Κάπως περισσότερα πυρηνικά

Βρήκα στο facebook μια ανάρτηση, του Δημητρίου Δημοσθένους Καρατόλιου, με πολλές λεπτομέρειες σχετικά με το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ, που έγινε πριν από 31 χρόνια.

Πυρηνικό ατύχημα του "Τσερνομπίλ", 

ένα ξεχασμένο πυρηνικό ατύχημα με καταστροφικές συνέπειες από την έκλυση ραδιενέργειας και ραδιενεργών υλικών, συνέπειες ακόμη "ενεργές" στην γειτονιά μας, 

ξεχασμένοι και οι αφανείς ήρωες που αποσόβησαν την χειρότερη εξέλιξη του ατυχήματος…
"Με όπλα τους τις στολές από μόλυβδο και τους φακούς τους, οι Ανανένκο, Βεσπάλοφ και Βαράνοφ καταβυθίστηκαν μέσα σε 20.000 τόνους κατάμαυρου νερού και βρήκαν τις βαλβίδες ασφαλείας που θα άδειαζαν τη δεξαμενή. Όταν η στάθμη της άρχισε να πέφτει, πριν καν βγουν οι τρεις μοιραίοι άντρες από το νερό, οι υπόλοιποι που παρακολουθούσαν με κομμένη την ανάσα επιδόθηκαν σε ένα αυθόρμητο χειροκρότημα ενθουσιασμού. Χοροπηδούσαν σαν τρελοί από αγαλλίαση μέσα στα ραδιενεργά συντρίμμια, που θα διεκδικούσαν προοδευτικά και τις δικές τους ζωές, καθώς ήξεραν πως ένας ακόμα χειρότερος πυρηνικός εφιάλτης είχε αποσοβηθεί. Η ομάδα αυτοκτονίας άρχισε βέβαια να νιώθει την επίδραση της ραδιενέργειας ήδη από τις πρώτες στιγμές που βούτηξε στο μολυσμένο νερό. Πρώτα αυτή τη χαρακτηριστική μεταλλική γεύση στο στόμα και μετά τη ναυτία, τον πυρετό, το πρήξιμο στη γλώσσα και τα μάτια. Κι αυτά ήταν μόνο τα προεόρτια, καθώς οι τρεις τους, όπως και εκατοντάδες άλλοι, σύντομα θα υπέφεραν από «πυρηνικά εγκαύματα», χάνοντας τελικά τη ζωή τους μέσα σε ανείπωτους πόνους"

Το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ έλαβε χώρα στις 26 Απριλίου του 1986, στον αντιδραστήρα Νο. 4 του Πυρηνικού Σταθμού Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνομπίλ της Σοβιετικής Ένωσης, ο οποίος σήμερα βρίσκεται σε εδάφη της Ουκρανίας. Το ατύχημα ήταν της τάξης του μέγιστου προβλεπόμενου ατυχήματος στην Διεθνή Κλίμακα Πυρηνικών Γεγονότων, διατάραξε σοβαρότατα τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν στις γύρω περιοχές και είχε σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία. Από το ατύχημα πέθαναν επιτόπου δυο από τους εργάτες του σταθμού. Μέσα σε τέσσερις μήνες, από τη ραδιενέργεια και από εγκαύματα λόγω της θερμότητας, πέθαναν 28 πυροσβέστες που έσπευσαν στο χώρο του ατυχήματος και διαπιστώθηκαν 19 επιπλέον θάνατοι ως το 2004. Επιπλέον, υπολογίζεται ότι επηρεάστηκε η υγεία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων εξαιτίας της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος με ραδιενέργεια. Οι ποσοστιαίες αυξήσεις των καρκίνων ήταν άνω του 15% στους πληθυσμούς που εκτέθηκαν, με χιλιάδες θανάτους από καρκίνο και λευχαιμία να συνδέονται με το ατύχημα.
Ο Πυρηνικός Σταθμός Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνομπίλ (σοβιετική πλήρης ονομασία: Εργοστάσιο Παραγωγής Πυρηνικής Ενέργειας του Τσερνομπίλ, Β.Ι. Λένιν - Чернобыльская АЭС им. В.И.Ленина), βρίσκεται στην εγκαταλελειμμένη πλέον κωμόπολη Πριπιάτ (ουκρανικά: При́п'ять) της Ουκρανίας. Το εργοστάσιο που πήρε το όνομά του από την πόλη του Τσερνομπίλ, μπήκε σε λειτουργία για τη Σοβιετική Ένωση το 1977 ως πρότυπο πυρηνικό εργοστάσιο. Στις 26 Απριλίου του 1986 σημειώθηκε στο εργοστάσιο το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ και είχε ως αποτέλεσμα τον άμεσο θάνατο δεκάδων και την εκτεταμένη επιβάρυνση του περιβάλλοντος με ραδιενέργεια. Το εργοστάσιο λειτουργούσε ως τον Δεκέμβριο του 2000 εξαιτίας μεγάλης ενεργειακής ζήτησης στην Ουκρανία.
Κατά την λειτουργία ενός αντιδραστήρα, ένα σημαντικό ποσοστό της παραγόμενης ισχύος (περίπου 7%) δεν προέρχεται από την σχάση του καυσίμου, αλλά από την ραδιενεργή διάσπαση των προϊόντων της πυρηνικής αντίδρασης. Η ραδιενεργή διάσπαση συνεχίζει για αρκετό χρόνο μετά την διακοπή της πυρηνικής σχάσης (πχ, σε περίπτωση απενεργοποίησης του αντιδραστήρα), με αποτέλεσμα να απαιτείται συνεχής ψύξη μετά την απενεργοποίηση, προκειμένου να αποφευχθεί η καταστροφή του αντιδραστήρα.
