολλές και γνωρίζω μερικές από αυτές. Για παράδειγμα, η δυστυχία από την οποία υποφέρουν οι άνθρωποι και κυρίως αυτή για την οποία έχω συνυπευθυνότητα. Αυτό είναι βασανιστικό. Ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία και τα προνόμιά μας σημαίνουν αυτόματα και ευθύνες».
Μοιάζει πάντως στην Ελλάδα οι άνθρωποι να έχουμε υποστεί συλλογική κώφωση: μιλάμε όλοι, ενώ κανένας δεν ακούει κανέναν. Δεν είναι ένα βασικό πρόβλημα αυτό;
«Θα σας πω κάτι από τη δική μου πείρα. Η οικογένειά μου ανήκε στην εργατική τάξη και υπήρχαν πολλοί άνεργοι. Αντικειμενικά τότε η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι είναι τώρα. Υποκειμενικά, όμως, τότε ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα ως προς την προοπτική. Τώρα επικρατεί κυρίως μια τεράστια απελπισία σε σχέση με το μέλλον, ενώ τότε κυριαρχούσε η ελπίδα ότι “δεν έχουμε τίποτε, αλλά μπορούμε να κάνουμε πράγματα για ένα καλύτερο αύριο”. Μαζευόμασταν και κουβεντιάζαμε για το πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση για την οικογένειά μας. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε μικρή κοινωνική ομάδα και τώρα στην Ελλάδα».
Είναι γνωστό ότι αγαπάτε τη χώρα μας και ότι καλός προφήτης είναι αυτός που αγαπά. Τώρα που κλείνουμε αυτήν τη συζήτηση τι θα προφητεύατε για εμάς;
«Σας εύχομαι, μέσα από την καρδιά μου, να έχετε πολλή και καλή τύχη σε αυτούς τους ιδιαίτερα δύσκολους και επίπονους καιρούς, με όλες αυτές τις ισχυρές δυνάμεις που προσπαθούν να συντρίψουν την ελληνική κοινωνία και τη χώρα σας».
Νόαμ Τσόμσκι
Πηγή : Μάκης Προβατάς, To BHMA, 16 Οκτωβρίου 2011
Ο Τσόμσκι συνέχισε γράφοντας πολλά βιβλία, που εξηγούσαν πολλά κρυφά πράγματα της πολιτικής, όπως "Έτος 501, η κατάκτηση συνεχίζεται" ή "Κατασκευάζοντας συναίνεση", και έχει γίνει πια ένας παγκόσμια γνωστός, κορυφαίος και οξυδερκής σχολιαστής.
Φυσικά, υπάρχουν κάποιοι που τον έχουν ψέξει ότι παραμένει μέσα στο σύστημα που κατηγορεί. Αυτό, λέει αυτός, του έχει δώσει τα μέσα να μεταφέρει παντού τον λόγο και τις ιδέες του.
Η προσωπική μου εκτίμηση προς τον διανοητή Νόαμ Τσόμσκι είναι πολύ μεγάλη.
Διάβασα σήμερα (Δευτέρα 07-11-2011), στο ιστολόγιο Chomsky speaks Greek (=ο Τσόμσκι μιλάει ελληνικά), μια συνέντευξή του στο ΒΗΜagazino και την μεταφέρω εδώ για να διαβάσετε πόσα γνωρίζει για τα θέματά μας ένας ξένος και τι απόψεις έχει για τους μηχανισμούς της χώρας του.
"Η τρόικα θέλει να σας καταστρέψει" του Νόαμ Τσόμσκι
Ο κορυφαίος αμερικανός διανοητής Νόαμ Τσόμσκι σε μια εκ βαθέων και εξαιρετικά επίκαιρη συνέντευξη στο ΒΗΜagazino.Τον έχουν χαρακτηρίσει «Αϊνστάιν της γλωσσολογίας», «Δαρβίνο της εποχής μας» και «κορυφαίο διανοούμενο του κόσμου». Είναι ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που του έδωσε και τον χαρακτηρισμό «ο αντιαμερικανός εξτρεμιστής», τον οποίο χρησιμοποιούν κυρίως οι Αμερικανοί. Η θεμελιώδης πλέον «Ιεραρχία Τσόμσκι», την οποία περιέγραψε το 1956, τον έχει καθιερώσει και ως έναν από τους σημαντικότερους γλωσσολόγους όλων των εποχών. Και όμως, παρ’ ότι έχεις όλα αυτά στο μυαλό σου όταν πηγαίνεις να τον συναντήσεις, ο 83χρονος Νόαμ Τσόμσκι είναι τελικά ακόμη πιο επιβλητικός και εντυπωσιακός από τη φήμη του.
Ο Νόαμ, όπως τον αποκαλούν όλοι στο ΜΙΤ, πηγαίνει κάθε ημέρα στο γραφείο του, στο Tμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας. Εκεί βρεθήκαμε στις 3.00 το μεσημέρι, 15 λεπτά νωρίτερα από το ραντεβού μας. Η Μπεβ Στολ, η βοηθός του, μας άνοιξε την πόρτα του προθαλάμου του γραφείου του. Είναι αυτή που κανονίζει τα πάντα για εκείνον με κάθε λεπτομέρεια: «Σε πέντε λεπτά θα μπείτε στο γραφείο του, ετοιμαστείτε και ο καθηγητής θα είναι μαζί σας στην ώρα του».
Ενα γραφείο γεμάτο βιβλία παντού. Στην τεράστια βιβλιοθήκη όλα είναι τοποθετημένα σε ράφια με γραμμένη από κάτω την κατηγορία στην οποία ανήκουν. Μια κατηγορία, όμως, ενώ έχει ετικέτα, είναι εντελώς κενή από βιβλία: «Intelligence». Σε κεντρικό σημείο υπάρχει μια τεράστια φωτογραφία του Μπέρτραντ Ράσελ και από κάτω γραμμένη η φράση με την οποία ξεκινά η αυτοβιογραφία του και προφανώς εκφράζει και τον Τσόμσκι: «Τρία πάθη, απλά, αλλά κατακλυσμιαία, εξουσιάζουν τη ζωή μου: Η λαχτάρα για αγάπη, η αναζήτηση της γνώσης και η ανυπόφορη θλίψη για τα βάσανα του ανθρώπινου είδους».
Καθήσαμε σε ένα τραπέζι στο μέσον του γραφείου του, και ο Τσόμσκι κάθησε ακριβώς δίπλα μας. Ευτυχώς, γιατί εκτός του ότι είναι συναρπαστικό να τον έχεις κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής, είναι γνωστό ότι μιλάει πάρα πολύ σιγά. Εκτός όλων των άλλων, φημίζεται και για την απίστευτη μνήμη του, θυμάται απλώς τα πάντα, κάτι που δεν το αρνείται και ο ίδιος: «Ναι, θυμάμαι πολλά πράγματα, αλλά μερικές φορές είναι λίγο βασανιστικό, επειδή οι άλλοι συνήθως δεν θυμούνται». Μπορεί με μεγάλη ευκολία να πηγαίνει από το ένα θέμα στο άλλο σαν να «τραβάει» μέσα στο μυαλό του συρτάρια με γνώσεις και πληροφορίες. Ακουγε κάθε ερώτησή μας σκυφτός, κοιτώντας προς τα κάτω, και μόλις τελειώναμε σήκωνε αμέσως το βλέμμα του και έδινε την απάντησή του
κοιτώντας μας κατάματα μέχρι τέλους.
Πάντως ο Τσόμσκι έκανε την πρώτη ερώτηση:
«Αλήθεια, τι γίνεται στην Ελλάδα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα».
Ετοιμαζόμαστε να καταστρέψουμε την παγκόσμια οικονομία. Ετσι μας λένε. Ομως η Ελλάδα που είναι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της παγκόσμιας οικονομίας θα καταστρέψει όλη την υφήλιο; Δεν είναι γελοίο αυτό;
«Πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».
Και τι θα κερδίσουν οι λεγόμενες «αγορές» από την καταστροφή της Ελλάδας;
«Ξέρετε, αυτό που ονομάζουν “αγορές”, δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».
Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος;
«Ήδη πληρώνονται εδώ και πολλά χρόνια. Έπαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν δύο παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά. Ωστόσο αυτές οι δύο χώρες είχαν το δικό τους νόμισμα, μπορούσαν να πουν “δεν δεχόμαστε τους νόμους του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος” και είχαν τη δυνατότητα να κινηθούν αλλιώς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό, αφού δεν έχει το δικό της νόμισμα».
Πιστεύετε, παρ’ όλα αυτά, ότι μια επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστρεπτική για εμάς;
«Ναι, παρ’ ότι είναι ένα πιθανό σενάριο. Γι’ αυτό πιέζει έτσι το ΔΝΤ, διότι ξέρει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει στη δραχμή και συνεπώς γνωρίζει ότι μπορεί να πιέσει. Προσέξτε τον φασισμό του οικονομικού συστήματος. Είναι σαν να μου έχετε δανείσει εσείς χρήματα, με ληστρικά κιόλας επιτόκια, να σας αποπληρώνω για κάποια χρόνια και όταν ξαφνικά δεν μπορώ να σας πληρώσω άλλο, να μου λέτε: “Ωραία, θα πληρώσουν οι φίλοι και οι γείτονες για σένα”. Αυτό είναι το ΔΝΤ. Αν ένας επενδυτής, μια τράπεζα ας πούμε, έχει επενδύσει με ρίσκο σε μια χώρα, και βέβαια πάντα με ληστρικά επιτόκια, και κάποια στιγμή η χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώνει, έρχεται το ΔΝΤ και λέει ότι θα πληρώσουν άλλοι για σένα. Αυτοί, φυσικά, είναι πάντα οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών, οι οποίοι δεν πήραν ποτέ το συγκεκριμένο δάνειο. Ολα γίνονται, αρκεί να μη χάσουν οι τράπεζες. Και τελικά να μην έχουν στην ουσία κανένα ρίσκο!».
Συγγνώμη, αλλά πώς το αποκαλείτε αυτό το σύστημα;
«Είναι το οικονομικό σύστημα “στυγνή ληστεία”».
Πολύ περιγραφικό όνομα για οικονομικό σύστημα...
«Μα δεν είναι καν μυστικό, το λένε και οι ίδιοι! Πριν από μερικά χρόνια ένας υψηλά ιστάμενος του ΔΝΤ το χαρακτήρισε “κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής”. Ακριβώς όπως η Μαφία! Οπως οι μαφιόζοι, έχουν και τα λεφτά να σε δανείσουν, αλλά και τον τρόπο να σ’ τα πάρουν πίσω».
Αρα η ανυπακοή και η μη πληρωμή του χρέους μας είναι η πρότασή σας;
«Προσέξτε. Η ανυπακοή πολλές φορές θέλει ψυχραιμία και υπομονή. Και κυρίως να βρείτε τον τρόπο που σας ταιριάζει».
Το ίδιο σύστημα, όμως, δεν επιβάλλεται και εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες;
«Βεβαίως. Από τα πρώτα χρόνια του Ρίγκαν και ως σήμερα, πάρα πολλές φορές έχουν κληθεί οι αμερικανοί πολίτες να πληρώσουν τα κεφάλαια τραπεζών που χάθηκαν σε επενδυτικά ρίσκα που πήραν οι ίδιες εντός και εκτός ΗΠΑ. Αυτό, προσέξτε, δεν θα συνέβαινε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Αλλά συμβαίνει στο δικό μας οικονομικό σύστημα, διότι απλώς είναι “γκανγκστερικό”. Μάλιστα υπάρχει και όνομα για αυτό το σύστημα, ο Στίγκλιτζ θα σας έχει μιλήσει φαντάζομαι. Ονομάζεται “πολύ μεγάλο για να αποτύχει”. Αυτό περιγράφει στην ουσία την πολιτική “παροχής εξασφάλισης” από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης, η οποία διασφαλίζει στις τράπεζες και στους επενδυτικούς οργανισμούς πως “ό,τι ρίσκο και να πάρετε, όταν το σύστημα καταρρεύσει και δεν θα μπορείτε να πάρετε άλλα λεφτά, θα σας τα δώσουμε εμείς από τα χρήματα των φορολογουμένων”. Παρεμπιπτόντως, το σύστημα καταρρέει κάθε τόσο».
Οι οίκοι αξιολόγησης τι ρόλο παίζουν σε όλα αυτά;
«Οι οίκοι αξιολόγησης συμπληρώνουν ιδανικά το “γκανγκστερικό σύστημα”, αφού έχουν συνυπολογίσει, πριν από κάθε επένδυση, ότι αν κάτι δεν πάει καλά στη χώρα στην οποία γίνονται επενδύσεις, τότε θα αναλάβει τα χρέη η εκεί κυβέρνηση, δηλαδή οι φορολογούμενοι. Δηλαδή κάτι το οποίο αποτελεί σκάνδαλο, αυτοί το έχουν συμπεριλάβει στους υπολογισμούς τους! Γι’ αυτό και κάποιοι, πολύ λίγοι, ακόμη και μέσα σε αυτήν την κρίση, τα καταφέρνουν μια χαρά. O ρόλος των οίκων αξιολόγησης ενισχύθηκε από τη δεκαετία του ’70 και μετά, όταν το σύστημα πραγματικά απογειώθηκε και συγκεντρώθηκε τεράστιος πλούτος στα χέρια πολύ λίγων. Ολοι γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ είναι μια χώρα ανισοτήτων, αλλά αυτό που ίσως δεν είναι αντιληπτό είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτής της ανισότητας προέρχεται από το ένα τοις χιλίοις του πληθυσμού».
Και εμείς οι πολίτες, όμως, δεν αντιδράσαμε καθόλου και τα αποδεχτήκαμε όλα αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας.
«Μα δεν τα έχουμε αποδεχτεί! Δεν μας δόθηκε καμία επιλογή και καμία εναλλακτική. Δεν μας ρώτησε κανένας: “Σας αρέσει το ΔΝΤ;”. Εμένα δεν με ρώτησε κανένας, εσάς; Απλώς το σχεδίασαν και μας το επέβαλαν».
Γι’ αυτό η Goldman Sachs, ας πούμε, αν και βασική υπεύθυνη της κρίσης, βγάζει ακόμη τεράστια κέρδη;
«Ακριβώς. Αν και είναι βασικοί υπεύθυνοι και από τους αρχιτέκτονες της κρίσης, τα πάνε μια χαρά, με τεράστιους μισθούς και με μπόνους. Αυτό συμβαίνει επειδή απλώς ανήκουν στο σύστημα που προανέφερα. Η Goldman Sachs τώρα είναι πλουσιότερη από ποτέ. Αλλά ο κόσμος δεν εστιάζει σε γεγονότα όπως αυτό, διότι η προπαγάνδα αναζητεί και βρίσκει άλλους “υπεύθυνους” να κατηγορήσει. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, όμως, ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να στοχοποιείς διάφορες κοινωνικές ομάδες».
Η στοχοποίηση, όμως, συμβαίνει και από τις δύο πλευρές. Και από το κράτος προς κάποιους, αλλά και από τους πολίτες προς κάποιους άλλους. Δεν είναι επικίνδυνο αυτό; Υπάρχει «καλή» στοχοποίηση;
«Όχι βέβαια. Προσέξτε τι γίνεται. Από την πλευρά του κράτους έχουμε ορισμένους ιδιαίτερα εύκολους στόχους, όπως είναι για παράδειγμα οι δάσκαλοι και η Παιδεία γενικότερα. Από την πλευρά του πληθυσμού τώρα, έχουμε τον εύκολο στόχο, που είναι οι αλλοδαποί, και στην Ευρώπη εξαπλώνεται ανησυχητικά το φαινόμενο της μετανάστευσης. Στην Ουγγαρία με το νεοφασιστικό κόμμα Τζομπίκ, στην Αγγλία με το Βρετανικό Εθνικό Μέτωπο και την Αγγλική Αμυντική Λίγκα. Και αν σας ακούγεται ανακουφιστικό ότι σε διάφορες χώρες της Ευρώπης τα ακροδεξιά ρατσιστικά κόμματα παίρνουν κάτω από 10%, μην ξεχνάτε ότι το 1928 στη Γερμανία το Ναζιστικό Κόμμα είχε πάρει κάτω από 3%. Πέρυσι βγήκε στη Γερμανία το βιβλίο του Τίλο Σαραζίν “Η Γερμανία καταργεί τον εαυτό της”, στο οποίο ισχυρίζεται ότι οι μετανάστες καταστρέφουν τη χώρα. Εγινε μπεστ σέλερ. Η δε καγκελάριος Μέρκελ, παρ’ ότι καταδίκασε το βιβλίο, δήλωσε ότι η πολυπολιτισμικότητα έχει τελικά αποτύχει. Οι Τούρκοι και οι Αραβες που τους έκαναν εισαγωγή για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά “απέτυχαν”, δηλαδή, να γίνουν ξανθοί και γαλανομάτηδες, κανονικοί άριοι...».