Για την ψύξη των αντιδραστήρων μετά την απενεργοποίηση, το εργοστάσιο του Τσερνομπίλ διέθετε τρεις εφεδρικές ντιζελογεννήτριες ισχύος 5,5MW. Ωστόσο, οι γεννήτριες αυτές απαιτούσαν διάστημα 60sec~75sec προκειμένου να ανεβάσουν στροφές και να σταθεροποιηθεί η παραγωγή τους. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ο αντιδραστήρας θα παρέμενε χωρίς ψύξη για το διάστημα αυτό, γεγονός που αποτελούσε πηγή σοβαρού κινδύνου.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος είχε προταθεί η αξιοποίηση της διαθέσιμης ενέργειας του ατμοστροβίλου κατά την στιγμή της απενεργοποίησης (κινητική ενέργεια των περιστρεφόμενων τμημάτων του στροβίλου και της γεννήτριας). Η ιδέα αυτού του συστήματος είχε προβλεφθεί και είχε περιληφθεί ως ενδεχόμενη λειτουργία στο σχεδιασμό των αντιδραστήρων RBMK-1000 που χρησιμοποιούσε το Τσερνομπίλ.
Η αρχική δοκιμή ενός τέτοιου συστήματος έγινε το 1982, ωστόσο αποδείχθηκε αναποτελεσματική, καθώς η τάση διέγερσης δεν επαρκούσε για την παραγωγή αξιοποιήσιμης ενέργειας κατά την επιβράδυνση της γεννήτριας. Το σύστημα ανασχεδιάστηκε και δοκιμάστηκε ξανά το 1984 και το 1985, και πάλι ανεπιτυχώς. Μία νέα δοκιμή σχεδιάστηκε να γίνει το 1986, κατά την απενεργοποίηση του αντιδραστήρα 4 για προγραμματισμένη συντήρηση. Η βασική ιδέα σχετικά με την δοκιμή του 1986 ήταν η πραγματοποίηση του ελέγχου σε συνθήκες όσο πιο κοντά σε πραγματικές γίνεται. Εφόσον επανεξετάστηκε για άλλη μια φορά, προγραμματίστηκε ο έλεγχος να ξεκινήσει από τις 25 Απριλίου του 1986.
Η δοκιμή κατέληξε στο τραγικό δυστύχημα, που συνέβη στη 01:26 ώρα Μόσχας, ξημερώματα του Σαββάτου 26 Απριλίου 1986. Εκείνη την ώρα στο εργοστάσιο βρίσκονταν περίπου 200 εργαζόμενοι των οποίων οι ενασχολήσεις σχετίζονταν με την ομαλή λειτουργία των πυρηνικών αντιδραστήρων 1, 2 και 3, καθώς και με το πρόγραμμα ελέγχου που λάμβανε χώρα στον αντιδραστήρα 4 όπου και σημειώθηκε η έκρηξη. Σε απόσταση ενός χιλιομέτρου υπήρχαν άλλοι εργάτες οι οποίοι δούλευαν σε νυχτερινή βάρδια για την κατασκευή των αντιδραστήρων 5 και 6 που επρόκειτο να λειτουργήσουν το Φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς.
Η δοκιμή θα γινόταν στον έναν από τους δύο στροβίλους που τροφοδοτούσε ο αντιδραστήρας 4, και προβλεπόταν να ακολουθήσει την εξής πορεία: Ο αντιδραστήρας θα ετίθετο σε χαμηλή ισχύ (περί τα 700MW) και η γεννήτρια θα εργαζόταν σταθερά, σε πλήρη ταχύτητα. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η παροχή ατμού θα διακόπτονταν, και θα ελεγχόταν κατά πόσο το σύστημα θα μπορούσε να θέσει σε λειτουργία τις αντλίες ψύξης μέχρι την εκκίνηση των εφεδρικών γεννητριών.
Οι κατάλληλες συνθήκες για την διεξαγωγή της δοκιμής επιτεύχθηκαν πριν την πρωινή βάρδια της 25 Απριλίου του 1986. Οι εργαζόμενοι της βάρδιας ήταν ενημερωμένοι και είχαν εξοικειωθεί με τις διαδικασίες της δοκιμής. Μία ομάδα ηλεκτρολόγων μηχανικών βρισκόταν επί τόπου για να επιτηρήσει την λειτουργία του νέου συστήματος διέγερσης της γεννήτριας. Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, στις 01:26΄ ξεκίνησε η προοδευτική μείωση της ισχύος του αντιδραστήρα, και η ισχύς έπεσε στο 50% (1600MW), την ώρα που αναλάμβανε η πρωινή βάρδια.
Σε αυτή την φάση, μία άλλη μονάδα ηλεκτροπαραγωγής στην περιοχή βγήκε απρόσμενα εκτός λειτουργίας, και ο ελεγκτής του δικτύου ζήτησε από το εργοστάσιο Τσερνομπίλ να αναπληρώσει την απώλεια ισχύος. Ο διευθυντής του Τσερνομπίλ ανταποκρίθηκε, και διέταξε να καθυστερήσει η δοκιμή. Ωστόσο, όλες οι διεργασίες για την προετοιμασία της δοκιμής -εκτός από εκείνες που θα επηρέαζαν την παραγωγή ισχύος- συνεχίστηκαν κανονικά, περιλαμβανομένης και της απενεργοποίησης του συστήματος ψύξης έκτακτης ανάγκης.
Στις 23:04΄ ο ελεγκτής του δικτύου επέτρεψε την μείωση της ισχύος, και την συνέχιση της δοκιμής. Στο μεταξύ, η πρωινή βάρδια είχε αποχωρήσει, και η απογευματινή βάρδια πλησίαζε προς το τέλος του ωραρίου. Η νυχτερινή βάρδια θα αναλάμβανε καθήκοντα μετά τα μεσάνυχτα, κι ενώ η διαδικασία της δοκιμής θα είχε ξεκινήσει. Ωστόσο, σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, η δοκιμή θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί, και η νυχτερινή βάρδια απλώς θα επιτηρούσε την ψύξη του απενεργοποιημένου αντιδραστήρα. Υπεύθυνος της νυχτερινής βάρδιας ήταν ο Αλεξάντρε Ακίμωφ, ενώ υπεύθυνος για τον χειρισμό του αντιδραστήρα ήταν ο Λεονίντ Τοπτούνοφ, ένας νέος μηχανικός με τρίμηνη εμπειρία.
Κατά την αλλαγή βάρδιας έγινε ταχύτατα η περαιτέρω μείωση της ισχύος του αντιδραστήρα κάτω του 50%. Η ισχύς των 700MW επιτεύχθηκε στις 00:05΄ της 26 Απριλίου. Ωστόσο, λόγω των παραπροϊόντων της σχάσης, και κυρίως λόγω του Ξένου-135 που απορροφά νετρόνια, η ισχύς συνέχισε να πέφτει. Το Ξένο-135 προκύπτει από το Ιώδιο-135 και μετατρέπεται σε Ξένο-136 προσλαμβάνοντας νετρόνια από αυτά που παράγονται με την σχάση του καυσίμου. Υπό σταθερές συνθήκες λειτουργίας, η παραγωγή και η μετατροπή του Ξένου-135 σε Ξένο-136 βρίσκονται σε ισορροπία. Ωστόσο, κατά την ταχεία μείωση της ισχύος του αντιδραστήρα, η ήδη υπάρχουσα ποσότητα ιωδίου-135 συνεχίζει να μετατρέπεται σε Ξένο-135, ενώ το μειωμένο πλήθος των διαθέσιμων νετρονίων δεν επαρκεί για την μετατροπή του Ξένου-135 σε Ξένο-136. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, κι ενώ η ισχύς είχε ήδη πέσει κάτω από τα επιθυμητά επίπεδα -στα 500MW- ο Τοπτούνοφ από λάθος κατέβασε τις ράβδους ελέγχου ακόμη περισσότερο, με αποτέλεσμα η ισχύς να πέσει στα 30MW.
Ο αντιδραστήρας πλέον παρήγαγε 95% λιγότερη ισχύ από ό,τι ήταν αρχικά ορισμένο για την διεξαγωγή της δοκιμής. Το προσωπικό της αίθουσας ελέγχου επέλεξε να αποκαταστήσει την ισχύ του αντιδραστήρα παρακάμπτοντας το αυτόματο σύστημα ρύθμισης των ράβδων ελέγχου, και ανεβάζοντας τις ράβδους χειροκίνητα. Μετά από μερικά λεπτά η θερμική ισχύς άρχισε να αυξάνει, και σταθεροποιήθηκε στα 160~200MW. Η περαιτέρω αύξηση της ισχύος ήταν αδύνατη, παρότι οι περισσότερες ράβδοι ελέγχου ήταν πλήρως σηκωμένες, λόγω της μεγάλης ποσότητας Ξένου-135 που είχε συσσωρευτεί κατά την λειτουργία στα 30MW. Η λειτουργία του αντιδραστήρα υπό αυτές τις συνθήκες (περιορισμός της ισχύος λόγω του Ξένου-135) συνοδεύεται από μεταβαλλόμενη παραγωγή νετρονίων και διακυμάνσεις στην θερμοκρασία. Στην αίθουσα ελέγχου άρχισαν να ενεργοποιούνται σήματα κινδύνου σχετικά με την παροχή του νερού τροφοδοσίας, την στάθμη του νερού στους διαχωριστές ατμού, τις βαλβίδες ασφαλείας που απελευθέρωναν τον περίσσιο ατμό απευθείας στον συμπυκνωτή, και τον ελεγκτή ισχύος των νετρονίων.
Το πρώτο δεκάλεπτο (00:35΄ - 00:45΄) τα σήματα κινδύνου αγνοήθηκαν, προκειμένου να αυξηθεί η ισχύς του αντιδραστήρα. Όταν η ισχύς έφτασε στα 200MW, οι προετοιμασίες για την δοκιμή συνεχίστηκαν.
Στο πλαίσιο της δοκιμής, ενεργοποιήθηκαν στις 01:05΄ συμπληρωματικές αντλίες νερού ψύξης. Η αυξημένη ροή ψυκτικού είχε ως συνέπεια την μείωση της πίεσης του ατμού, με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί η ένδειξη μειωμένης πίεσης στους διαχωριστές, στις 01:19΄. Παράλληλα, η αυξημένη ροή νερού οδήγησε σε μείωση των φυσαλίδων ατμού μέσα στον αντιδραστήρα. Αυτό είχε ως συνέπεια την επιβράδυνση της σχάσης, καθώς το νερό απορροφά νετρόνια. Το προσωπικό της αίθουσας ελέγχου αντέδρασε κλείνοντας δύο από τις αντλίες νερού, προκειμένου να αυξηθεί η πίεση, και σηκώνοντας χειροκίνητα περισσότερες ράβδους ελέγχου, προκειμένου να αυξηθεί η ισχύς.