Υπάρχει πάντως το παράδοξο σε καιρούς οικονομικής και κοινωνικής ηρεμίας οι άνθρωποι να επιλέγουν τον καπιταλισμό και να θυμούνται όλα τα κακά του σοσιαλισμού. Οταν όμως έρχεται η οικονομική κρίση, τότε βρίζουν τα κακά του καπιταλισμού και μνημονεύουν τα καλά του σοσιαλισμού. Είναι λίγο ανόητο αυτό. Πώς γίνεται να αλλάξει;
«Αυτό είναι και το ένα και μοναδικό μήνυμα που πραγματικά έχω να δώσω. Δεν είναι συνταγή και πρέπει ο καθένας να το καταφέρει μόνος του: Χρησιμοποιήστε την κοινή λογική».
Με αυτό που λέτε ελπίζετε να βελτιώσετε τον κόσμο;
«Δεν θέλω να βελτιώσω τον κόσμο, θέλω οι άνθρωποι να τον βελτιώσουν».
Ποια είναι η άποψή σας για τον Μπαράκ Ομπάμα; Σας φαίνεται, όπως λένε, να έχει ξεχάσει ότι ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από χέρια μαύρων;
«Όταν εξελέγη ο Ομπάμα, δεν είχα καμία προσδοκία από αυτόν. Το είχα γράψει και το είχα πει πριν από την εκλογή του. Αυτός ο άνθρωπος δεν είχε καθόλου αρχές. Είναι ένας οπορτουνιστής χωρίς αρχές. Από την άλλη όμως, το να έχουμε μια οικογένεια μαύρων στον Λευκό Οίκο είναι ένα μεγάλο ιστορικό κατόρθωμα. Συμβολίζει σπουδαία πράγματα για την τεράστια ομάδα των Αφροαμερικανών, αλλά κυρίως για την παγκόσμια κουλτούρα και τον πολιτισμό. Το να περιμένεις, πάντως, κάτι από τον Ομπάμα είναι τεράστιο λάθος».
Ολα αυτά τα χρόνια που σας ακούω και σας διαβάζω, μου θυμίζετε ήρωα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.
«Αλήθεια; Μισό λεπτό να καλύψω τις φτέρνες μου».
Ειλικρινά, μοιάζει σαν να προσπαθείτε να αλλάξετε τη μοίρα που οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν επιλέξει για τον εαυτό τους. Αυτό δεν είναι κάπως μάταιο; Στο τέλος δεν θα είναι έτσι και αλλιώς χαμένη μάχη;
«Οχι, δεν την έχουν επιλέξει οι άνθρωποι τη μοίρα τους. Εγώ πάντως δεν την έχω επιλέξει. Εχει όμως σχεδιαστεί. Ο Ανταμ Σμιθ (που έγραψε τον “Πλούτο των εθνών”) δεν ήταν ηλίθιος που έγραψε αυτά που έγραψε».
Ας περάσουμε σε κάτι άλλο που αφορά την Ελλάδα. Πώς εξηγείτε την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας;
«Υπάρχουν πάρα πολλοί ιστορικοί λόγοι για αυτό. Πάντως πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει μπει σε ένα παιχνίδι υπερβολικής σπατάλης για όπλα και αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη χώρα, αφού ο προϋπολογισμός για τους εξοπλισμούς είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο θα μπορούσε να αντέξει η οικονομία σας. Σκεφτείτε λίγο πρακτικά. Στην ακραία περίπτωση σοβαρής εμπλοκής μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η πιθανότητα να χρησιμοποιηθεί όλος αυτός ο στρατιωτικός εξοπλισμός και να φέρει αποτέλεσμα είναι σχεδόν μηδενική. Διότι απλώς η δύναμη της Τουρκίας είναι πολλαπλάσια ποσοτικά».
Ομως στην ουσία οι ΗΠΑ μάς έχουν υποχρεώσει σε αυτά τα τεράστια έξοδα για εξοπλισμούς.
«Φυσικά. Το λατρεύουν αυτό οι ΗΠΑ. Σχεδόν όλη η οικονομία των ΗΠΑ στηρίζεται στους εξοπλισμούς. Σκεφτείτε ότι επί Μπιλ Κλίντον η Τουρκία έγινε αναλογικά ο υπ’ αριθμόν ένα αγοραστής όπλων στον κόσμο μαζί με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Αυτός είναι και ένας πολύ βασικός λόγος για τον οποίο εξοπλίζουμε το Ισραήλ. Εκτός από το ότι το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε το ισραηλινό λόμπι, τους εξοπλίζουμε για να τoυς χρησιμoποιήσουμε και ως “διαφημιστικό”, ως “teaser” για άλλες χώρες. Τα όπλα που αγοράζει το Ισραήλ δεν είναι καμία σοβαρή ποσότητα, αλλά μετά έρχεται η Σαουδική Αραβία και λέει ότι θέλει εκατονταπλάσια ποσότητα από τα ίδια όπλα. Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, δεν το κάνουν μόνο οι ΗΠΑ. Το κάνει και η Βρετανία».
Οι μεγάλες δυνάμεις, όμως, γιατί κάνουν εδώ και δεκαετίες τα «στραβά μάτια» στις παρανομίες που έχει διαπράξει η Τουρκία;
«Μερικές φρικαλεότητες της Τουρκίας έχουν γίνει και με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αυτές που διέπραξε τη δεκαετία του ’90 στο νοτιοανατολικό της τμήμα εναντίον των Κούρδων, οι οποίοι είναι περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού της. Μετά η Τουρκία πήρε μέρος και στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας».
Οι διανοούμενοι της Ευρώπης, όμως, δεν πολυμιλάνε για όλα αυτά. Τελικά ο διανοούμενος που υπηρετεί τους δυνατούς μπορεί να συνεχίσει να λέγεται έτσι;
«Αυτή της Τουρκίας δεν είναι η μόνη περίπτωση, αλλά είναι πολύ ενδεικτική της κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διανοούμενοι της Δύσης».
Την ένταση που υπάρχει τελευταία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ πώς την εξηγείτε;
«Αυτήν τη φορά η Τουρκία έχει έναν πολύ καλό λόγο, αφού ένα τουρκικό πλοίο δέχθηκε επίθεση σε διεθνή ύδατα και σκοτώθηκαν εννέα Τούρκοι. Αυτό ήταν κανονική πειρατεία. Οι Ισραηλινοί άλλωστε συνηθίζουν να τα κάνουν αυτά από παλιά. Κανένα κράτος δεν θα τη γλίτωνε με αυτά που κάνει το Ισραήλ, αλλά όταν έχεις τις ΗΠΑ από πίσω σου, κάνεις ό,τι θέλεις. Σκοτώθηκαν λοιπόν από τα πυρά των Ισραηλινών εννέα άνθρωποι, από τους οποίους να σημειώσουμε κανένας δεν ήταν αμερικανός πολίτης, και η Τουρκία απαίτησε από το Ισραήλ να ζητήσει συγγνώμη».
Πιστεύετε δηλαδή ότι πίσω από τις κινήσεις τις Τουρκίας κρύβεται και αίσθημα δικαίου;
«Όχι. Ξέρετε εσείς να υπάρχει κάποιο κράτος που να είναι κράτος δικαίου; Τα κράτη δεν είναι οργανισμοί ήθους και ηθικής, είναι οργανισμοί ισχύος».
Πιστεύετε ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον ένα κράτος που θα είναι κράτος δικαίου;
«Όχι, ποτέ. Εφόσον κάτι είναι κράτος δεν μπορεί να είναι δίκαιο. Βέβαια, φυσικά και υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που είναι ηθικοί και οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλλουν το ήθος τους σε κάποια κομμάτια του κράτους. Αλλά το να περιμένεις από ένα κράτος ισχύος να συμπεριφέρεται δίκαια είναι μάταιο και ανόητο. Τα κράτη ως οργανισμοί λειτουργούν με τις δικές τους αρχές και τα δικά τους συμφέροντα. Όλη η ιστορία των κρατών είναι κάπως έτσι».
Οι λαοί, λοιπόν, κάνουν ένα διαρκές ταξίδι από ελπίδα σε ελπίδα και από όνειρο σε όνειρο, χωρίς αυτό να οδηγεί κάπου καλύτερα;
«Όχι, εγώ δεν το βλέπω έτσι. Εγώ το βλέπω περισσότερο σαν το σκαρφάλωμα ενός βουνού με στόχο να κατακτήσεις την κορυφή. Κάθε φορά όμως που φτάνεις στην κορυφή που έχεις βάλει στόχο, ανακαλύπτεις ότι από εκεί φαίνεται μια άλλη, νέα, πέρα από αυτήν που κατέκτησες, και πρέπει να αρχίσεις πάλι το ταξίδι. Τότε όμως δεν πρέπει να ξεχνάς ότι έχεις ήδη κατακτήσει τον προηγούμενο στόχο σου. Νομίζω ότι αυτή είναι όλη η ανθρώπινη Ιστορία, επαναλαμβανόμενες κορυφές, για τις οποίες κάποιοι έχουν παλέψει ώστε να κατακτηθούν. Το πιο φυσιολογικό λοιπόν είναι να βρίσκει ο άνθρωπος μπροστά του ακόμη ψηλότερες κορυφές, τις οποίες δεν γνώριζε από πριν, και θα πρέπει να τις κατακτήσει. Αρα δεν πιστεύω ότι το ταξίδι είναι χωρίς ελπίδα, είναι απλώς μια συνεχής επίτευξη στόχων».
Και το ταξίδι θα υπάρχει έπειτα από κάθε άνθρωπο και έπειτα από κάθε εποχή;
«Ακριβώς. Γι’ αυτό σε κάθε εποχή ας κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του, που είναι να κατακτήσει τις κορυφές που του αναλογούν. Δείτε τι συνέβη με τη Λατινική Αμερική. Ηταν επί 500 χρόνια κάτω από φοβερή καταπίεση, κυρίως των Ευρωπαίων και μετά των Αμερικανών. Ολα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες προσπάθειες να απελευθερωθούν κατεστάλησαν και πνίγηκαν στο αίμα. Ομως τα τελευταία δέκα χρόνια οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν φέρει τα πάνω κάτω. Απελευθέρωσαν τις χώρες τους από τις χούντες και την καταπίεση με τρόπο εντυπωσιακό».
Πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί το ίδιο και με την «Αραβική άνοιξη»;
«Έχουν ήδη υπάρξει τεράστιες αλλαγές, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μόνιμες. Βέβαια έχουν πολύ δρόμο ακόμη μπροστά τους, αλλά μετρούν ήδη κάποιες σημαντικές επιτυχίες. Μία από αυτές, την οποία φυσικά δεν πολυπροβάλλουν τα δυτικά ΜΜΕ, είναι η δημιουργία πραγματικού εργατικού κινήματος στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, χώρες οι οποίες δεν είχαν ποτέ κάτι τέτοιο. Τώρα πλέον είναι δυνατόν ακόμη και σε αυτές τις δύο χώρες να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο εργατικό συνδικάτο».
Αυτή η απελπισία τού σήμερα πώς μπορεί να αλλάξει και να γίνει ελπίδα;
«Δεν ξέρω. Αν γνωρίζετε την απάντηση πείτε τη και σε εμάς. Την έχουμε ανάγκη απεγνωσμένα».
Η εποχή χαρακτηρίζεται από την απουσία σπουδαίων ηγετών, ειδικά στην Ευρώπη, αλλά και αλλού. Είναι άραγε θέμα κακής συγκυρίας ή φυσιολογικό αποτέλεσμα των καιρών;
«Δεν πρέπει να ψάχνεις για σπουδαίους ηγέτες. Αν κάνεις εσύ κάτι σημαντικό, θα δημιουργήσεις τη δική σου σπουδαία ηγεσία και δεν θα επιτρέψεις να δημιουργηθεί αυτό που ονομάζεις ανεπαρκή ηγεσία».
Μήπως ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι συγχέουμε εντελώς τις έννοιες «συνηθισμένο» και «φυσιολογικό» και πλέον πιστεύουμε ότι αυτό που είναι συνηθισμένο στη ζωή μας είναι και το φυσιολογικό;
«Σωστό είναι αυτό, πρέπει όμως να καταφέρνεις να διακρίνεις μέσα σου τις αληθινές, τις ειλικρινείς κινητήριες δυνάμεις».
Για εσάς ποιες είναι αυτές οι βασικές κινητήριες δυνάμεις;
«Είναι πολλές και γνωρίζω μερικές από αυτές. Για παράδειγμα, η δυστυχία από την οποία υποφέρουν οι άνθρωποι και κυρίως αυτή για την οποία έχω συνυπευθυνότητα. Αυτό είναι βασανιστικό. Ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία και τα προνόμιά μας σημαίνουν αυτόματα και ευθύνες».
Μοιάζει πάντως στην Ελλάδα οι άνθρωποι να έχουμε υποστεί συλλογική κώφωση: μιλάμε όλοι, ενώ κανένας δεν ακούει κανέναν. Δεν είναι ένα βασικό πρόβλημα αυτό;
«Θα σας πω κάτι από τη δική μου πείρα. Η οικογένειά μου ανήκε στην εργατική τάξη και υπήρχαν πολλοί άνεργοι. Αντικειμενικά τότε η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι είναι τώρα. Υποκειμενικά, όμως, τότε ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα ως προς την προοπτική. Τώρα επικρατεί κυρίως μια τεράστια απελπισία σε σχέση με το μέλλον, ενώ τότε κυριαρχούσε η ελπίδα ότι “δεν έχουμε τίποτε, αλλά μπορούμε να κάνουμε πράγματα για ένα καλύτερο αύριο”. Μαζευόμασταν και κουβεντιάζαμε για το πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση για την οικογένειά μας. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε μικρή κοινωνική ομάδα και τώρα στην Ελλάδα».
Είναι γνωστό ότι αγαπάτε τη χώρα μας και ότι καλός προφήτης είναι αυτός που αγαπά. Τώρα που κλείνουμε αυτήν τη συζήτηση τι θα προφητεύατε για εμάς;
«Σας εύχομαι, μέσα από την καρδιά μου, να έχετε πολλή και καλή τύχη σε αυτούς τους ιδιαίτερα δύσκολους και επίπονους καιρούς, με όλες αυτές τις ισχυρές δυνάμεις που προσπαθούν να συντρίψουν την ελληνική κοινωνία και τη χώρα σας».
Νόαμ Τσόμσκι
Πηγή : Μάκης Προβατάς, To BHMA, 16 Οκτωβρίου 2011
Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011
Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2011
2011-10-15
Κάτι πολύ σημαντικό συμβαίνει στον κόσμο.
Με ηρεμία και αγάπη για τον συνάνθρωπο που υποφέρει, ας το ζήσουμε!
Με ηρεμία και αγάπη για τον συνάνθρωπο που υποφέρει, ας το ζήσουμε!
Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011
Σχετικά με μισθούς και συντάξεις
Τις τελευταίες εβδομάδες γίνονται πολλά πράγματα στην Ελλάδα και στον κόσμο.
Δεν έσπευσα να γράψω, προσπαθώντας να χωνέψω τις νέες καταστάσεις.
Διάβασα πολύ, άκουσα πολλές απόψεις, κατέληξα να υποστηρίζω ορισμένα θέματα με τόση ένταση, όση εκδηλώνουν και οι υποστηρικτές των αντίθετων απόψεων (που υπάρχουν και στο χέρι σας είναι να κάνετε την διαλεκτική σύνθεση).
Ο στόχος μου είναι η ειρήνη και η ευημερία στους λαούς, οπότε λύσεις άμεσης καταστροφής, γκρεμίσματος ή εκτελέσεων δεν πρόκειται να υποστηρίξω, αλλά ριζοσπαστικές προτάσεις θα μπορούσα να διατυπώσω.
Δεν είμαι ειδικός, εμπειρογνώμων, σοφός, ιδιοφυής ή σωτήρας.
Αρχίζω να διατυπώνω τις ιδέες ενός απλού ανθρώπου.