Ο αντιδραστήρας βρισκόταν πλέον σε ασταθή κατάσταση. Σχεδόν όλες οι ράβδοι ελέγχου είχαν αφαιρεθεί (απέμεναν κατεβασμένες 18 ράβδοι, έναντι 28 που θα έπρεπε να είναι πάντα κατεβασμένες για λόγους ασφαλείας). Το αυτόματο σύστημα ελέγχου των ράβδων, και διάφορα άλλα αυτοματοποιημένα συστήματα ελέγχου του αντιδραστήρα είχαν απενεργοποιηθεί, και η ροή του νερού ψύξης είχε μειωθεί, επιτρέποντας εκ νέου την δημιουργία ατμού μέσα στον αντιδραστήρα.
Στις 1:23:04, ξεκίνησε η δοκιμή, με την διακοπή της παροχής ατμού στους στροβίλους. Οι εφεδρικές ντιζελογεννήτριες θα συνδέονταν στο σύστημα στις 1:23:43. Στο μεσοδιάστημα, οι τέσσερις από τις οκτώ αντλίες ανακυκλοφορίας που βρισκόντουσαν σε λειτουργία θα τροφοδοτούνταν από τις γεννήτριες της μονάδας, που λόγω αδράνειας συνέχιζαν την περιστροφή τους. Ωστόσο, καθώς η ταχύτητα περιστροφής των γεννητριών μειωνόταν, μειωνόταν και η παροχή του νερού ψύξης. Αυτό οδήγησε στην δημιουργία περισσότερων φυσαλίδων ατμού στον αντιδραστήρα.
Καθώς η διαμόρφωση του αντιδραστήρα ήταν ασταθής, η μείωση της απορρόφησης νετρονίων λόγω της αύξησης της ποσότητας του ατμού ξεκίνησε μία διαδικασία θετικής ανάδρασης, όπου η αύξηση του ατμού οδηγεί σε αύξηση της ισχύος, και η αύξηση της ισχύος σε παραγωγή περισσότερων φυσαλίδων ατμού. Κατά την διάρκεια τις δοκιμής το αυτόματο σύστημα ελέγχου ανταποκρίθηκε στο φαινόμενο αυτό, κατεβάζοντας ράβδους ελέγχου για να μειώσει την ισχύ. Ωστόσο, λόγω των χειροκίνητων χειρισμών που προηγήθηκαν, το σύστημα έλεγχε μόνο 12 από τις 211 ράβδους ελέγχου.
Στις 1:23:40 ενεργοποιήθηκε το σύστημα επείγουσας απενεργοποίησης του αντιδραστήρα. Το σύστημα αυτό κατεβάζει πλήρως όλες τις ράβδους, παρακάμπτοντας κάθε άλλη ρύθμιση, αυτόματη ή χειροκίνητη, και οδηγεί σε πλήρη απενεργοποίηση του αντιδραστήρα. Δεν είναι γνωστό ποιος πίεσε το κομβίο του συστήματος, ούτε αν αυτό έγινε για να αντιμετωπιστεί η ανεξέλεγκτη αύξηση της ισχύος ή ως μία τυπική διαδικασία για το σβήσιμο του αντιδραστήρα με την ολοκλήρωση της δοκιμής.
Η εισαγωγή των ράβδων ελέγχου (μήκους 7 μέτρων) γινόταν με ταχύτητα 40 cm/sec, και διαρκούσε περίπου 20 δευτερόλεπτα. Οι ράβδοι ελέγχου περιείχαν καρβίδιο του βορίου, το οποίο απορροφά τα νετρόνια, και καταστέλλει την σχάση του καυσίμου. Ωστόσο, το άκρο των ράβδων ελέγχου ήταν από γραφίτη, ο οποίος είναι επιβραδυντής νετρονίων. Ο σχεδιασμός αυτός, που σκοπό είχε να βελτιώσει την απόκριση του αντιδραστήρα στην μετακίνηση των ράβδων, προκαλούσε παροδική αύξηση της ισχύος κατά την επείγουσα απενεργοποίηση. Η δυσλειτουργία αυτή είχε διαπιστωθεί ήδη από το 1983, και οφείλεται στο ότι καθώς οι ράβδοι κατεβαίνουν μαζικά, υπάρχει ένα τμήμα του αντιδραστήρα στο οποίο το νερό (που απορροφά νετρόνια) αντικαθίσταται από γραφίτη (που επιβραδύνει τα νετρόνια).
Λίγα δευτερόλεπτα μετά την πίεση του κομβίου του συστήματος επείγουσας απενεργοποίησης, όλα μαζί τα άκρα των ράβδων ελέγχου εισήλθαν ανάμεσα στις στήλες καυσίμου, προκαλώντας ραγδαία αύξηση της ισχύος. Η ισχύς του αντιδραστήρα ανέβηκε μέσα σε τρία δευτερόλεπτα στα 530MW, και ορισμένες στήλες καυσίμου έσπασαν από την υπερθέρμανση, μπλοκάροντας τις ράβδους ελέγχου. Ακολούθησε μία ανεξέλεγκτη αύξηση της ισχύος και της πίεσης του ατμού, με την τελευταία ένδειξη στην αίθουσα ελέγχου να δείχνει 33.000 MW, δέκα φορές περισσότερο από την ονομαστική ισχύ του αντιδραστήρα. Το περίβλημα από τις στήλες καυσίμου καταστράφηκε, και δισκία καυσίμου διασκορπίστηκαν μέσα στον αντιδραστήρα, ενώ ο ίδιος ο αντιδραστήρας εξερράγη από την πίεση του ατμού. Από την έκρηξη καταστράφηκε το κτήριο του αντιδραστήρα, κι έσπασαν πολλές σωληνώσεις από το κύκλωμα ψύξης, ενώ διέφυγε στην ατμόσφαιρα σημαντική ποσότητα ραδιενεργών υλικών. Δύο με τρία δευτερόλεπτα αργότερα ακολούθησε μία δεύτερη, ισχυρότερη έκρηξη. Η πηγή της δεύτερης έκρηξης δεν είναι σαφής. Σύμφωνα με μία υπόθεση, ενδέχεται να οφείλεται στο υδρογόνο που παρήχθη από την αντίδραση του Ζιρκόνιου των στηλών καυσίμου με τον υπέρθερμο ατμό. Ωστόσο η αναλογία των ισοτόπων Ξένου που μετρήθηκαν μετά το συμβάν δείχνει ότι πρόκειται για πυρηνική έκρηξη, που προκλήθηκε όταν κάποιο τμήμα του πυρήνα κατέστη υπερκρίσιμο.