Ας υποθέσουμε ότι δεν έχουμε φτάσει στην χώρα μας στο απελπιστικό επίπεδο, όπου κάποιοι πρέπει να πεθάνουν από την πείνα για να ζήσουν οι υπόλοιποι. (Αν το δούμε παγκοσμίως, έχουμε φτάσει! Υπάρχουν χώρες με ρακένδυτους κατοίκους που λιμοκτονούν και χώρες με κατοίκους που είναι υπέρβαροι, φοράνε XXL ρούχα και ζητούν ιατρική βοήθεια για την αντιμετώπιση της ασυμμάζευτης παχυσαρκίας, των εκτροχιασμένων τριγλυκεριδίων κλπ.. Δυστυχώς δεν υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών).
Η χώρα μας έχει κάποια μικρή παραγωγή.
Θα μπορούσε να είναι ελεύθερη να καλλιεργεί οτιδήποτε;
Ίσως, αν δεν υπήρχε η συμφωνία της Γιάλτας, με την οποία τοποθετηθήκαμε στον τριτογενή τομέα, δηλαδή υπηρεσίες.
Μέσα στο πλαίσιο αυτό, υπάρχουν επιδοτήσεις για να θάψουμε τα φρούτα που παράγουμε, επιδοτήσεις για να κάνουμε ξύδι τα κρασιά ονομασίας προελεύσεως που παράγουμε και να μη ξαναφυτέψουμε τα αμπέλια μας, επιδοτήσεις για να καταστρέψουμε τα τρεχαντήρια μας και να μαραζώσουν τα ναυπηγεία μας, κλπ, αλλά και πρόστιμα αν έχουμε μεγαλύτερη παραγωγή από γάλα ή ζάχαρη.
(Φυσικά είναι μάταιο να απεργούν οι αγρότες και να καταλαμβάνουν τις λεωφόρους ζητώντας καλύτερες τιμές για τα προϊόντα ... που δεν είναι επιθυμητό να παράγουν!)
Αν συνεχίσουμε να επιμένουμε παραγωγικά, αφαιρούν την δασοπυρόσβεση από τους εξοπλισμένους δασικούς και την αναθέτουν στην πυροσβεστική των πόλεων με άμεσο αποτέλεσμα να χάσουμε χιλιάδες στρέμματα με αιωνόβιες ελιές και άλλες καλλιέργειες και δάση.
Οι Αυστραλοί έδωσαν χρήματα για τα θύματα των πυρκαϊών και η Ζαχάρω απέκτησε ωραίο Δημαρχείο.
Μετά ήρθε η κρατική εντολή να μην έχουμε ζώα ελεύθερης βοσκής γιατί θα φάνε τα νέα φυτά, άρα θα πρέπει οι μεγάλες εταιρείες να φτιάξουν φάρμες και να πάρουν τους πρώην κτηνοτρόφους ως υπαλλήλους, καθώς και οι μεγαλο-επενδυτές να φυτέψουν γκαζόν στην εύφορη γη (της Μεσσηνίας ας πούμε) για να παίζουν γκολφ οι πλούσιοι πελάτες και να πάρουν τους αγρότες σαν γκαρσόνια.
Φυσικά, με μια ταξιδιωτική οδηγία, όλα αυτά μπορούν να τιναχτούν στον αέρα.
Ο ΟΑΕΔ έδωσε δάνεια σε νέους επιχειρηματίες, αλλά μόνο του τριτογενούς τομέα!
Αλήθεια λέω, ψάξτε το.
Αν δεν έχουμε δική μας παραγωγή είμαστε χαμένοι.
Πρέπει να απαιτήσουμε να μπορούμε να καλλιεργήσουμε οτιδήποτε.
(Για ψάξτε αν η καλλιέργεια σόγιας απαγορεύεται με νόμο του 1938!).
Προϊόντα μπορούμε να φτιάξουμε και με υψηλή τεχνολογία.
Χρησιμοποιώντας τον υπολογιστή μας, μπορούμε με μερικά ξενύχτια και ωραίες ιδέες να φτιάξουμε νέα προϊόντα, χωρίς ένταση κεφαλαίου και χωρίς μεγάλη εργατική δύναμη.
Για να μην το κάνουμε αυτό, αποδυναμώνεται η πληροφορική στην εκπαίδευση και ενισχύονται άλλοι τομείς!
Όντας κατάλληλα εκπαιδευμένοι (με θρησκευτικά), προσευχηθείτε για την σωτηρία μας λοιπόν!
Ας δεχτούμε ότι έχουμε μια Εθνική Παραγωγή παραδοσιακών ή καινοτόμων προϊόντων.
Δεν μιλάω για Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) γιατί δεν δείχνει την πραγματικά επιθυμητή ανάπτυξη, αλλά ανεβαίνει και όταν γίνονται καταστροφές (ας πούμε καίγονται τα δάση και οι καλλιέργειες και τρέχουν τα πυροσβεστικά αεροπλάνα και οχήματα και τρέχει ο κόσμος με τα αυτοκίνητά του να σωθεί, οπότε η αυξημένη κατανάλωση καυσίμων δίνει αύξηση του ΑΕΠ!).
Ο Εθνικός Πλούτος είναι τα ζώα, τα φυτά και τα ορυκτά που διαθέτουμε, καθώς και οι ενεργειακές πηγές.
Μπορούμε να πάρουμε ενέργεια από τον άνεμο και από τον ήλιο.
Μπορούμε να μη δίνουμε την σμύριδα της Νάξου στην Ιταλία για να μας πουλήσει μετά τα σμυριδόπανα, ούτε να δίνουμε το λάδι για να το πάρουμε μετά ραφινέ (ή και ανακατεμένο με ορυκτέλαια).
Ας μιλήσω όμως μόνο για κτηνοτροφία.
Το ζωικό κεφάλαιο κάθε χρόνο αυξάνεται με τον τόκο (τόκος είναι η γέννα!).
Τα ζώα πρέπει να τρέφονται με σωστές καλλιέργειες (η σόγια που λέγαμε, όχι ο καπνός).
Σε ελάχιστα χρόνια η χώρα θα είναι αυτάρκης σε παραγωγή προϊόντων (σήμερα εισάγουμε σχεδόν τα πάντα) και θα μπορεί να διαθέσει μέρος του πλούτου όχι μόνο για εκπαίδευση αλλά και για έρευνα και ανάπτυξη (Research and Development).
Κανείς δεν τα λέει αυτά και είναι πολύ βασικά!
(Δηλαδή λένε ότι "δουλεύουμε περισσότερο από τους Γερμανούς, αλλά αυτοί έχουν πολλαπλάσιες άδειες ευρεσιτεχνίας", αλλά ποιος δίνει σημασία...)
Με βάση την Εθνική Παραγωγή και τον Εθνικό Πλούτο, μπορούμε να καθορίσουμε πόσα χρήματα πρέπει να πηγαίνουν στους εργαζόμενους και πόσα στους μη εργαζόμενους.
Αν ο λογαριασμός βγάζει 200 ευρώ τον μήνα για κάθε μέλος της κοινωνίας μας που δεν εργάζεται και 1200 ευρώ τον μήνα για κάθε μέλος που εργάζεται, αυτό πρέπει να το αποδεχτούμε και να το εφαρμόσουμε.
Σε περίπτωση που παράγουμε περισσότερα, μπορούμε να αυξήσουμε άμεσα τα ποσά βάσης, όπως και να δώσουμε κίνητρα για περισσότερα παιδιά, για μεγαλύτερη παραγωγικότητα, για καινοτομικά προϊόντα, για ποιοτική βελτίωση προϊόντων.
Σίγουρα, όμως, θα πρέπει να προσφέρουμε κρατικές υπηρεσίες για την υγεία όλου του πληθυσμού.
Αν δεν μπορούμε να παράγουμε περισσότερα, δεν θα δανειστούμε για κανένα λόγο!
(Αν δεν παράγουμε πράγματα, είναι ανόητο να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε το νόμισμά μας. Χρησιμοποιεί κάποιος την υποτίμηση του νομίσματος για να κάνει πιο ανταγωνιστικά τα προϊόντα του.
Αν δεν έχει προϊόντα είναι χαμένος!)
Είπαμε λοιπόν ότι οι μισθοί των εργαζομένων καθορίζονται από τις δυνατότητες της χώρας σε υπάρχοντα πλούτο και αυξάνονται από την υπάρχουσα (όχι την αναμενόμενη) παραγωγή.
Όλοι οι μη εργαζόμενοι, παιδιά και υπερήλικες, παίρνουν το μικροποσό που τους αναλογεί, ας το πούμε Εθνική Παροχή, εκείνα τα 200 ευρώ που αναφέραμε ενδεικτικά.
Ας δούμε τώρα τους συνταξιούχους.
Σε όλο τον εργάσιμο βίο του ο εργαζόμενος έχει κρατήσεις από τον μισθό του (για να πάρει τόση σύνταξη με την εγγύηση του κράτους και άλλα τέτοια φαιδρά).
Αν υποθέσουμε ότι έχει μηνιαίο μισθό 1200€ αμετάβλητο και γίνεται κράτηση του 10% με ετήσιο επιτόκιο +3%, τότε μετά από 35 χρόνια το κράτος θα έχει διαθέσιμα για τον συνταξιούχο 89677€.
Αν ο συνταξιούχος επιλέξει να παίρνει 600€ τον μήνα σύνταξη, αυτή μπορεί να διατηρηθεί επί 15 χρόνια και μετά ο συνταξιούχος θα πρέπει να αρκεσθεί στην Εθνική Παροχή των 200€, καθότι το συνταξιοδοτικό του απόθεμα έχει εξαντληθεί.
Αν ο συνταξιούχος επιλέξει να παίρνει 800€ τον μήνα σύνταξη, αυτή μπορεί να διατηρηθεί μόνο επί 10 χρόνια!
Η σημερινή μέθοδος, να παίρνει σύνταξη το άτομο για όσο ζει (και μετά η ανύπαντρη κόρη του!) είναι μαθηματικά ζημιογόνος για το ταμείο.
Αν υπάρχει ανάπτυξη 1% τον χρόνο, ο εργαζόμενος θα φύγει μετά από 35 χρόνια με μισθό 1683€ τον μήνα, οι κρατήσεις (πάντα με 3% ετήσιο επιτόκιο) θα έχουν φτάσει σε ένα ποσό 103620€.
Ο συνταξιούχος που προτίμησε 600€ τον μήνα, μπορεί να παίρνει αύξηση 1% τον χρόνο και να φτάσει μέχρι 16 χρόνια συνταξιοδότησης με 696€ τελευταία σύνταξη.
Ο συνταξιούχος που προτίμησε 800€ τον μήνα, μπορεί να παίρνει αύξηση 1% τον χρόνο και να φτάσει μέχρι 11 χρόνια συνταξιοδότησης με 883€ τελευταία σύνταξη.
Το ουσιώδες στην προσέγγισή μου είναι ότι το συσσωρευόμενο από κρατήσεις συνταξιοδοτικό ποσό δεν είναι άπειρο και μπορεί να συντηρήσει την σύνταξη του ατόμου μόνο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ανάλογα με το προτιμηθέν ύψος της σύνταξης.
Το θέμα είναι πολύ απλούστερο τώρα για να αντιμετωπισθεί, χωρίς να μας ενδιαφέρουν παράγοντες μακροζωίας ή ετών εργασίας!
(1) Ο εργαζόμενος συσσωρεύει ένα συνταξιοδοτικό ποσό (ΣΠ) από κρατήσεις, ανεξάρτητα από τον φορέα που εργάζεται.
(2) Το ύψος των μηνιαίων κρατήσεων ουσιωδώς αλλάζει τον ρυθμό αύξησης του ΣΠ.
(Σκεφτείτε περιόδους ανεργίας, μετακίνηση σε πιο καλοπληρωμένη εργασία κλπ).
Η διαμόρφωση των τραπεζικών επιτοκίων ετησίως (καθορίζεται από την Τράπεζα της Ελλάδος) μπορεί επίσης να αλλάζει τον ρυθμό αύξησης του ΣΠ.
(3) Όταν αποφασίσει ο εργαζόμενος να συνταξιοδοτηθεί (προσέξτε το αυτό, μπορεί να είναι οποτεδήποτε!), θα μπορεί να πάρει σύνταξη στο ύψος που επιθυμεί, αλλά αυτό θα καθορίζει και το πλήθος των μηνών συνταξιοδότησης!
(Μετά, αν θέλει και μπορεί, ας αναζητήσει νέα εργασία για να συγκεντρώσει νέο Συνταξιοδοτικό Κεφάλαιο).
(4) Αν θέλει ο συνταξιοδοτούμενος, μπορεί να πάρει το συγκεντρωμένο Συνταξιοδοτικό του Κεφάλαιο εφάπαξ (χωρίς να παίρνει μηνιαία σύνταξη).
Τα Συνταξιοδοτικά Κεφάλαια των εργαζομένων πρέπει να είναι τα πιο καλά φυλαγμένα Κεφάλαια του Κράτους.
Αν δεν πάει κάποιος κυβερνητικός παράγοντας να παίξει και να χάσει τα Συνταξιοδοτικά Κεφάλαια των εργαζομένων στο Καζίνο ή σε κάποιο είδος δομημένων ομολόγων, τότε το συνταξιοδοτικό είναι λυμένο.
Περιμένω τα κόσμια και εποικοδομητικά σχόλιά σας.
Δεν έσπευσα να γράψω, προσπαθώντας να χωνέψω τις νέες καταστάσεις.
Διάβασα πολύ, άκουσα πολλές απόψεις, κατέληξα να υποστηρίζω ορισμένα θέματα με τόση ένταση, όση εκδηλώνουν και οι υποστηρικτές των αντίθετων απόψεων (που υπάρχουν και στο χέρι σας είναι να κάνετε την διαλεκτική σύνθεση).
Ο στόχος μου είναι η ειρήνη και η ευημερία στους λαούς, οπότε λύσεις άμεσης καταστροφής, γκρεμίσματος ή εκτελέσεων δεν πρόκειται να υποστηρίξω, αλλά ριζοσπαστικές προτάσεις θα μπορούσα να διατυπώσω.
Δεν είμαι ειδικός, εμπειρογνώμων, σοφός, ιδιοφυής ή σωτήρας.
Αρχίζω να διατυπώνω τις ιδέες ενός απλού ανθρώπου.
Σχετικά με τους μισθούς και τις συντάξεις
Ας υποθέσουμε ότι δεν έχουμε φτάσει στην χώρα μας στο απελπιστικό επίπεδο, όπου κάποιοι πρέπει να πεθάνουν από την πείνα για να ζήσουν οι υπόλοιποι. (Αν το δούμε παγκοσμίως, έχουμε φτάσει! Υπάρχουν χώρες με ρακένδυτους κατοίκους που λιμοκτονούν και χώρες με κατοίκους που είναι υπέρβαροι, φοράνε XXL ρούχα και ζητούν ιατρική βοήθεια για την αντιμετώπιση της ασυμμάζευτης παχυσαρκίας, των εκτροχιασμένων τριγλυκεριδίων κλπ.. Δυστυχώς δεν υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών).
Η χώρα μας έχει κάποια μικρή παραγωγή.
Θα μπορούσε να είναι ελεύθερη να καλλιεργεί οτιδήποτε;
Ίσως, αν δεν υπήρχε η συμφωνία της Γιάλτας, με την οποία τοποθετηθήκαμε στον τριτογενή τομέα, δηλαδή υπηρεσίες.
Μέσα στο πλαίσιο αυτό, υπάρχουν επιδοτήσεις για να θάψουμε τα φρούτα που παράγουμε, επιδοτήσεις για να κάνουμε ξύδι τα κρασιά ονομασίας προελεύσεως που παράγουμε και να μη ξαναφυτέψουμε τα αμπέλια μας, επιδοτήσεις για να καταστρέψουμε τα τρεχαντήρια μας και να μαραζώσουν τα ναυπηγεία μας, κλπ, αλλά και πρόστιμα αν έχουμε μεγαλύτερη παραγωγή από γάλα ή ζάχαρη.
(Φυσικά είναι μάταιο να απεργούν οι αγρότες και να καταλαμβάνουν τις λεωφόρους ζητώντας καλύτερες τιμές για τα προϊόντα ... που δεν είναι επιθυμητό να παράγουν!)
Αν συνεχίσουμε να επιμένουμε παραγωγικά, αφαιρούν την δασοπυρόσβεση από τους εξοπλισμένους δασικούς και την αναθέτουν στην πυροσβεστική των πόλεων με άμεσο αποτέλεσμα να χάσουμε χιλιάδες στρέμματα με αιωνόβιες ελιές και άλλες καλλιέργειες και δάση.
Οι Αυστραλοί έδωσαν χρήματα για τα θύματα των πυρκαϊών και η Ζαχάρω απέκτησε ωραίο Δημαρχείο.
Μετά ήρθε η κρατική εντολή να μην έχουμε ζώα ελεύθερης βοσκής γιατί θα φάνε τα νέα φυτά, άρα θα πρέπει οι μεγάλες εταιρείες να φτιάξουν φάρμες και να πάρουν τους πρώην κτηνοτρόφους ως υπαλλήλους, καθώς και οι μεγαλο-επενδυτές να φυτέψουν γκαζόν στην εύφορη γη (της Μεσσηνίας ας πούμε) για να παίζουν γκολφ οι πλούσιοι πελάτες και να πάρουν τους αγρότες σαν γκαρσόνια.
Φυσικά, με μια ταξιδιωτική οδηγία, όλα αυτά μπορούν να τιναχτούν στον αέρα.
Ο ΟΑΕΔ έδωσε δάνεια σε νέους επιχειρηματίες, αλλά μόνο του τριτογενούς τομέα!
Αλήθεια λέω, ψάξτε το.
Αν δεν έχουμε δική μας παραγωγή είμαστε χαμένοι.
Πρέπει να απαιτήσουμε να μπορούμε να καλλιεργήσουμε οτιδήποτε.
(Για ψάξτε αν η καλλιέργεια σόγιας απαγορεύεται με νόμο του 1938!).
Προϊόντα μπορούμε να φτιάξουμε και με υψηλή τεχνολογία.
Χρησιμοποιώντας τον υπολογιστή μας, μπορούμε με μερικά ξενύχτια και ωραίες ιδέες να φτιάξουμε νέα προϊόντα, χωρίς ένταση κεφαλαίου και χωρίς μεγάλη εργατική δύναμη.
Για να μην το κάνουμε αυτό, αποδυναμώνεται η πληροφορική στην εκπαίδευση και ενισχύονται άλλοι τομείς!
Όντας κατάλληλα εκπαιδευμένοι (με θρησκευτικά), προσευχηθείτε για την σωτηρία μας λοιπόν!
Ας δεχτούμε ότι έχουμε μια Εθνική Παραγωγή παραδοσιακών ή καινοτόμων προϊόντων.
Δεν μιλάω για Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) γιατί δεν δείχνει την πραγματικά επιθυμητή ανάπτυξη, αλλά ανεβαίνει και όταν γίνονται καταστροφές (ας πούμε καίγονται τα δάση και οι καλλιέργειες και τρέχουν τα πυροσβεστικά αεροπλάνα και οχήματα και τρέχει ο κόσμος με τα αυτοκίνητά του να σωθεί, οπότε η αυξημένη κατανάλωση καυσίμων δίνει αύξηση του ΑΕΠ!).
Ο Εθνικός Πλούτος είναι τα ζώα, τα φυτά και τα ορυκτά που διαθέτουμε, καθώς και οι ενεργειακές πηγές.
Μπορούμε να πάρουμε ενέργεια από τον άνεμο και από τον ήλιο.
Μπορούμε να μη δίνουμε την σμύριδα της Νάξου στην Ιταλία για να μας πουλήσει μετά τα σμυριδόπανα, ούτε να δίνουμε το λάδι για να το πάρουμε μετά ραφινέ (ή και ανακατεμένο με ορυκτέλαια).
Ας μιλήσω όμως μόνο για κτηνοτροφία.
Το ζωικό κεφάλαιο κάθε χρόνο αυξάνεται με τον τόκο (τόκος είναι η γέννα!).
Τα ζώα πρέπει να τρέφονται με σωστές καλλιέργειες (η σόγια που λέγαμε, όχι ο καπνός).
Σε ελάχιστα χρόνια η χώρα θα είναι αυτάρκης σε παραγωγή προϊόντων (σήμερα εισάγουμε σχεδόν τα πάντα) και θα μπορεί να διαθέσει μέρος του πλούτου όχι μόνο για εκπαίδευση αλλά και για έρευνα και ανάπτυξη (Research and Development).
Κανείς δεν τα λέει αυτά και είναι πολύ βασικά!
(Δηλαδή λένε ότι "δουλεύουμε περισσότερο από τους Γερμανούς, αλλά αυτοί έχουν πολλαπλάσιες άδειες ευρεσιτεχνίας", αλλά ποιος δίνει σημασία...)
Με βάση την Εθνική Παραγωγή και τον Εθνικό Πλούτο, μπορούμε να καθορίσουμε πόσα χρήματα πρέπει να πηγαίνουν στους εργαζόμενους και πόσα στους μη εργαζόμενους.
Αν ο λογαριασμός βγάζει 200 ευρώ τον μήνα για κάθε μέλος της κοινωνίας μας που δεν εργάζεται και 1200 ευρώ τον μήνα για κάθε μέλος που εργάζεται, αυτό πρέπει να το αποδεχτούμε και να το εφαρμόσουμε.
Σε περίπτωση που παράγουμε περισσότερα, μπορούμε να αυξήσουμε άμεσα τα ποσά βάσης, όπως και να δώσουμε κίνητρα για περισσότερα παιδιά, για μεγαλύτερη παραγωγικότητα, για καινοτομικά προϊόντα, για ποιοτική βελτίωση προϊόντων.
Σίγουρα, όμως, θα πρέπει να προσφέρουμε κρατικές υπηρεσίες για την υγεία όλου του πληθυσμού.
Αν δεν μπορούμε να παράγουμε περισσότερα, δεν θα δανειστούμε για κανένα λόγο!
(Αν δεν παράγουμε πράγματα, είναι ανόητο να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε το νόμισμά μας. Χρησιμοποιεί κάποιος την υποτίμηση του νομίσματος για να κάνει πιο ανταγωνιστικά τα προϊόντα του.
Αν δεν έχει προϊόντα είναι χαμένος!)
Είπαμε λοιπόν ότι οι μισθοί των εργαζομένων καθορίζονται από τις δυνατότητες της χώρας σε υπάρχοντα πλούτο και αυξάνονται από την υπάρχουσα (όχι την αναμενόμενη) παραγωγή.
Όλοι οι μη εργαζόμενοι, παιδιά και υπερήλικες, παίρνουν το μικροποσό που τους αναλογεί, ας το πούμε Εθνική Παροχή, εκείνα τα 200 ευρώ που αναφέραμε ενδεικτικά.
Ας δούμε τώρα τους συνταξιούχους.
Σε όλο τον εργάσιμο βίο του ο εργαζόμενος έχει κρατήσεις από τον μισθό του (για να πάρει τόση σύνταξη με την εγγύηση του κράτους και άλλα τέτοια φαιδρά).
Αν υποθέσουμε ότι έχει μηνιαίο μισθό 1200€ αμετάβλητο και γίνεται κράτηση του 10% με ετήσιο επιτόκιο +3%, τότε μετά από 35 χρόνια το κράτος θα έχει διαθέσιμα για τον συνταξιούχο 89677€.
Αν ο συνταξιούχος επιλέξει να παίρνει 600€ τον μήνα σύνταξη, αυτή μπορεί να διατηρηθεί επί 15 χρόνια και μετά ο συνταξιούχος θα πρέπει να αρκεσθεί στην Εθνική Παροχή των 200€, καθότι το συνταξιοδοτικό του απόθεμα έχει εξαντληθεί.
Αν ο συνταξιούχος επιλέξει να παίρνει 800€ τον μήνα σύνταξη, αυτή μπορεί να διατηρηθεί μόνο επί 10 χρόνια!
Η σημερινή μέθοδος, να παίρνει σύνταξη το άτομο για όσο ζει (και μετά η ανύπαντρη κόρη του!) είναι μαθηματικά ζημιογόνος για το ταμείο.
Αν υπάρχει ανάπτυξη 1% τον χρόνο, ο εργαζόμενος θα φύγει μετά από 35 χρόνια με μισθό 1683€ τον μήνα, οι κρατήσεις (πάντα με 3% ετήσιο επιτόκιο) θα έχουν φτάσει σε ένα ποσό 103620€.
Ο συνταξιούχος που προτίμησε 600€ τον μήνα, μπορεί να παίρνει αύξηση 1% τον χρόνο και να φτάσει μέχρι 16 χρόνια συνταξιοδότησης με 696€ τελευταία σύνταξη.
Ο συνταξιούχος που προτίμησε 800€ τον μήνα, μπορεί να παίρνει αύξηση 1% τον χρόνο και να φτάσει μέχρι 11 χρόνια συνταξιοδότησης με 883€ τελευταία σύνταξη.
Το ουσιώδες στην προσέγγισή μου είναι ότι το συσσωρευόμενο από κρατήσεις συνταξιοδοτικό ποσό δεν είναι άπειρο και μπορεί να συντηρήσει την σύνταξη του ατόμου μόνο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ανάλογα με το προτιμηθέν ύψος της σύνταξης.
Το θέμα είναι πολύ απλούστερο τώρα για να αντιμετωπισθεί, χωρίς να μας ενδιαφέρουν παράγοντες μακροζωίας ή ετών εργασίας!
(1) Ο εργαζόμενος συσσωρεύει ένα συνταξιοδοτικό ποσό (ΣΠ) από κρατήσεις, ανεξάρτητα από τον φορέα που εργάζεται.
(2) Το ύψος των μηνιαίων κρατήσεων ουσιωδώς αλλάζει τον ρυθμό αύξησης του ΣΠ.
(Σκεφτείτε περιόδους ανεργίας, μετακίνηση σε πιο καλοπληρωμένη εργασία κλπ).
Η διαμόρφωση των τραπεζικών επιτοκίων ετησίως (καθορίζεται από την Τράπεζα της Ελλάδος) μπορεί επίσης να αλλάζει τον ρυθμό αύξησης του ΣΠ.
(3) Όταν αποφασίσει ο εργαζόμενος να συνταξιοδοτηθεί (προσέξτε το αυτό, μπορεί να είναι οποτεδήποτε!), θα μπορεί να πάρει σύνταξη στο ύψος που επιθυμεί, αλλά αυτό θα καθορίζει και το πλήθος των μηνών συνταξιοδότησης!
(Μετά, αν θέλει και μπορεί, ας αναζητήσει νέα εργασία για να συγκεντρώσει νέο Συνταξιοδοτικό Κεφάλαιο).
(4) Αν θέλει ο συνταξιοδοτούμενος, μπορεί να πάρει το συγκεντρωμένο Συνταξιοδοτικό του Κεφάλαιο εφάπαξ (χωρίς να παίρνει μηνιαία σύνταξη).
Τα Συνταξιοδοτικά Κεφάλαια των εργαζομένων πρέπει να είναι τα πιο καλά φυλαγμένα Κεφάλαια του Κράτους.
Αν δεν πάει κάποιος κυβερνητικός παράγοντας να παίξει και να χάσει τα Συνταξιοδοτικά Κεφάλαια των εργαζομένων στο Καζίνο ή σε κάποιο είδος δομημένων ομολόγων, τότε το συνταξιοδοτικό είναι λυμένο.
Περιμένω τα κόσμια και εποικοδομητικά σχόλιά σας.
Τρίτη 14 Ιουνίου 2011
Σχετικά με εκλογές
Τις τελευταίες εβδομάδες γίνονται πολλά πράγματα στην Ελλάδα και στον κόσμο.
Δεν έσπευσα να γράψω, προσπαθώντας να χωνέψω τις νέες καταστάσεις.
Διάβασα πολύ, άκουσα πολλές απόψεις, κατέληξα να υποστηρίζω ορισμένα θέματα με τόση ένταση, όση εκδηλώνουν και οι υποστηρικτές των αντίθετων απόψεων (που υπάρχουν και στο χέρι σας είναι να κάνετε την διαλεκτική σύνθεση).
Ο στόχος μου είναι η ειρήνη και η ευημερία στους λαούς, οπότε λύσεις άμεσης καταστροφής, γκρεμίσματος ή εκτελέσεων δεν πρόκειται να υποστηρίξω, αλλά ριζοσπαστικές προτάσεις θα μπορούσα να διατυπώσω.
Δεν είμαι ειδικός, εμπειρογνώμων, σοφός, ιδιοφυής ή σωτήρας.
Αρχίζω να διατυπώνω τις ιδέες ενός απλού ανθρώπου.
Οι εκλογές χρησιμοποιήθηκαν (κάκιστα κατά την ταπεινή γνώμη μου) για να παραγράφονται αδικήματα βουλευτών προηγουμένων περιόδων.
(Για την δικαιοσύνη θα τα πούμε σε επόμενο σημείωμα. Τα αδικήματα δεν πρέπει να παραγράφονται. Όποτε γίνει η δίκη, μπορεί να αποφασιστεί διαφορετική ποινή. Επίσης, οι νόμοι δεν επιτρέπεται να έχουν αναδρομική ισχύ. Αν υπάρξει ένα γεγονός που πρέπει να τιμωρηθεί αναδρομικά, αυτό ας γίνεται με δημοψήφισμα).
Προτείνω να αλλάξουμε προσέγγιση στο θέμα των εκλογών.
1.Διατυπώνουμε κάποιες αλήθειες και παραδοχές με διαβάθμιση αύξουσας δυσκολίας. Πχ. [Δεχόμαστε να ζούμε σε κοινωνία που υπακούει σε νόμους], [Ο νόμος είναι σκληρός και δεν επιτρέπονται εξαιρέσεις], [Ο χρηματιζόμενος λειτουργός απολύεται και δημεύεται η περιουσία του].
Το έργο της διατύπωσης των κανόνων το αναλαμβάνουν ακαδημαϊκοί και δικαστικοί κύκλοι. Ας πούμε ότι καταλήγουν σε χίλιους κανόνες με επαρκή ερμηνεία κοινής παραδοχής, 100 απλούς και 900 σύνθετους.
Οι κανόνες διδάσκονται σε όλες τις σχολικές βαθμίδες : μόνο οι απλοί στα μικρά παιδάκια, όλοι στα μεγαλύτερα παιδιά.
2.Για να αποκτήσει κάποιος δικαίωμα εκλέγειν (πιστοποίηση εκλογέως) πρέπει να περάσει μιά εξέταση, όπου μπαίνουν με τυχαίο τρόπο πενήντα ερωτήματα από τους 100 απλούς κανόνες και πρέπει να απαντήσει πάνω από 80% σωστά (πάνω από 40 απαντήσεις σωστές).
Άλλο προαπαιτούμενο : Πρέπει να είναι Έλληνας πολίτης με μόνιμη ή προσωρινή άδεια.
Δεν υπάρχει εδώ θέμα ηλικίας. Αν ένα άτομο 12 χρόνων μπορεί να περάσει την δοκιμασία, μπορεί να πάρει πιστοποιητικό εκλογέως.
Εξετάσεις για πιστοποιητικό εκλογέως μπορεί να γίνονται ετησίως.
Ας δούμε πώς το σκέφτηκε ο ΚΥΡ :
3.Για να αποκτήσει κάποιος δικαίωμα εκλέγεσθαι (πιστοποίηση εκλογίμου) πρέπει να περάσει μια εξέταση, όπου μπαίνουν με τυχαίο τρόπο διακόσια ερωτήματα από τους 1000 κανόνες και πρέπει να απαντήσει πάνω από 80% σωστά (πάνω από 160 απαντήσεις σωστές).
Άλλα προαπαιτούμενα : πρέπει να έχει γονείς Έλληνες πολίτες, πρέπει να είναι ενήλικος.
Εξετάσεις για πιστοποιητικό εκλογίμου μπορεί να γίνονται ετησίως.
4.Στις εκλογές συμμετέχουν "Κομματικές Επιχειρήσεις" με βιβλία τρίτης κατηγορίας και περαιωμένη μία χρήση (πάντοτε από ορκωτούς λογιστές), που θα αντικαταστήσουν τα σημερινά κόμματα.
Το διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης θα αποτελείται από ομόρρυθμους μετόχους (με πιστοποιητικά εκλογίμων) που θα είναι υπόχρεοι εις ολόκληρον σε περίπτωση κρατικής ζημίας.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Κομματικής Επιχείρησης θα έχει αντίστοιχο ρόλο με τον σημερινό αρχηγό κόμματος.
Σε περίπτωση συγκυβέρνησης οι Κομματικές επιχειρήσεις θα μπορούν να προχωρούν σε συγχώνευση ή σε σύμπηξη κοινοπραξίας.
Σε περίπτωση καταψήφισης μιας κυβερνώσας κομματικής επιχείρησης, μπορεί με νόμο να προβλέπεται άμεσος έλεγχος με περάτωση εντός εξαμήνου και ρευστοποίηση.