Από την έκρηξη ο κατεστραμμένος πυρήνας του αντιδραστήρα διασκορπίστηκε, και υπέρθερμα κομμάτια γραφίτη εκτινάχτηκαν στην ατμόσφαιρα, ανάβοντας αρκετές φωτιές γύρω από το εργοστάσιο, καθώς και στην οροφή του κτηρίου ελέγχου. Εξάλλου, και ο ίδιος ο αντιδραστήρας άρχισε να φλέγεται. Από τις εκρήξεις και την φωτιά απελευθερώθηκαν στην ατμόσφαιρα μεγάλες ποσότητες ραδιενεργών ουσιών.
Το ατύχημα στο Τσερνομπίλ προήλθε από μια σειρά μη προβλεπόμενων χειρισμών και λαθών, και οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε σχεδιαστικές ατέλειες του αντιδραστήρα RBMK-1000, που χρησιμοποιούσε το εργοστάσιο.
Σύμφωνα με την επανεκτίμηση του ατυχήματος από τη Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας που έγινε το 1992 (INSAG-7), οι ακόλουθοι παράγοντες μπορεί να προκάλεσαν το Πυρηνικό Ατύχημα στο Τσερνομπίλ:
• Ο αντιδραστήρας είχε επικίνδυνα μεγάλο θετικό συντελεστή κενού. Ο συντελεστής κενού εκφράζει τον τρόπο με τον οποίο ο συμπεριφέρεται ο αντιδραστήρας όταν στο νερό ψύξης που έχει στο εσωτερικό του δημιουργηθούν φυσαλίδες ατμού. Οι περισσότεροι αντιδραστήρες έχουν αρνητικό συντελεστή κενού, όμως οι αντιδραστήρες γραφίτη -όπως αυτός του Τσερνομπίλ- έχουν θετικό συντελεστή.
• Πιο σημαντικό σφάλμα θεωρείται η χρήση γραφίτη στο άκρο των ράβδων ελέγχου. Με τον σχεδιασμό αυτό, όταν οι ράβδοι κατεβαίνουν από την ανώτατη δυνατή θέση, η ισχύς του αντιδραστήρα αυξάνει για μερικά δευτερόλεπτα. Οι χειριστές του αντιδραστήρα δεν ήταν ενήμεροι για αυτή την συμπεριφορά
• Ο σχεδιασμός των αντιδραστήρων RBMK-1000 παρουσίαζε και άλλες ελλείψεις και ελαττώματα, και δεν συμμορφωνόταν με τα αποδεκτά επίπεδα ασφαλείας για τους πυρηνικούς αντιδραστήρες.
H κλίμακα της καταστροφής ενισχύθηκε από την έλλειψη εκπαίδευσης και εξοπλισμού του προσωπικού του εργοστασίου, η οποία οδήγησε σε σοβαρά λάθη εκτίμησης της πραγματικής κατάστασης. Τα επίπεδα ραδιενέργειας στις πλέον μολυσμένες περιοχές του εργοστασίου έχει υπολογιστεί ότι έφτασαν τα 5,6 Ρέντγκεν ανά δευτερόλεπτο (Ρ/δ), τα οποία ισοδυναμούν με 20.000 Ρέντγκεν ανά ώρα (Ρ/ω). Καθώς η θανάσιμη δόση είναι 100 Ρέντγκεν την ώρα, οι μη προστατευμένοι εργαζόμενοι έλαβαν μοιραίες δόσεις μέσα σε λίγα μόλις λεπτά. Εντούτοις την ώρα της καταστροφής οι εργαζόμενοι δεν ήξεραν τα πραγματικά επίπεδα ραδιενέργειας. Ένα δοσίμετρο με δυνατότητα μέτρησης έως 1000 Ρ/δ δεν ήταν προσβάσιμο λόγω της έκρηξης, ενώ ένα δεύτερο δεν λειτούργησε όταν προσπάθησαν να το χρησιμοποιήσουν. Τα υπόλοιπα δοσίμετρα είχαν όριο μέτρησης τα 0,001 Ρ/δ και κατά συνέπεια έδειχναν «μέτρηση εκτός κλίμακας». Έτσι το προσωπικό του αντιδραστήρα μπορούσε μόνο να βεβαιώσει ότι η ακτινοβολία ήταν μεγαλύτερη των 0,001 Ρ/δ (3,6 Ρ/ω), ενώ τα πραγματικά επίπεδα ήταν, σε ορισμένες περιοχές, 5.600 φορές υψηλότερα.
Εξαιτίας των λανθασμένων μετρήσεων, ο επικεφαλής του προσωπικού του αντιδραστήρα, Αλεξάντερ Ακίμοβ, υπέθεσε ότι ο αντιδραστήρας ήταν ανέπαφος. Τα κομμάτια γραφίτη και πυρηνικής καύσιμης ύλης γύρω από το κτίριο αγνοήθηκαν και οι μετρήσεις ενός νέου δοσίμετρου το οποίο έφτασε στις 4:30 πμ απορρίφθηκαν με το σκεπτικό ότι και αυτό ήταν ελαττωματικό. Ο Ακίμοβ έμεινε με τους άντρες του στο κτήριο του αντιδραστήρα μέχρι το πρωί, προσπαθώντας να αντλήσει νερό στον αντιδραστήρα. Κανείς τους δεν φορούσε προστατευτικές στολές και οι περισσότεροι, ανάμεσά τους και ο Ακίμοβ, πέθαναν από έκθεση σε ακτινοβολία μέσα σε τρεις εβδομάδες.
Λίγο μετά το ατύχημα, έφτασαν επιτόπου πυροσβέστες οι οποίοι προσπάθησαν να σβήσουν τις φλόγες. Δεν τους ενημέρωσαν για το πόσο επικίνδυνα ραδιενεργοί ήταν οι καπνοί και τα συντρίμμια. Η φωτιά στην οροφή του σταθμού και στην περιοχή γύρω από τον αντιδραστήρα 4 έσβησε στις 5:00 πμ, όμως πολλοί πυροσβέστες δέχθηκαν υψηλές δόσεις ραδιενέργειας. Η φωτιά μέσα στον αντιδραστήρα 4 συνέχισε να καίει μέχρι που την έσβησαν ελικόπτερα τα οποία πέταξαν υλικά όπως άμμο, μόλυβδο, πηλό, βόριο μέσα στον φλεγόμενο αντιδραστήρα.
Η έκρηξη και η φωτιά πέταξαν στον αέρα όχι μόνο σωματίδια του πυρηνικού καυσίμου, αλλά και πολύ πιο επικίνδυνα ραδιενεργά στοιχεία, όπως καίσιο-137, ιώδιο-131, στρόντιο-90 και άλλα ραδιοϊσότοπα.
Η κυβερνητική επιτροπή που ερευνούσε το ατύχημα, με επικεφαλής τον Βαλέρι Λεγκασόβ, έφτασε στο Τσερνομπίλ το απόγευμα της 26ης Απριλίου. Μέχρι τότε δύο άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους και 52 βρίσκονταν στο νοσοκομείο. Τη νύχτα από 26 προς 27 Απριλίου, περισσότερο από 24 ώρες μετά την έκρηξη, η επιτροπή, αντιμέτωπη με πλήθος αποδείξεων για ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας και αριθμό περιπτώσεων έκθεσης σε ακτινοβολία, αναγκάστηκε να παραδεχτεί την καταστροφή του αντιδραστήρα και να δώσει την εντολή για εκκένωση της κοντινής πόλης του Πριπιάτ.
Η εκκένωση ξεκίνησε στις 2:00 μμ της 27ης Απριλίου. Για να μειωθούν οι αποσκευές, ειπώθηκε στους κατοίκους ότι η εκκένωση ήταν προσωρινή, διάρκειας περίπου τριών ημερών. Ως αποτέλεσμα, στο Πριπιάτ παραμένουν ακόμα προσωπικά αντικείμενα, τα οποία δεν θα μπορέσουν ποτέ να μετακινηθούν λόγω της ραδιενέργειας.
Το νερό που είχε εισαχθεί βιαστικά στο κτίριο του αντιδραστήρα, σε μια μάταιη προσπάθεια να σβηστεί η φωτιά, είχε γεμίσει το χώρο κάτω από το πάτωμα του αντιδραστήρα. Παράλληλα το πυρωμένο καύσιμο και άλλα υλικά στο πάτωμα του αντιδραστήρα είχαν αρχίσει να τρυπάνε το πάτωμα και να αναμιγνύονται με λιωμένο τσιμέντο από τα τοιχώματα του αντιδραστήρα, δημιουργώντας ένα ραδιενεργό υγρό μεγάλου ιξώδους, συγκρίσιμο με λάβα. Η κατάσταση επιδεινώθηκε από υλικά που έριχναν τα ελικόπτερα, τα οποία δρούσαν σαν φούρνος, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο τις θερμοκρασίες από κάτω τους. Αν αυτό το υλικό ερχόταν σε επαφή με το νερό, θα είχε ως αποτέλεσμα μια θερμική έκρηξη, η οποία πιθανώς θα ήταν χειρότερη από την αρχική έκρηξη του αντιδραστήρα.
Για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, στάλθηκαν από τη σοβιετική κυβέρνηση στρατιώτες και εργάτες (οι αποκαλούμενοι «ρευστοποιητές») ως προσωπικό εκκαθάρισης. Οι αρχιμηχανικοί εθελοντές, ο Αλεξέι Ανανένκο (που ήξερε που βρίσκονταν οι βαλβίδες) ο Βαλερί Μπεζπαλόβ και ο Μπόρις Μπαρανόβ με στολές κατάδυσης μπήκαν στην δεξαμενή για να ανοίξουν τις θυρίδες αποστράγγισης του ραδιενεργού νερού, ώστε να εμποδιστεί μια θερμική έκρηξη. Τα χειρότερα ραδιενεργά κατάλοιπα συγκεντρώθηκαν μέσα στα υπολείμματα του αντιδραστήρα. Ο ίδιος ο αντιδραστήρας καλύφθηκε με σάκους που περιείχαν άμμο, μόλυβδο και βορικό οξύ, οι οποίοι πετάχθηκαν από ελικόπτερα (περίπου 5.000 τόννοι τη βδομάδα μετά το ατύχημα). Μέχρι τον Δεκέμβριο του 1986 είχε χτιστεί μια μεγάλη τσιμεντένια σαρκοφάγος για να σφραγίσει τον αντιδραστήρα και τα περιεχόμενά του.