Περιμένω τα πάντοτε κόσμια και εποικοδομητικά σχόλιά σας.
Δεν έσπευσα να γράψω, προσπαθώντας να χωνέψω τις νέες καταστάσεις.
Διάβασα πολύ, άκουσα πολλές απόψεις, κατέληξα να υποστηρίζω ορισμένα θέματα με τόση ένταση, όση εκδηλώνουν και οι υποστηρικτές των αντίθετων απόψεων (που υπάρχουν και στο χέρι σας είναι να κάνετε την διαλεκτική σύνθεση).
Ο στόχος μου είναι η ειρήνη και η ευημερία στους λαούς, οπότε λύσεις άμεσης καταστροφής, γκρεμίσματος ή εκτελέσεων δεν πρόκειται να υποστηρίξω, αλλά ριζοσπαστικές προτάσεις θα μπορούσα να διατυπώσω.
Δεν είμαι ειδικός, εμπειρογνώμων, σοφός, ιδιοφυής ή σωτήρας.
Αρχίζω να διατυπώνω τις ιδέες ενός απλού ανθρώπου.
Σχετικά με τις εκλογές
Στη χώρα μας υπάρχουν τα δικαιώματα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Αυτά θα μπορούσαν να τα έχουν αυτοί που είναι Έλληνες πολίτες από πατέρα και από μητέρα. Δεν ισχύει συνεχώς αυτό για το εκλέγεσθαι. (Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο πρώτος άλλαξε τον ισχύοντα τότε νόμο, αφαιρώντας το [και από μητέρα], για να διευκολύνει την εκλογή του (αντιπάλου του;) Ανδρέα Παπανδρέου στην θέση του Πρωθυπουργού. Ποιός του το επέβαλε, δεν γνωρίζω).Οι εκλογές χρησιμοποιήθηκαν (κάκιστα κατά την ταπεινή γνώμη μου) για να παραγράφονται αδικήματα βουλευτών προηγουμένων περιόδων.
(Για την δικαιοσύνη θα τα πούμε σε επόμενο σημείωμα. Τα αδικήματα δεν πρέπει να παραγράφονται. Όποτε γίνει η δίκη, μπορεί να αποφασιστεί διαφορετική ποινή. Επίσης, οι νόμοι δεν επιτρέπεται να έχουν αναδρομική ισχύ. Αν υπάρξει ένα γεγονός που πρέπει να τιμωρηθεί αναδρομικά, αυτό ας γίνεται με δημοψήφισμα).
Προτείνω να αλλάξουμε προσέγγιση στο θέμα των εκλογών.
1.Διατυπώνουμε κάποιες αλήθειες και παραδοχές με διαβάθμιση αύξουσας δυσκολίας. Πχ. [Δεχόμαστε να ζούμε σε κοινωνία που υπακούει σε νόμους], [Ο νόμος είναι σκληρός και δεν επιτρέπονται εξαιρέσεις], [Ο χρηματιζόμενος λειτουργός απολύεται και δημεύεται η περιουσία του].
Το έργο της διατύπωσης των κανόνων το αναλαμβάνουν ακαδημαϊκοί και δικαστικοί κύκλοι. Ας πούμε ότι καταλήγουν σε χίλιους κανόνες με επαρκή ερμηνεία κοινής παραδοχής, 100 απλούς και 900 σύνθετους.
Οι κανόνες διδάσκονται σε όλες τις σχολικές βαθμίδες : μόνο οι απλοί στα μικρά παιδάκια, όλοι στα μεγαλύτερα παιδιά.
2.Για να αποκτήσει κάποιος δικαίωμα εκλέγειν (πιστοποίηση εκλογέως) πρέπει να περάσει μιά εξέταση, όπου μπαίνουν με τυχαίο τρόπο πενήντα ερωτήματα από τους 100 απλούς κανόνες και πρέπει να απαντήσει πάνω από 80% σωστά (πάνω από 40 απαντήσεις σωστές).
Άλλο προαπαιτούμενο : Πρέπει να είναι Έλληνας πολίτης με μόνιμη ή προσωρινή άδεια.
Δεν υπάρχει εδώ θέμα ηλικίας. Αν ένα άτομο 12 χρόνων μπορεί να περάσει την δοκιμασία, μπορεί να πάρει πιστοποιητικό εκλογέως.
Εξετάσεις για πιστοποιητικό εκλογέως μπορεί να γίνονται ετησίως.
Ας δούμε πώς το σκέφτηκε ο ΚΥΡ :
3.Για να αποκτήσει κάποιος δικαίωμα εκλέγεσθαι (πιστοποίηση εκλογίμου) πρέπει να περάσει μια εξέταση, όπου μπαίνουν με τυχαίο τρόπο διακόσια ερωτήματα από τους 1000 κανόνες και πρέπει να απαντήσει πάνω από 80% σωστά (πάνω από 160 απαντήσεις σωστές).
Άλλα προαπαιτούμενα : πρέπει να έχει γονείς Έλληνες πολίτες, πρέπει να είναι ενήλικος.
Εξετάσεις για πιστοποιητικό εκλογίμου μπορεί να γίνονται ετησίως.
4.Στις εκλογές συμμετέχουν "Κομματικές Επιχειρήσεις" με βιβλία τρίτης κατηγορίας και περαιωμένη μία χρήση (πάντοτε από ορκωτούς λογιστές), που θα αντικαταστήσουν τα σημερινά κόμματα.
Το διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης θα αποτελείται από ομόρρυθμους μετόχους (με πιστοποιητικά εκλογίμων) που θα είναι υπόχρεοι εις ολόκληρον σε περίπτωση κρατικής ζημίας.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Κομματικής Επιχείρησης θα έχει αντίστοιχο ρόλο με τον σημερινό αρχηγό κόμματος.
Σε περίπτωση συγκυβέρνησης οι Κομματικές επιχειρήσεις θα μπορούν να προχωρούν σε συγχώνευση ή σε σύμπηξη κοινοπραξίας.
Σε περίπτωση καταψήφισης μιας κυβερνώσας κομματικής επιχείρησης, μπορεί με νόμο να προβλέπεται άμεσος έλεγχος με περάτωση εντός εξαμήνου και ρευστοποίηση.
Περιμένω τα πάντοτε κόσμια και εποικοδομητικά σχόλιά σας.
Τρίτη 10 Μαΐου 2011
ΘΒ
Ο ΘΒ έφυγε, όλος ο κόσμος το έμαθε.
Ένα "διαφορετικό" άρθρο που γράφτηκε γιαυτόν, μπορείτε να δείτε εδώ.
Εγώ έγραψα σήμερα εκεί το παρακάτω σχόλιο (και ίσως γίνει αφορμή να γράψω μια σειρά από πράγματα που θεωρώ ότι θα μπορούσαν να αλλάξουν - συζήτηση από μηδενική βάση, όπως λέει ο φίλος ΠΚ) :
Γράφοντας για τον αγαπημένο ΘΒ, ο αξιό-λογος ΔΣ βρίσκει την ευκαιρία να τονίσει μια μεταστροφή των κοινωνιών, και της δικής μας.
Η θρησκευτική τελετή (βάφτιση εδώ ή quick στο Πατριαρχείο, γάμος απλός ή με πολλούς καλεσμένους στο εξοχικό κέντρο ακριβώς δίπλα στον ναό καταμεσίς στο δάσος, κηδεία με λίγα λουλούδια ή με αρχιερατική παρουσία λες και θα αλλάξει κάτι για τον πεθαμένο) γίνεται με οικονομικές διακρίσεις, η νοσηλεία γίνεται με απίστευτα διαφορετικές “ξενοδοχειακές υποδομές” και ειδίκευση και επάρκεια προσωπικού και εφοδίων ανάλογα με “το ταμείο” του ασθενούς, η εκπαίδευση (δημόσιο ή ιδιωτικό;) γίνεται με οικονομικές διακρίσεις, η εργασία μπορεί να δικαιολογηθεί κάπως αλλά οι ανισότητες στην σύνταξη (αφού δεν προσφέρουν διαφορετική υπηρεσία ένας συνταξιούχος δάσκαλος από έναν συνταξιούχο μεγαλοτραπεζικό) είναι αδικαιολόγητες. Όλα έχουν στηθεί με βάση “την πορτοφόλα” και οι σωστοί και ηθικοί που έχουν απομείνει αντιμετωπίζονται με οίκτο και ειρωνεία.
Λείπουν τα παραδείγματα προς τα οποία θα έπρεπε κανείς να μοιάσει και προωθούνται ατάλαντοι, γλάστρες, τενεκέδες ξεγάνωτοι (όπως θα έλεγε παλιός πολιτικός), με αποτέλεσμα το κύμα (τι κύμα; τσουνάμι!) απαξίωσης να παρασύρει ολόκληρους κλάδους, ολόκληρες χώρες, όλες τις ελπίδες για μια ζωή αξιοπρεπή σε έναν κόσμο ειρηνικό.
Βγαίνοντας από τον κινηματογράφο που είχα δει το “Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;” έκρυβα τα δάκρυά μου και την θλίψη μου από το πλήθος γύρω που γελούσε με την “κωμωδία”.
Αν με ρωτήσετε, στραβά αρμενίζουμε.
Ένα "διαφορετικό" άρθρο που γράφτηκε γιαυτόν, μπορείτε να δείτε εδώ.
Εγώ έγραψα σήμερα εκεί το παρακάτω σχόλιο (και ίσως γίνει αφορμή να γράψω μια σειρά από πράγματα που θεωρώ ότι θα μπορούσαν να αλλάξουν - συζήτηση από μηδενική βάση, όπως λέει ο φίλος ΠΚ) :
Γράφοντας για τον αγαπημένο ΘΒ, ο αξιό-λογος ΔΣ βρίσκει την ευκαιρία να τονίσει μια μεταστροφή των κοινωνιών, και της δικής μας.
Η θρησκευτική τελετή (βάφτιση εδώ ή quick στο Πατριαρχείο, γάμος απλός ή με πολλούς καλεσμένους στο εξοχικό κέντρο ακριβώς δίπλα στον ναό καταμεσίς στο δάσος, κηδεία με λίγα λουλούδια ή με αρχιερατική παρουσία λες και θα αλλάξει κάτι για τον πεθαμένο) γίνεται με οικονομικές διακρίσεις, η νοσηλεία γίνεται με απίστευτα διαφορετικές “ξενοδοχειακές υποδομές” και ειδίκευση και επάρκεια προσωπικού και εφοδίων ανάλογα με “το ταμείο” του ασθενούς, η εκπαίδευση (δημόσιο ή ιδιωτικό;) γίνεται με οικονομικές διακρίσεις, η εργασία μπορεί να δικαιολογηθεί κάπως αλλά οι ανισότητες στην σύνταξη (αφού δεν προσφέρουν διαφορετική υπηρεσία ένας συνταξιούχος δάσκαλος από έναν συνταξιούχο μεγαλοτραπεζικό) είναι αδικαιολόγητες. Όλα έχουν στηθεί με βάση “την πορτοφόλα” και οι σωστοί και ηθικοί που έχουν απομείνει αντιμετωπίζονται με οίκτο και ειρωνεία.
Λείπουν τα παραδείγματα προς τα οποία θα έπρεπε κανείς να μοιάσει και προωθούνται ατάλαντοι, γλάστρες, τενεκέδες ξεγάνωτοι (όπως θα έλεγε παλιός πολιτικός), με αποτέλεσμα το κύμα (τι κύμα; τσουνάμι!) απαξίωσης να παρασύρει ολόκληρους κλάδους, ολόκληρες χώρες, όλες τις ελπίδες για μια ζωή αξιοπρεπή σε έναν κόσμο ειρηνικό.
Βγαίνοντας από τον κινηματογράφο που είχα δει το “Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;” έκρυβα τα δάκρυά μου και την θλίψη μου από το πλήθος γύρω που γελούσε με την “κωμωδία”.
Αν με ρωτήσετε, στραβά αρμενίζουμε.
Σάββατο 19 Μαρτίου 2011
Ιστορικό πυρηνικών δοκιμών
Ο Isao Hashimoto έφτιαξε ένα ωραίο βίντεο, με θλιβερή υπόκρουση, που δείχνει τις εκρήξεις από πυρηνικές δοκιμές που έχουν γίνει από το 1945 μέχρι το 1998.
Δείχνει τόπο έκρηξης, μέγεθος έκρηξης και υπεύθυνη χώρα, καθώς ένας μετρητής δείχνει έτος και μήνα.
Δεν δείχνει πυρηνικά ατυχήματα, οπότε μπορείτε να σκεφθήτε ότι η τελική εικόνα είναι σαφώς χειρότερη. (Είναι πολλές οι εκρήξεις! Άρη, σου ερχόμαστε!)
Το βρήκα σε ένα άρθρο της Κατερίνας Κοντίνη στο TVXS, που το βρήκε σε μια ανάρτηση του Πιτσιρίκου.
Αν σας ενδιαφέρει η εξάπλωση της ραδιενέργειας μετά την έκρηξη στο Chernobyl, μπορείτε να δείτε ένα πολύ ενημερωτικό βίντεο εδώ.
Αρχίζουν να δημιουργούνται κινήσεις εναντίον των πυρηνικών, πχ. : εδώ.
Δεν παθιάζομαι με τις ομαδικές διαμαρτυρίες, αλλά τα πυρηνικά είναι επικίνδυνα και οι άνθρωποι ολιγόζωοι και φιλοπόλεμοι. Αν σας ρωτήσουν, να είσαστε εναντίον των πυρηνικών.
21042011 : Χάρτης (Google Earth) με σημειωμένους τους πυρηνικούς σταθμούς και εκτίμηση των πληθυσμών που βρίσκονται κοντά και κινδυνεύουν εδώ
Δείχνει τόπο έκρηξης, μέγεθος έκρηξης και υπεύθυνη χώρα, καθώς ένας μετρητής δείχνει έτος και μήνα.
Δεν δείχνει πυρηνικά ατυχήματα, οπότε μπορείτε να σκεφθήτε ότι η τελική εικόνα είναι σαφώς χειρότερη. (Είναι πολλές οι εκρήξεις! Άρη, σου ερχόμαστε!)
Το βρήκα σε ένα άρθρο της Κατερίνας Κοντίνη στο TVXS, που το βρήκε σε μια ανάρτηση του Πιτσιρίκου.
Αν σας ενδιαφέρει η εξάπλωση της ραδιενέργειας μετά την έκρηξη στο Chernobyl, μπορείτε να δείτε ένα πολύ ενημερωτικό βίντεο εδώ.
Αρχίζουν να δημιουργούνται κινήσεις εναντίον των πυρηνικών, πχ. : εδώ.
Δεν παθιάζομαι με τις ομαδικές διαμαρτυρίες, αλλά τα πυρηνικά είναι επικίνδυνα και οι άνθρωποι ολιγόζωοι και φιλοπόλεμοι. Αν σας ρωτήσουν, να είσαστε εναντίον των πυρηνικών.
21042011 : Χάρτης (Google Earth) με σημειωμένους τους πυρηνικούς σταθμούς και εκτίμηση των πληθυσμών που βρίσκονται κοντά και κινδυνεύουν εδώ
Κυριακή 13 Μαρτίου 2011
Ολίγα πυρηνικά
Πριν από λίγο καιρό, 25-04-2009, υπήρξε μια ανάρτηση στο σχολικό ιστολόγιο του 6ου Λυκείου Καλλιθέας σχετική με το πυρηνικό επεισόδιο στο Chernobyl στις 26 Απριλίου του 1986.
Εδώ θέλω να επαναλάβω το σχόλιο που είχα κάνει τότε (26 Απριλίου 2009 12:14 π.μ.):
Πυρηνική τεχνολογία διδάχθηκα τρία εξάμηνα στο Πολυτεχνείο. Τα πήγαινα πολύ καλά. Μπορούσα να υπολογίσω από μνήμης το buckling (ας πούμε διαστρέβλωση του χώρου) του αντιδραστήρα για οποιαδήποτε γεωμετρία του (κυλινδρικός, σφαιρικός, κλπ). Γνώριζα τι χρειαζόταν για το φτιάξιμο ενός σταθμού (απλού ή breeder).