Πολλά από τα οχήματα των «ρευστοποιητών» παραμένουν σκορπισμένα γύρω από την περιοχή του Τσερνομπίλ ακόμα και σήμερα.
Το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνομπίλ, είχε σημαντικές επιπτώσεις στην Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας (ΣΣΔΟ - Ουκρανία από τις 24 Αυγούστου του 1991) και στην ευρύτερη περιοχή της ΕΣΣΔ. Σοβιετικοί και άλλοι επιστήμονες κατέγραφαν τα δεδομένα για τη μόλυνση του αέρα, των καλλιεργήσιμων εκτάσεων, των προϊόντων της καλλιέργειας, των τροφίμων και των κατοικημένων περιοχών της ΣΣΔΟ, της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας (ΣΣΔΛ) και της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ΡΣΟΣΔ). Ο συστηματικός έλεγχος για τη μόλυνση από ραδιενέργεια συνεχίστηκε και μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και συνεχίζεται και σήμερα. Τα αποτελέσματα συγκεντρώνει και δημοσιοποιεί μεταξύ άλλων και η Διεθνής Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, ανά πέντε ή δέκα έτη.
Οι μετρήσεις περιλάμβαναν δειγματοληψία του εδάφους, των αγροτικών προϊόντων, του κρέατος, του γάλακτος, του νερού και του αέρα. Στο έδαφος γινόταν διαχωρισμός ανάλογα με το αν ήταν σε περιοχές με καλλιεργήσιμα εδάφη, με ένα ή πολλά είδη καλλιέργειας, με το αν είχαν πληγεί άμεσα από τη ραδιενέργεια και με το αν κατοικούνταν ή ήταν περιοχές φυσικού περιβάλλοντος. Για τα δείγματα που προέρχονταν από το έδαφος περιοχών εκτός των καλλιεργήσιμων, λαμβάνονταν αρχικά μετρήσεις της ακτινοβολίας γάμμα που υποδείκνυαν αν υπάρχει εκεί θερμό σημείο, που θα υποδήλωνε συσσώρευση της ραδιενεργού δράσης στην περιοχή αυτή με εμφάνιση οξείας κορυφής. Αν εμφανιζόταν θερμό σημείο η περιοχή θεωρείτο ακατάλληλη για δειγματοληψία και επιλεγόταν άλλη περιοχή οπότε και λαμβάνονταν ένα με έξι δείγματα για αυτήν. Αυτή η μέθοδος που περιλάμβανε τη σκόπιμη παράλειψη των θερμών σημείων κρίθηκε ανεπαρκής για τη δειγματοληψία του εδάφους όπου υποτίθεται ότι τα θερμά σημεία θεωρούνται περιορισμένης έκτασης και μεγέθους που δεν υπερβαίνει τα λίγα μέτρα. Όμως, ακόμη και στην Πολωνία, το 1986, βρέθηκαν θερμά «σημεία» δεκάδων έως και εκατοντάδων μέτρων με δεκαπλάσια ποσά ραδιενέργειας από τις γύρω περιοχές.
Ένα σύστημα ζωνών εφαρμόστηκε λίγο μετά την καταστροφή του Τσερνομπίλ το 1986 για να βοηθήσει στην εκκένωση του τοπικού πληθυσμού και στην αποτροπή εισόδου στην σημαντικά μολυσμένη περιοχή. Η τοποθεσία γύρω από το χώρο του ατυχήματος χωρίστηκε σε τέσσερις ομόκεντρες ζώνες ανάλογα με το βαθμό επικινδυνότητας. Κάθε οικιστική, πολιτική και επαγγελματική δραστηριότητα είναι απαγορευμένη και ποινικοποιημένη μέσα στη τέταρτη και πιο επικίνδυνη ζώνη, ακτίνας 30 χιλιομέτρων. Η μόνη επίσημη εξαίρεση είναι η λειτουργία του πυρηνικού σταθμού στο Τσερνομπίλ και τις επιστημονικές εγκαταστάσεις που σχετίζονται με τις έρευνες για την ασφάλεια της πυρηνικής ενέργειας.
Η χλωρίδα και η πανίδα στην περιοχή επηρεάστηκαν σημαντικά μετά το ατύχημα. Πευκοδάση στην περιοχή καταστράφηκαν από τη ραδιενέργεια, ενώ υπήρξαν αναφορές και για μεταλλάξεις σε ζώα, με μόνη επιστημονική καταγραφή τον μερικό αλμπινισμό στα χελιδόνια. Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν αναφορές ότι η άγρια ζωή στην περιοχή γνωρίζει ιδιαίτερη ανάπτυξη λόγω της έλλειψης του ανθρώπινου παράγοντα. Εντούτοις επιστημονικές έρευνες αντικρούουν αυτές τις αναφορές, ισχυριζόμενες ότι τα επίπεδα ραδιενέργειας έχουν σημαντική επίπτωση σε άγρια ζώα και φυτά.
Η περιοχή είναι επίσης γεμάτη με νεκροταφεία οχημάτων (περισσότερα από 800) γεμάτα από μολυσμένα στρατιωτικά οχήματα και ελικόπτερα. Δεκάδες ποταμόπλοια και φορτηγίδες σκουριάζουν σε εγκαταλελειμμένα λιμάνια.
Διάφορα επιστημονικά ινστιτούτα και συντονιστικές επιτροπές στην ΕΣΣΔ συμμετείχαν μετά το ατύχημα σε λεπτομερή αποτίμηση της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος μέσω ελέγχων διαφόρων ραδιολογικών συστατικών. Κυρίως μελετήθηκε και έγινε καταγραφή της παρουσίας του Καισίου-134, του Καισίου-137, του Στροντίου και του Πολωνίου καθώς και η παρουσία έντονα ραδιενεργών σωματιδίων (θερμά σωματίδια - hot particles).