Έμαθα όμως ότι δεν μπορούμε να χειριστούμε εύκολα τα ραδιενεργά υλικά. Εξασθενούν βέβαια με σταθερό ρυθμό αλλά σε πόσο χρόνο; Εδώ έχουμε την έννοια της ημιζωής. Αν έχω ένα χιλιόγραμμο ράδιο, αυτό εκπέμπει ακτινοβολία (Αχ Μαρία Κιουρί...) και σε 2500 χρόνια μένει 500 γραμμάρια. Αυτό συνεχίζει να εκπέμπει ακτινοβολία και σε 2500 χρόνια μένει το μισό, 250 γραμμάρια. Κλπ κλπ. Τα διάφορα υλικά έχουν διαφορετικούς χρόνους ημιζωής, απο μικροδευτερόλεπτα μέχρι χιλιετίες. (Η ζωή μας έχει ασήμαντη διάρκεια για να διορθώσουμε κάτι αν δεν πάει καλά).
Όσες προσπάθειες κάναμε να τα περιορίσουμε και να τα μεταφέρουμε απέτυχαν. Το αεροπλάνο στις Βαλεαρίδες, το πλοίο στην Μάγχη, το τραίνο στις Ενωμένες πολιτείες, όλα οδήγησαν σε δυστυχήματα.
(Δεν λέω ατυχήματα. Σε αυτά δεν υπάρχει υπεύθυνος.
Λέω δυστυχήματα, όπου ο υπεύθυνος μπορεί να βρεθεί!)
Και αν γίνει ένα επεισόδιο σε αντιδραστήρα, ας πούμε αν δημιουργηθεί ένας θύλακας αερίου (ατμού) πάνω από τον πυρήνα, (όπως στο δυστύχημα στο πυρηνικό εργοστάσιο στο Three Mile Island της Αμερικής, 1979) πόσο γρήγορα ανεβαίνει η ελεγχόμενη έως τότε θερμοκρασία; Χίλιους βαθμούς Κελσίου το δευτερόλεπτο. Και σε πέντε δευτερόλεπτα λιώνει η μεταλλική υποδομή του αντιδραστήρα και η διαρκώς θερμαινόμενη λάβα βυθίζεται στο έδαφος λιώνοντάς το. Το περιγράψανε σαν αστείο ότι θα βγεί από την άλλη μεριά της Γης στην Κίνα και το είπανε το Σύνδρομο της Κίνας. Το σίγουρο είναι ότι η υπέρθερμη λάβα θα φθάσει το πολύ στο κέντρο της Γης και η έκρηξη του πλανήτη είναι πιθανή.
Άρα τα πυρηνικά υλικά είναι δυσκολομεταχείριστα και τα πυρηνικά δυστυχήματα δυσοίωνα.
Στο "ατύχημα" του Τσέρνομπιλ (πήρε φωτιά ο γραφίτης που περιέβαλλε τον αντιδραστήρα και αντί να σταματήσουν αμέσως την λειτουργία του κάλεσαν την Πυροσβεστική!) μόλις αποκαλύφθηκε ο πυρήνας όσοι βρίσκονταν τριγύρω 'αχρηστεύθηκαν'. Μπόρεσε όμως ένας 'ήρωας (της Σοβιετικής Ένωσης)' να πετάξει με ελικόπτερο πάνω από τον καιόμενο αντιδραστήρα και να ρίξει σάκους με κάδμιο από την τρύπα της οροφής. Το κάδμιο σταματάει την πυρηνική αντίδραση απορροφώντας τα εκπεμπόμενα νετρόνια, που έτσι δεν πάνε αλυσωτά σε άλλα άτομα (ουρανίου, πλουτωνίου) για να προκαλέσουν την σχάση τους. Φυσικά ο 'ήρωας' αρρώστησε από την έκθεσή του στην ραδιενέργεια. Και τι συνέβη τότε;
Ενας ειδικός από την Αμερική επί των ασθενειών από ραδιενέργεια, ήρθε και πρότεινε άμεση μεταμόσχευση νωτιαίου μυελού! (Και πού έγινε ειδικός; Μήπως γίνονταν πειράματα ή ατυχήματα και αλλού;) Ο 'ήρωας' δεν έζησε πάρα πολύ. Και τα θύματα ήσαν πολλά στην ευρύτερη περιοχή που εκκενώθηκε.
Και τώρα τι κάνουμε; Μέσα σε έναν κόσμο που κάποιοι απελπισμένοι ή παρανοϊκοί ζώνονται εκρηκτικά και προσπαθούν να κάνουν μεγάλη ζημιά (Μόσχα 10/2002 και άλλοτε), σε ένα κόσμο όπου οι σεισμοί γκρεμίζουν χιλιόχρονες πόλεις (Μπαμ του Ιράν, 2004), και όπου πέφτουν αεροπλάνα στο Λόκερμπι Σκωτίας (1998) ή στους Δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης (11-09-2001), εμείς σκεφτόμαστε να στήσουμε Πυρηνικούς σταθμούς; (Ας μάθουμε πρώταγιατί δεν μπήκε σε λειτουργία τι κινδύνους έχει ο δίδυμος σταθμός στα Βραχώδη Όρη...)
[Πυρηνική Ενέργεια; Όχι, ευχαριστώ!]
Δεν είμαστε σε θέση να διαχειριστούμε απλές φυσικές καταστροφές (πυρκαϊές, ανεμοστρόβιλους, πλημμύρες, κλπ) και θα αναλάβουμε να τιθασεύσουμε την ασυγκράτητη πυρηνική έκρηξη;
Ευκολότερο θα ήταν να παίζουμε βόλεϊ με μπάλα τον Ήλιο!
Μόλις άκουσα για την έκρηξη στον σταθμό Φουκουσίμα 1 της Ιαπωνίας, έγραψα στο Facebook (12-03-2011 10:34 π.μ.) :
Ο σεισμός ήταν φοβερός. Αποσύρθηκαν τα νερά της θάλασσας για να επιστρέψουν ως τρομακτικό τσουνάμι.
Αρκετά μέχρι εδώ; Όχι! Η απομάκρυνση των υδάτων ψύξης από το πυρηνικό εργοστάσιο (Φουκουσίμα 1) έφερε την έκρηξη. Αν έχουμε τήξη του πυρήνα, η κατάσταση για όλο τον κόσμο μπορεί να γίνει εφιαλτική.
Αυτά για όσους στηρίζουν την χρήση της ασφαλούς πυρηνικής τεχνολογίας σε σεισμογόνες περιοχές.
...και μισή ώρα αργότερα ...
Οι πληροφορίες είναι ακόμη συγκεχυμένες. Θα μπορούσε να μην έχει λείψει το νερό, αλλά να σπάσουν από τον σεισμό οι σωλήνες των κυκλωμάτων ψύξης.
Ο πυρήνας θερμαίνει το νερό του πρωτογενούς κυκλώματος. Αν λείψει αυτή η ψύξη, η θερμοκρασία του ανεβαίνει με ρυθμό 1000 βαθμούς Κελσίου ανά δευτερόλεπτο, οπότε σε εφτά δευτερόλεπτα λιώνει όλος ο αντιδραστήρας (melt-down) και βυθίζεται θεωρητικά στο έδαφος ("το σύνδρομο της Κίνας") με άγνωστα επακόλουθα.
Το πρωτογενές κύκλωμα θερμαίνει το νερό του δευτερογενούς κυκλώματος ψύξης. Αν αυτό διαρρεύσει από ζημιά, επειδή είναι ραδιενεργό, ο σταθμός πρέπει να εκκενωθεί για μια τριετία (ατύχημα σταθμού Three-mile-island).
Με τον παραμικρό κίνδυνο ο αντιδραστήρας πρέπει να κλείνει αμέσως (με ράβδους καδμίου). Αν αυτό δεν γίνει για οικονομικούς λόγους και ανθρώπινη ηλιθιότητα (ατύχημα σταθμού Chernobyl), η έκρηξη είναι το επακόλουθο. Στο Τσερνόμπιλ έριξαν σάκους καδμίου από ελικόπτερο αφού άρχισε η φωτιά στο γραφιτικό κάλυμμα και μετριάστηκε κάπως η καταστροφή.
(Φυσικά όλοι όσοι εκτέθηκαν σε ραδιενέργεια "έφυγαν" σε ελάχιστους μήνες).
Ο κίνδυνος δεν έχει εκλείψει. Εύχομαι να κλείσουν το Φουκουσίμα.
Εμείς ας συνεχίσουμε να αναβάλλουμε το κλείσιμο του Κοζλοντούι της Βουλγαρίας, και ας προγραμματίσουμε οικολογικά επιμορφωτικές εκδρομές στο Ακουγιού της Τουρκίας.
Τα πυρηνικά εργοστάσια στην Ελλάδα έχουν μέλλον; (Δείτε αυτό).
Κι ένα πυκνό σε πληροφορία διάγραμμα του xkcd για τις ακτινοβολίες και την επίδρασή τους στον άνθρωπο.
Εδώ θέλω να επαναλάβω το σχόλιο που είχα κάνει τότε (26 Απριλίου 2009 12:14 π.μ.):
Πυρηνική τεχνολογία διδάχθηκα τρία εξάμηνα στο Πολυτεχνείο. Τα πήγαινα πολύ καλά. Μπορούσα να υπολογίσω από μνήμης το buckling (ας πούμε διαστρέβλωση του χώρου) του αντιδραστήρα για οποιαδήποτε γεωμετρία του (κυλινδρικός, σφαιρικός, κλπ). Γνώριζα τι χρειαζόταν για το φτιάξιμο ενός σταθμού (απλού ή breeder).
Έμαθα όμως ότι δεν μπορούμε να χειριστούμε εύκολα τα ραδιενεργά υλικά. Εξασθενούν βέβαια με σταθερό ρυθμό αλλά σε πόσο χρόνο; Εδώ έχουμε την έννοια της ημιζωής. Αν έχω ένα χιλιόγραμμο ράδιο, αυτό εκπέμπει ακτινοβολία (Αχ Μαρία Κιουρί...) και σε 2500 χρόνια μένει 500 γραμμάρια. Αυτό συνεχίζει να εκπέμπει ακτινοβολία και σε 2500 χρόνια μένει το μισό, 250 γραμμάρια. Κλπ κλπ. Τα διάφορα υλικά έχουν διαφορετικούς χρόνους ημιζωής, απο μικροδευτερόλεπτα μέχρι χιλιετίες. (Η ζωή μας έχει ασήμαντη διάρκεια για να διορθώσουμε κάτι αν δεν πάει καλά).
Όσες προσπάθειες κάναμε να τα περιορίσουμε και να τα μεταφέρουμε απέτυχαν. Το αεροπλάνο στις Βαλεαρίδες, το πλοίο στην Μάγχη, το τραίνο στις Ενωμένες πολιτείες, όλα οδήγησαν σε δυστυχήματα.
(Δεν λέω ατυχήματα. Σε αυτά δεν υπάρχει υπεύθυνος.
Λέω δυστυχήματα, όπου ο υπεύθυνος μπορεί να βρεθεί!)
Και αν γίνει ένα επεισόδιο σε αντιδραστήρα, ας πούμε αν δημιουργηθεί ένας θύλακας αερίου (ατμού) πάνω από τον πυρήνα, (όπως στο δυστύχημα στο πυρηνικό εργοστάσιο στο Three Mile Island της Αμερικής, 1979) πόσο γρήγορα ανεβαίνει η ελεγχόμενη έως τότε θερμοκρασία; Χίλιους βαθμούς Κελσίου το δευτερόλεπτο. Και σε πέντε δευτερόλεπτα λιώνει η μεταλλική υποδομή του αντιδραστήρα και η διαρκώς θερμαινόμενη λάβα βυθίζεται στο έδαφος λιώνοντάς το. Το περιγράψανε σαν αστείο ότι θα βγεί από την άλλη μεριά της Γης στην Κίνα και το είπανε το Σύνδρομο της Κίνας. Το σίγουρο είναι ότι η υπέρθερμη λάβα θα φθάσει το πολύ στο κέντρο της Γης και η έκρηξη του πλανήτη είναι πιθανή.
Άρα τα πυρηνικά υλικά είναι δυσκολομεταχείριστα και τα πυρηνικά δυστυχήματα δυσοίωνα.
Στο "ατύχημα" του Τσέρνομπιλ (πήρε φωτιά ο γραφίτης που περιέβαλλε τον αντιδραστήρα και αντί να σταματήσουν αμέσως την λειτουργία του κάλεσαν την Πυροσβεστική!) μόλις αποκαλύφθηκε ο πυρήνας όσοι βρίσκονταν τριγύρω 'αχρηστεύθηκαν'. Μπόρεσε όμως ένας 'ήρωας (της Σοβιετικής Ένωσης)' να πετάξει με ελικόπτερο πάνω από τον καιόμενο αντιδραστήρα και να ρίξει σάκους με κάδμιο από την τρύπα της οροφής. Το κάδμιο σταματάει την πυρηνική αντίδραση απορροφώντας τα εκπεμπόμενα νετρόνια, που έτσι δεν πάνε αλυσωτά σε άλλα άτομα (ουρανίου, πλουτωνίου) για να προκαλέσουν την σχάση τους. Φυσικά ο 'ήρωας' αρρώστησε από την έκθεσή του στην ραδιενέργεια. Και τι συνέβη τότε;
Ενας ειδικός από την Αμερική επί των ασθενειών από ραδιενέργεια, ήρθε και πρότεινε άμεση μεταμόσχευση νωτιαίου μυελού! (Και πού έγινε ειδικός; Μήπως γίνονταν πειράματα ή ατυχήματα και αλλού;) Ο 'ήρωας' δεν έζησε πάρα πολύ. Και τα θύματα ήσαν πολλά στην ευρύτερη περιοχή που εκκενώθηκε.
Και τώρα τι κάνουμε; Μέσα σε έναν κόσμο που κάποιοι απελπισμένοι ή παρανοϊκοί ζώνονται εκρηκτικά και προσπαθούν να κάνουν μεγάλη ζημιά (Μόσχα 10/2002 και άλλοτε), σε ένα κόσμο όπου οι σεισμοί γκρεμίζουν χιλιόχρονες πόλεις (Μπαμ του Ιράν, 2004), και όπου πέφτουν αεροπλάνα στο Λόκερμπι Σκωτίας (1998) ή στους Δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης (11-09-2001), εμείς σκεφτόμαστε να στήσουμε Πυρηνικούς σταθμούς; (Ας μάθουμε πρώτα
[Πυρηνική Ενέργεια; Όχι, ευχαριστώ!]
Δεν είμαστε σε θέση να διαχειριστούμε απλές φυσικές καταστροφές (πυρκαϊές, ανεμοστρόβιλους, πλημμύρες, κλπ) και θα αναλάβουμε να τιθασεύσουμε την ασυγκράτητη πυρηνική έκρηξη;
Ευκολότερο θα ήταν να παίζουμε βόλεϊ με μπάλα τον Ήλιο!
Μόλις άκουσα για την έκρηξη στον σταθμό Φουκουσίμα 1 της Ιαπωνίας, έγραψα στο Facebook (12-03-2011 10:34 π.μ.) :
Ο σεισμός ήταν φοβερός. Αποσύρθηκαν τα νερά της θάλασσας για να επιστρέψουν ως τρομακτικό τσουνάμι.
Αρκετά μέχρι εδώ; Όχι! Η απομάκρυνση των υδάτων ψύξης από το πυρηνικό εργοστάσιο (Φουκουσίμα 1) έφερε την έκρηξη. Αν έχουμε τήξη του πυρήνα, η κατάσταση για όλο τον κόσμο μπορεί να γίνει εφιαλτική.
Αυτά για όσους στηρίζουν την χρήση της ασφαλούς πυρηνικής τεχνολογίας σε σεισμογόνες περιοχές.
...και μισή ώρα αργότερα ...
Οι πληροφορίες είναι ακόμη συγκεχυμένες. Θα μπορούσε να μην έχει λείψει το νερό, αλλά να σπάσουν από τον σεισμό οι σωλήνες των κυκλωμάτων ψύξης.
Ο πυρήνας θερμαίνει το νερό του πρωτογενούς κυκλώματος. Αν λείψει αυτή η ψύξη, η θερμοκρασία του ανεβαίνει με ρυθμό 1000 βαθμούς Κελσίου ανά δευτερόλεπτο, οπότε σε εφτά δευτερόλεπτα λιώνει όλος ο αντιδραστήρας (melt-down) και βυθίζεται θεωρητικά στο έδαφος ("το σύνδρομο της Κίνας") με άγνωστα επακόλουθα.
Το πρωτογενές κύκλωμα θερμαίνει το νερό του δευτερογενούς κυκλώματος ψύξης. Αν αυτό διαρρεύσει από ζημιά, επειδή είναι ραδιενεργό, ο σταθμός πρέπει να εκκενωθεί για μια τριετία (ατύχημα σταθμού Three-mile-island).
Με τον παραμικρό κίνδυνο ο αντιδραστήρας πρέπει να κλείνει αμέσως (με ράβδους καδμίου). Αν αυτό δεν γίνει για οικονομικούς λόγους και ανθρώπινη ηλιθιότητα (ατύχημα σταθμού Chernobyl), η έκρηξη είναι το επακόλουθο. Στο Τσερνόμπιλ έριξαν σάκους καδμίου από ελικόπτερο αφού άρχισε η φωτιά στο γραφιτικό κάλυμμα και μετριάστηκε κάπως η καταστροφή.
(Φυσικά όλοι όσοι εκτέθηκαν σε ραδιενέργεια "έφυγαν" σε ελάχιστους μήνες).
Ο κίνδυνος δεν έχει εκλείψει. Εύχομαι να κλείσουν το Φουκουσίμα.
Εμείς ας συνεχίσουμε να αναβάλλουμε το κλείσιμο του Κοζλοντούι της Βουλγαρίας, και ας προγραμματίσουμε οικολογικά επιμορφωτικές εκδρομές στο Ακουγιού της Τουρκίας.
Τα πυρηνικά εργοστάσια στην Ελλάδα έχουν μέλλον; (Δείτε αυτό).
Κι ένα πυκνό σε πληροφορία διάγραμμα του xkcd για τις ακτινοβολίες και την επίδρασή τους στον άνθρωπο.
Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011
Η Αίγυπτος αποσυνδέθηκε
Χθές το βράδι η Αίγυπτος αποσυνδέθηκε από το Διαδίκτυο. Όλοι οι μεγάλοι πάροχοι έκλεισαν τις γραμμές τους, όλα τα νοικοκυριά, οι επιχειρήσεις, οι κυβερνητικές υπηρεσίες διαγράφτηκαν από τον κυβερνοχώρο.
Αυτό δεν είχε ξαναγίνει.
Αλλά μπορεί να ξαναγίνει.
Αν νομίζετε ότι έχετε την ελευθερία να μιλάτε με οποιονδήποτε στον κόσμο, να ξέρετε ότι κι αυτήν μπορείτε εύκολα να την στερηθείτε.
Σχέσεις με την Αίγυπτο δεν έχω, αλλά τώρα τους σκέφτομαι όλους εκεί σαν ναυαγισμένους σε ερημονήσι.
Πήρα την είδηση από εδώ.
Και μια φωτογραφία για το αν έχει σχέση η Αίγυπτος με το διαδίκτυο :)
Αυτό δεν είχε ξαναγίνει.
Αλλά μπορεί να ξαναγίνει.
Αν νομίζετε ότι έχετε την ελευθερία να μιλάτε με οποιονδήποτε στον κόσμο, να ξέρετε ότι κι αυτήν μπορείτε εύκολα να την στερηθείτε.
Σχέσεις με την Αίγυπτο δεν έχω, αλλά τώρα τους σκέφτομαι όλους εκεί σαν ναυαγισμένους σε ερημονήσι.
Πήρα την είδηση από εδώ.
Και μια φωτογραφία για το αν έχει σχέση η Αίγυπτος με το διαδίκτυο :)
Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011
10 στρατηγικές χειραγώγησης
Από τότε που πρωτοδιάβασα κείμενο του Νόαμ Τσόμσκι (Noam Chomsky), συγκεκριμένα στις 31.07.1978 το [Μορφή και Νόημα στις Φυσικές Γλώσσες] (Εκδόσεις Έρασμος, 1977, (απόσπασμα από το "Language and Mind", 1972)), αντιλήφθηκα ότι ο άνθρωπος αυτός είχε εξαιρετική ποιότητα. Με λίγα λόγια, σας λέω ότι με τις εργασίες του έδωσε την δυνατότητα στην γλωσσολογία να εξελιχθεί σε επιστήμη, (σαν να την πήρε από επίπεδο αστρολογίας και να την ανέβασε σε επίπεδο αστρονομίας).
Τότε το θέμα ήταν γλωσσολογικό. Αργότερα τα άρθρα και τα βιβλία του έγιναν πιο πολιτικά, (αναπόφευκτο - αφού η κυριαρχία επεκτείνεται με την διάδοση της γλώσσας του κατακτητή), οπότε είναι φυσιολογικό ένας επιστήμονας γλωσσολόγος να ασχολείται με την πολιτική κατάσταση. Και έχει γράψει πάρα πολλά βιβλία!
Θεωρώ βασικό ανάγνωσμα το [Έτος 501 : Η κατάκτηση συνεχίζεται] (Εκδόσεις Τόπος, 1994, ("Year 501 : the conquest continues", 1993)) γιατί εξηγεί με επίσημα στοιχεία ποιός είναι ο κατακτητής του κόσμου την τελευταία μισή χιλιετία!
Ένα ακόμη σημαντικό έργο είναι το [Κατασκευάζοντας συναίνεση] (("Manufacturing Consent", Black Rose Books, 1994)), όπου εξηγεί με ποιό τρόπο τα μέσα ενημέρωσης επηρεάζουν τους λαούς ώστε να ζητήσουν οι ίδιοι αυτό που είχε εξαρχής σκοπό να τους προσφέρει ο κάτοχος της εξουσίας, το οποίο δεν ταυτίζεται βέβαια με το συμφέρον των λαών!
Αυτά που λέει ο Τσόμσκι βαφτίζονται από τους πολέμιούς του σαν [αναρχικά], και τον κατηγορούν ότι αν ήταν έντιμος ο αγώνας του κατά κυβερνήσεων, πολυεθνικών εταιρειών κλπ, θα είχε παραιτηθεί από την θέση του καθηγητή στο MIT. Αφού δεν το κάνει, είναι μέρος του συστήματος κλπ κλπ. Ο Τσόμσκι πιστεύει ότι οι απλοί άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν ότι ένα σύστημα μπορεί να πολεμηθεί μόνο "από μέσα" και τους παροτρύνει να διαβάσουν και να μάθουν, για να μπορούν να αποφασίζουν σωστά.
Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ένα κείμενο που συνοψίζει, ας πούμε, τα λόγια του Τσόμσκι σχετικά με το πώς χειραγωγεί και ποδηγετεί ο τύπος, έντυπος και ηλεκτρονικός, τους ανθρώπους. Σας ειδοποιώ ότι θα έπρεπε να διαβάζετε τον διανοητή στο πρωτότυπο (ή σε πλήρη μετάφραση) γιατί οι υπεραπλουστεύσεις δεν σας μεταφέρουν την συλλογιστική ώστε να πεισθήτε, οπότε το τελικό συμπέρασμα μπορεί να φαίνεται έωλο και να πάει χαμένο.
Στο κάτω κάτω, είμαστε ήδη ρυθμισμένοι να πιστεύουμε ό,τι μας λένε τα Μέσα!
Το αγγλικό κείμενο είναι από εδώ και το ελληνικό κείμενο είναι από εδώ (με κάθε επιφύλαξη για την ορθή απόδοση των κειμένων).
Ενημέρωση 24.01.2011
Αφού έγραψα στις 06.01.2011 ότι είμαστε ρυθμισμένοι να καταπίνουμε αμάσητες τις φόλες που μας παρουσιάζουν τα Μέσα και ότι πρέπει να διαβάζουμε τα κείμενα στο πρωτότυπο, έμαθα σήμερα ότι είμαι κι εγώ θύμα μιας διαδικτυακής φάρσας. Ο δεκάλογος δεν είναι του Chomsky, αλλά του Sylvain Timsit. Πλήθος συζητήσεων έχει ανάψει στο διαδίκτυο (flame εδώ κι εδώ και αλλού αν ψάξετε) με κατηγορίες για παραπληροφόρηση, για αναρχικές ιδέες και πολλά άλλα.
Ανέφερα βέβαια τις πηγές μου και δήλωσα επιφύλαξη, αλλά ζητώ επιπρόσθετα συγγνώμη αν κάποιος έχει παραπλανηθεί από το κείμενο. Μπορείτε να διαβάσετε αντεπιχειρήματα ακολουθώντας τους συνδέσμους.
Τότε το θέμα ήταν γλωσσολογικό. Αργότερα τα άρθρα και τα βιβλία του έγιναν πιο πολιτικά, (αναπόφευκτο - αφού η κυριαρχία επεκτείνεται με την διάδοση της γλώσσας του κατακτητή), οπότε είναι φυσιολογικό ένας επιστήμονας γλωσσολόγος να ασχολείται με την πολιτική κατάσταση. Και έχει γράψει πάρα πολλά βιβλία!
Θεωρώ βασικό ανάγνωσμα το [Έτος 501 : Η κατάκτηση συνεχίζεται] (Εκδόσεις Τόπος, 1994, ("Year 501 : the conquest continues", 1993)) γιατί εξηγεί με επίσημα στοιχεία ποιός είναι ο κατακτητής του κόσμου την τελευταία μισή χιλιετία!
Ένα ακόμη σημαντικό έργο είναι το [Κατασκευάζοντας συναίνεση] (("Manufacturing Consent", Black Rose Books, 1994)), όπου εξηγεί με ποιό τρόπο τα μέσα ενημέρωσης επηρεάζουν τους λαούς ώστε να ζητήσουν οι ίδιοι αυτό που είχε εξαρχής σκοπό να τους προσφέρει ο κάτοχος της εξουσίας, το οποίο δεν ταυτίζεται βέβαια με το συμφέρον των λαών!
Αυτά που λέει ο Τσόμσκι βαφτίζονται από τους πολέμιούς του σαν [αναρχικά], και τον κατηγορούν ότι αν ήταν έντιμος ο αγώνας του κατά κυβερνήσεων, πολυεθνικών εταιρειών κλπ, θα είχε παραιτηθεί από την θέση του καθηγητή στο MIT. Αφού δεν το κάνει, είναι μέρος του συστήματος κλπ κλπ. Ο Τσόμσκι πιστεύει ότι οι απλοί άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν ότι ένα σύστημα μπορεί να πολεμηθεί μόνο "από μέσα" και τους παροτρύνει να διαβάσουν και να μάθουν, για να μπορούν να αποφασίζουν σωστά.
Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ένα κείμενο που συνοψίζει, ας πούμε, τα λόγια του Τσόμσκι σχετικά με το πώς χειραγωγεί και ποδηγετεί ο τύπος, έντυπος και ηλεκτρονικός, τους ανθρώπους. Σας ειδοποιώ ότι θα έπρεπε να διαβάζετε τον διανοητή στο πρωτότυπο (ή σε πλήρη μετάφραση) γιατί οι υπεραπλουστεύσεις δεν σας μεταφέρουν την συλλογιστική ώστε να πεισθήτε, οπότε το τελικό συμπέρασμα μπορεί να φαίνεται έωλο και να πάει χαμένο.
Στο κάτω κάτω, είμαστε ήδη ρυθμισμένοι να πιστεύουμε ό,τι μας λένε τα Μέσα!
Το αγγλικό κείμενο είναι από εδώ και το ελληνικό κείμενο είναι από εδώ (με κάθε επιφύλαξη για την ορθή απόδοση των κειμένων).
Ενημέρωση 24.01.2011
Αφού έγραψα στις 06.01.2011 ότι είμαστε ρυθμισμένοι να καταπίνουμε αμάσητες τις φόλες που μας παρουσιάζουν τα Μέσα και ότι πρέπει να διαβάζουμε τα κείμενα στο πρωτότυπο, έμαθα σήμερα ότι είμαι κι εγώ θύμα μιας διαδικτυακής φάρσας. Ο δεκάλογος δεν είναι του Chomsky, αλλά του Sylvain Timsit. Πλήθος συζητήσεων έχει ανάψει στο διαδίκτυο (flame εδώ κι εδώ και αλλού αν ψάξετε) με κατηγορίες για παραπληροφόρηση, για αναρχικές ιδέες και πολλά άλλα.
Ανέφερα βέβαια τις πηγές μου και δήλωσα επιφύλαξη, αλλά ζητώ επιπρόσθετα συγγνώμη αν κάποιος έχει παραπλανηθεί από το κείμενο. Μπορείτε να διαβάσετε αντεπιχειρήματα ακολουθώντας τους συνδέσμους.
| Based on the work of American linguist Noam Chomsky, here is a list of "10 strategies of manipulation" by the media: | Βασισμένη στο έργο του Αμερικανού γλωσσολόγου Νόαμ Τσόμσκυ, ακολουθεί μία λίστα με τις 10 στρατηγικές χειραγώγησης. |
| 1 - A STRATEGY OF DISTRACTION. The key element of social control is the strategy of distraction that is to divert public attention from important issues and changes decided by political and economic elites, through the technique of flood or flooding continuous distractions and insignificant information. The strategy of distraction is also essential to keep the public interested in the essential knowledge in science, economics, psychology, neurobiology, and cybernetics. "Keep the public's attention distracted away from the real social problems, captivated by issues of no importance. Keep the public busy, busy, busy, no time to think, back to the farm and other animals (citing text 'silent weapons for quiet wars). " | 1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους). |
| 2 - CREATE PROBLEMS AFTER OFFERING SOLUTIONS. This method is also called "problem-reaction-solution." This creates a problem, a "situation" due to cause some reaction in public, so that it is the principal measures that want to accept. For example: let develops or intensifies the urban violence, or arrange for bloody attacks, so that the public is the principal of safety laws and policies to the detriment of freedom. Or also: create an economic crisis to accept as a necessary evil recession of social rights and the dismantling of public services. | 2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών. |
| 3 - STRATEGY gradation. To make it accept an unacceptable extent, simply apply it gradually, a dropper, for consecutive years. This is how radically new socioeconomic conditions (neoliberalism) were imposed during the 1980s and 1990s: the minimal state, privatization, precariousness, flexibility, mass unemployment, which is insufficient to pay decent tickets, so many changes that caused a revolution would be had been implemented at once. | 3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς. |
| 4 - THE STRATEGY OF DEFER. Another way to make an unpopular decision to accept is to present it as "painful and necessary" in obtaining public acceptance for the moment for a future application. It is easier to accept that a future sacrifice of an immediate sacrifice. First, because the effort is not used immediately. Then, because the public, the mass, always has the tendency to expect naively that "everything will improve tomorrow," and that the sacrifice required may be avoided. This gives the public more time to get used to the idea of change and accept it with resignation when the time comes. | 4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ’ ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου. |
| 5 - ADDRESSING THE PUBLIC AS younger children. Most of the advertising directed at the general public uses discourse, arguments, characters, and particularly children's intonation, often close to the weakness, as if the viewer were a very young child or a mentally impaired. The more you get bringing mislead the viewer, the more it tends to adopt an infantile tone. Why? "If you address a person as if she had the age of 12 years or less, then, due to suggestibility, it will tend, with some probability, a response or reaction also lacks a critical sense as of a person 12 years or younger (see "Silent Weapons for quiet Wars"). " | 5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος.Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους). |
| 6 - USING THE EMOTIONAL ASPECT MUCH MORE THAN A REFLECTION. Make use of the emotional aspect is a classic technique to cause a short circuit on rational analysis, and finally to the critical sense of individuals. Moreover, the use of emotional register allows you to open the door to the unconscious to deploy graft or ideas, desires, fears and fears, compulsions, or induce behaviors ... | 6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές. |
| 7 - Keep the public in ignorance and mediocrity. Making the public is incapable of understanding the technologies and methods for their control and their bondage. "The quality of education given the lower social classes should be as poor and mediocre as possible so that the gap of ignorance that lies between the lower classes to upper social classes is and remains impossible to reach the lower classes (see 'Arms silent for quiet wars). " | 7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του… «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους). |
| 8 - stimulates the public to be complacent mediocrity. Promoting the public to think that fashion is the fact of being stupid, vulgar and uneducated ... | 8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος… |
| 9 - STRENGTHENING THE REVOLT BY self-blame. Make the individual believe that he alone is to blame for their own misfortune, because of the failure of their intelligence, their abilities, or their efforts. Thus, instead of rebelling against the economic system, the individual themselves helpless and blame themselves, which leads to a depressive state which one of its effects is to inhibit its action. And without action, there's revolution! | 9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους.Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης… Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση. |
| 10 - THE BEST GUYS KNOW WHAT THEY KNOW IF SAME. In the course of the last 50 years, advances in science have led to accelerated growing knowledge gap between the public and those owned and used by the ruling elites. Thanks to biology, neurobiology and psychology applied, the "system" has enjoyed an advanced knowledge of the human being, either physically or psychologically. The system has been able to better understand the average person than he knows himself. This means that in most cases, the system has more control and great power over individuals than the individuals themselves. | 10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ’ ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους. πηγές http://www.institutojoaogoulart.org.br http://www.kaosenlared.net |
Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010
Ο κυβερνοπόλεμος έχει ξεκινήσει
Έγραφα πρόσφατα λίγα στοιχεία για κρυπτογράφηση.
Ποιός όμως θα ήθελε να είναι τα κείμενά του κρυπτογραφημένα;
Υπάρχουν διάφορες απαντήσεις.
[Μια εταιρεία που αναπτύσσει ένα νέο προϊόν, θέλει τα σχετικά με αυτό στοιχεία να είναι κρυπτογραφημένα για να αποφύγει τους ανταγωνιστές της].
[Ένας συγγραφέας που ετοιμάζει το νέο του βιβλίο, για να μη μάθει κανείς την ιδέα πριν από την έκδοση].
[Μια οργάνωση με θρησκευτικό αντικείμενο, που δεν θέλει να έχουν πρόσβαση στα ιερά κείμενα οι αμύητοι και οι άπιστοι].
[Μια οργάνωση με στρατιωτικό αντικείμενο, που δεν θέλει να μάθουν οι εχθροί τα σχέδια, τις εγκαταστάσεις, την δύναμη και τον εξοπλισμό της].
[Μια τράπεζα που επικοινωνεί με έναν πελάτη της].
[Ένα νοσοκομείο που επικοινωνεί με έναν ασθενή του].
[Καθένας που έχει παραβατική συμπεριφορά, με οποιοδήποτε αντικείμενο : πολιτικό, σεξουαλικό, οικονομικό].
Κλπ, κλπ.
Όπως βλέπετε μερικές δραστηριότητες είναι αθώες και άλλες είναι απαράδεκτες, ιδιαίτερα από τους κατέχοντες την εξουσία (πολιτική, στρατιωτική, οικονομική, κλπ). Άρα, αν κάποιος έχει κρυπτογραφημένα τα στοιχεία του, είναι κατά βάση ύποπτος, μέχρι να αποδείξει την αθωότητά του. (Δεν είναι αθώος μέχρι να αποδειχθεί η ενοχή του, διότι δεν συμφέρει αυτό).
Στο διαδίκτυο υποτίθεται ότι προωθείται η ελεύθερη έκφραση. Όποιος θέλει, γράφει ό,τι θέλει. Βέβαια πρέπει να έχει την ευθύνη για τα γραπτά του.
Αν είναι απλές ανοησίες, μπορούμε να αδιαφορήσουμε.
Μερικοί αναγνώστες μπορούν να παραπονεθούν για κάποιες (ανάρμοστες, αντεθνικές, άσεμνες κλπ) σελίδες στους παρόχους, και αυτοί βάζουν φραγμούς στην εμφάνιση των περιεχομένων.
Συμβαίνει όμως κάποιοι με τα γραπτά τους να θίγουν συμφέροντα. Τότε επιστρατεύονται οι χάκερ. (Από το hack=κομματιάζω, κτυπώ). Οι χάκερ κάνουν ηλεκτρονικές επιθέσεις στους υπολογιστές που στηρίζουν τις σελίδες με το ενοχλητικό περιεχόμενο. Με ένα καταιγισμό ερωτημάτων προς τον υπολογιστή βάσης τον γονατίζουν και δεν μπορεί να εξυπηρετήσει πιά (κατάσταση DOS=denial of service=άρνηση εξυπηρέτησης). Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι.
Πώς επιστρατεύονται αυτοί οι άνθρωποι;
Αν είναι το θέμα εθνικό, προσφέρονται εθελοντικά. Αν είναι εμπορικό, ζητούν αμοιβή. Για πολύ σοβαρά θέματα, πρέπει να δίνονται πολλά χρήματα κάτω από το τραπέζι.
Ποιός κρίνει πόσο σοβαρό είναι ένα θέμα;
Ακολουθούνται δημοκρατικές διαδικασίες; Ας δούμε.
Διαβάστε το άρθρο στο PCW που λέει ότι η εταιρεία που δίνει τα ονόματα στο διαδίκτυο αποφάσισε να κόψει κάποια ονόματα επειδή εκεί έβρισκε κανείς δωρεάν κινηματογραφικές ταινίες.
Ο κόσμος του διαδικτύου αντιδρά δημιουργώντας μια διάχυτη δομή ονοματοδοσίας ώστε να μη διακόπτονται οι διαδικτυακές υπηρεσίες αν από βλάβη (οιουδήποτε τύπου) δεν μπορεί να λειτουργήσει ένας υπολογιστής εξυπηρέτησης.
Σημειώστε ότι η διανεμημένη γνώση είναι πολλές τάξεις μεγέθους σημαντικότερη από όσο μπορεί να εκτιμήσει σήμερα ο καθένας μας.
Ας δούμε και πιό σοβαρό θέμα.
Σήμερα η ιντερπόλ έβγαλε ένταλμα σύλληψης του υποτιθέμενου ιδρυτή του Wikileaks για υποτιθέμενα σεξουαλικά του εγκλήματα στην Σουηδία. (Δεν έχω γνώση των στοιχείων για τις κατηγορίες, κι αν είναι αλήθεια να τον τσακίσουν).
Τι ακριβώς κάνει το Wikileaks; Δημοσιεύει στοιχεία που εκθέτουν την κυβερνητική διγλωσσία.
Είπε η τάδε κυβέρνηση ότι εκκαθάρισε κάπου κάποια ημέρα και ώρα δεκαπέντε κακοποιούς; Έδειξε το Wikileaks ένα βίντεο γυρισμένο από τους στρατιώτες (!) ενός ελικοπτέρου που κάνουν (εκείνη την ημέρα και ώρα σε εκείνο τον τόπο) ενθουσιασμένοι σκοποβολή σε απλούς πολίτες και δημοσιογράφους και στη συνέχεια στους τραυματιοφορείς που πήγαν να τους μαζέψουν.
Σίγουρα κάτι είναι πάρα πολύ στραβό.
Αυτό που κατάλαβαν οι υπεύθυνοι της τάδε κυβέρνησης δεν ήταν ότι έπρεπε να μαζέψουν όσους στρατιωτικούς παρανομούσαν πυροβολώντας αμάχους από την άνεση του ελικοπτέρου τους, αλλά ότι έπρεπε να ξεκινήσουν οι ανακρίσεις για το πώς διέρρευσε το βίντεο (άρα παραδέχονται ότι είναι αυθεντικό, αλλιώς θα δεχόμασταν όλοι ότι ήταν κατασκευασμένο - τόσο φρικτό ήταν).
Και γιατί έβγαλε σήμερα το ένταλμα η ιντερπόλ; Ίσως γιατί πιέστηκε αφού άρχισε από χθες-προχθές η δημοσίευση στο Wikileaks εκατοντάδων χιλιάδων εγγράφων των διπλωματικών υπηρεσιών, τα οποία περιέχουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για την λεγόμενη [μυστική διπλωματία], και ήδη έχει αναγγελθεί διαρροή εγγράφων που να εκθέτουν τραπεζικούς χειρισμούς ανωτέρου επιπέδου.
Πρέπει να έχει ευθύνη το Wikileaks για τα γραπτά και τις πράξεις άλλων;
Πολύ σημαντικό ερώτημα για το οποίο δεν υπάρχει ακόμη απάντηση.(Πάντως προτιμώ να συλληφθεί και να δικαστεί στο Διεθνές δικαστήριο της Χάγης παρά να βρούνε το πτώμα του σε κάποιο χαντάκι, αν το βρούνε...)
Βρισκόμαστε στη μέση ενός φοβερού κυβερνοπολέμου. Κάποιοι θέλουν διαφάνεια παντού και κάποιοι όχι. Όλοι έχουν τα επιχειρήματά τους.
Εγώ λέω ότι αν η κατάσταση (οικονομική, στρατιωτική, κλπ) είναι καλή και βελτιώνεται, τίποτε δεν θα έπρεπε να αλλάξει.
20101206 : Διαβάστε μια άλλη παρουσίαση εδώ.
20101209 : Διαβάστε πώς είδαν το θέμα οι χάκερ Anonymous εδώ.
20101217 : Στον ιστοχώρο της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία" φιλοξενείται ένα αντίγραφο του Wikileaks : http://wikileaks.enet.gr/.
Υπολογίζεται ότι έχουν εγκατασταθεί περισσότερα από 2000 αντίγραφα του Wikileaks σε διάφορους servers παγκοσμίως. Είναι όπως η μυθολογική Ύδρα, της κόβεις ένα κεφάλι και ξεπηδούν δύο κεφάλια στην θέση του ενός.
Ποιός όμως θα ήθελε να είναι τα κείμενά του κρυπτογραφημένα;
Υπάρχουν διάφορες απαντήσεις.
[Μια εταιρεία που αναπτύσσει ένα νέο προϊόν, θέλει τα σχετικά με αυτό στοιχεία να είναι κρυπτογραφημένα για να αποφύγει τους ανταγωνιστές της].
[Ένας συγγραφέας που ετοιμάζει το νέο του βιβλίο, για να μη μάθει κανείς την ιδέα πριν από την έκδοση].
[Μια οργάνωση με θρησκευτικό αντικείμενο, που δεν θέλει να έχουν πρόσβαση στα ιερά κείμενα οι αμύητοι και οι άπιστοι].
[Μια οργάνωση με στρατιωτικό αντικείμενο, που δεν θέλει να μάθουν οι εχθροί τα σχέδια, τις εγκαταστάσεις, την δύναμη και τον εξοπλισμό της].
[Μια τράπεζα που επικοινωνεί με έναν πελάτη της].
[Ένα νοσοκομείο που επικοινωνεί με έναν ασθενή του].
[Καθένας που έχει παραβατική συμπεριφορά, με οποιοδήποτε αντικείμενο : πολιτικό, σεξουαλικό, οικονομικό].
Κλπ, κλπ.
Όπως βλέπετε μερικές δραστηριότητες είναι αθώες και άλλες είναι απαράδεκτες, ιδιαίτερα από τους κατέχοντες την εξουσία (πολιτική, στρατιωτική, οικονομική, κλπ). Άρα, αν κάποιος έχει κρυπτογραφημένα τα στοιχεία του, είναι κατά βάση ύποπτος, μέχρι να αποδείξει την αθωότητά του. (Δεν είναι αθώος μέχρι να αποδειχθεί η ενοχή του, διότι δεν συμφέρει αυτό).
Στο διαδίκτυο υποτίθεται ότι προωθείται η ελεύθερη έκφραση. Όποιος θέλει, γράφει ό,τι θέλει. Βέβαια πρέπει να έχει την ευθύνη για τα γραπτά του.
Αν είναι απλές ανοησίες, μπορούμε να αδιαφορήσουμε.
Μερικοί αναγνώστες μπορούν να παραπονεθούν για κάποιες (ανάρμοστες, αντεθνικές, άσεμνες κλπ) σελίδες στους παρόχους, και αυτοί βάζουν φραγμούς στην εμφάνιση των περιεχομένων.
Συμβαίνει όμως κάποιοι με τα γραπτά τους να θίγουν συμφέροντα. Τότε επιστρατεύονται οι χάκερ. (Από το hack=κομματιάζω, κτυπώ). Οι χάκερ κάνουν ηλεκτρονικές επιθέσεις στους υπολογιστές που στηρίζουν τις σελίδες με το ενοχλητικό περιεχόμενο. Με ένα καταιγισμό ερωτημάτων προς τον υπολογιστή βάσης τον γονατίζουν και δεν μπορεί να εξυπηρετήσει πιά (κατάσταση DOS=denial of service=άρνηση εξυπηρέτησης). Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι.
Πώς επιστρατεύονται αυτοί οι άνθρωποι;
Αν είναι το θέμα εθνικό, προσφέρονται εθελοντικά. Αν είναι εμπορικό, ζητούν αμοιβή. Για πολύ σοβαρά θέματα, πρέπει να δίνονται πολλά χρήματα κάτω από το τραπέζι.
Ποιός κρίνει πόσο σοβαρό είναι ένα θέμα;
Ακολουθούνται δημοκρατικές διαδικασίες; Ας δούμε.
Διαβάστε το άρθρο στο PCW που λέει ότι η εταιρεία που δίνει τα ονόματα στο διαδίκτυο αποφάσισε να κόψει κάποια ονόματα επειδή εκεί έβρισκε κανείς δωρεάν κινηματογραφικές ταινίες.
Ο κόσμος του διαδικτύου αντιδρά δημιουργώντας μια διάχυτη δομή ονοματοδοσίας ώστε να μη διακόπτονται οι διαδικτυακές υπηρεσίες αν από βλάβη (οιουδήποτε τύπου) δεν μπορεί να λειτουργήσει ένας υπολογιστής εξυπηρέτησης.
Σημειώστε ότι η διανεμημένη γνώση είναι πολλές τάξεις μεγέθους σημαντικότερη από όσο μπορεί να εκτιμήσει σήμερα ο καθένας μας.
Ας δούμε και πιό σοβαρό θέμα.
Σήμερα η ιντερπόλ έβγαλε ένταλμα σύλληψης του υποτιθέμενου ιδρυτή του Wikileaks για υποτιθέμενα σεξουαλικά του εγκλήματα στην Σουηδία. (Δεν έχω γνώση των στοιχείων για τις κατηγορίες, κι αν είναι αλήθεια να τον τσακίσουν).
Τι ακριβώς κάνει το Wikileaks; Δημοσιεύει στοιχεία που εκθέτουν την κυβερνητική διγλωσσία.
Είπε η τάδε κυβέρνηση ότι εκκαθάρισε κάπου κάποια ημέρα και ώρα δεκαπέντε κακοποιούς; Έδειξε το Wikileaks ένα βίντεο γυρισμένο από τους στρατιώτες (!) ενός ελικοπτέρου που κάνουν (εκείνη την ημέρα και ώρα σε εκείνο τον τόπο) ενθουσιασμένοι σκοποβολή σε απλούς πολίτες και δημοσιογράφους και στη συνέχεια στους τραυματιοφορείς που πήγαν να τους μαζέψουν.
Σίγουρα κάτι είναι πάρα πολύ στραβό.
Αυτό που κατάλαβαν οι υπεύθυνοι της τάδε κυβέρνησης δεν ήταν ότι έπρεπε να μαζέψουν όσους στρατιωτικούς παρανομούσαν πυροβολώντας αμάχους από την άνεση του ελικοπτέρου τους, αλλά ότι έπρεπε να ξεκινήσουν οι ανακρίσεις για το πώς διέρρευσε το βίντεο (άρα παραδέχονται ότι είναι αυθεντικό, αλλιώς θα δεχόμασταν όλοι ότι ήταν κατασκευασμένο - τόσο φρικτό ήταν).
Και γιατί έβγαλε σήμερα το ένταλμα η ιντερπόλ; Ίσως γιατί πιέστηκε αφού άρχισε από χθες-προχθές η δημοσίευση στο Wikileaks εκατοντάδων χιλιάδων εγγράφων των διπλωματικών υπηρεσιών, τα οποία περιέχουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για την λεγόμενη [μυστική διπλωματία], και ήδη έχει αναγγελθεί διαρροή εγγράφων που να εκθέτουν τραπεζικούς χειρισμούς ανωτέρου επιπέδου.
Πρέπει να έχει ευθύνη το Wikileaks για τα γραπτά και τις πράξεις άλλων;
Πολύ σημαντικό ερώτημα για το οποίο δεν υπάρχει ακόμη απάντηση.(Πάντως προτιμώ να συλληφθεί και να δικαστεί στο Διεθνές δικαστήριο της Χάγης παρά να βρούνε το πτώμα του σε κάποιο χαντάκι, αν το βρούνε...)
Βρισκόμαστε στη μέση ενός φοβερού κυβερνοπολέμου. Κάποιοι θέλουν διαφάνεια παντού και κάποιοι όχι. Όλοι έχουν τα επιχειρήματά τους.
Εγώ λέω ότι αν η κατάσταση (οικονομική, στρατιωτική, κλπ) είναι καλή και βελτιώνεται, τίποτε δεν θα έπρεπε να αλλάξει.
20101206 : Διαβάστε μια άλλη παρουσίαση εδώ.
20101209 : Διαβάστε πώς είδαν το θέμα οι χάκερ Anonymous εδώ.
20101217 : Στον ιστοχώρο της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία" φιλοξενείται ένα αντίγραφο του Wikileaks : http://wikileaks.enet.gr/.
Υπολογίζεται ότι έχουν εγκατασταθεί περισσότερα από 2000 αντίγραφα του Wikileaks σε διάφορους servers παγκοσμίως. Είναι όπως η μυθολογική Ύδρα, της κόβεις ένα κεφάλι και ξεπηδούν δύο κεφάλια στην θέση του ενός.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)