Ως αποτέλεσμα του ατυχήματος, 237 άνθρωποι υπέφεραν από οξείας μορφής μόλυνση από ραδιενέργεια, από τους οποίους 31 πέθαναν μέσα στους πρώτους τρεις μήνες. Οι περισσότεροι ήταν πυροσβέστες και διασώστες, οι οποίοι δεν ήταν πλήρως ενήμεροι για τους κινδύνους που διέτρεχαν. 135.000 άνθρωποι εκκένωσαν την περιοχή, 50.000 από αυτούς κάτοικοι του Πριπιάτ. Ο συνολικός αριθμός των θανάτων στην περιοχή είναι δύσκολο να καθοριστεί επακριβώς λόγω της μυστικοπάθειας του τότε καθεστώτος, η οποία οδήγησε σε ελλιπή καταγραφή των σχετικών στατιστικών στοιχείων.
Το ατύχημα στο Τσερνομπίλ είχε επιπτώσεις στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, με τη δυτική, ανατολική και βόρεια Ευρώπη να δέχεται το μεγαλύτερο ποσοστό ραδιενεργών ισοτόπων (περισσότερα από τα μισά ραδιενεργά σωματίδια που απελευθερώθηκαν από το ατύχημα κατέληξαν σε περιοχές εκτός ΕΣΣΔ). Πρώην Γιουγκοσλαβία, Φινλανδία, Σουηδία, Γερμανία, Βουλγαρία, Νορβηγία, Ρουμανία, Αυστρία και Πολωνία δέχθηκαν η κάθε μια περισσότερα από ένα πεταμπεκερέλ (1015 Bq) καισίου-137. Η περιοχή που μολύνθηκε με πάνω από 4.000 Bq/m² καλύπτει το 40% της επιφάνειας της Ευρώπης, ενώ το 2,3% δέχτηκε πάνω από 40.000 Bq/m². Υπολογίζεται ότι από τη συνολική δόση ραδιενέργειας που έλαβε ο πληθυσμός της γης λόγω του ατυχήματος, το 36% αντιστοιχεί στους κατοίκους Ρωσίας, Ουκρανίας και Λευκορωσίας και το 53% στους υπόλοιπους Ευρωπαίους.
Ακόμα και σήμερα υπάρχουν περιορισμοί στη διακίνηση τροφίμων σε χώρες της Ευρώπης:
• Στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχουν περιορισμοί σε 374 φάρμες με 200.000 πρόβατα.
• Σε Σουηδία και Νορβηγία υπάρχουν περιορισμοί για ζώα που βρίσκονται σε ελεύθερο περιβάλλον (ανάμεσά τους και οι τάρανδοι).
• Στη Γερμανία αλλά και σε άλλες βορειοευρωπαϊκές χώρες ανιχνεύονται υψηλά ποσοστά καισίου-137 σε άγρια ζώα, όπως αγριόχοιρους (μέσα επίπεδα 6.800 Bq/kg, δέκα φορές υψηλότερα από το όριο ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα 600 Bq/kg).
Εκτιμάται ότι περισσότερο από το μισό του ιωδίου-131 που διέφυγε από το Τσερνομπίλ κατέληξε εκτός ΕΣΣΔ. Το ραδιενεργό ιώδιο προκαλεί αύξηση των περιπτώσεων καρκίνου του θυρεοειδούς και σύμφωνα με εκτιμήσεις, παρουσιάστηκε αύξηση αυτής της μορφής καρκίνου σε Ηνωμένο Βασίλειο και Τσεχία, χρειάζονται όμως περισσότερες έρευνες για να υπάρξει συνολική εικόνα για την Ευρώπη. Κάποιες άλλες μελέτες αναφέρουν επίσης αύξηση της παιδικής λευχαιμίας σε Δυτική Γερμανία, Ελλάδα και Λευκορωσία. Έχοντας υπόψη ότι τα περισσότερα είδη καρκίνου χρειάζονται 20 με 60 χρόνια μεταξύ έκθεσης στο αίτιο και εκδήλωσης της ασθένειας, είναι προφανές ότι είναι ακόμα νωρίς για να εκτιμήσουμε τις πραγματικές διαστάσεις των επιπτώσεων του ατυχήματος.
Μέρος του ραδιενεργού νέφους από το Τσερνομπίλ έφτασε και στην Ελλάδα μετά από μερικές μέρες. Προκλήθηκε πανικός στον ελληνικό πληθυσμό, συγκεκριμένα σχετικά με την ασφάλεια των τροφίμων, με τον κρατικό μηχανισμό να κάνει συστάσεις για αποφυγή του φρέσκου γάλακτος και το καλό πλύσιμο φρούτων και λαχανικών από τις 5 Μαΐου και μετά. Το ραδιενεργό νέφος επηρέασε κυρίως την Βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλία, όπου χρόνια αργότερα ανιχνεύονταν ποσά ραδιενέργειας υψηλότερα του κανονικού. Μετρήσεις που έγιναν το 1996 έδειξαν εκπομπές καισίου στα 65 κιλομπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο με το όριο επικινδυνότητας να βρίσκεται στα 5 κιλομπεκερέλ.

3D εκτύπωση, εξελίξεις

2012-04-12 :
Ίσως θυμόσαστε μια ανάρτηση σχετική με τον μηχανισμό των Αντικυθήρων - φτιαγμένον με LEGO [http://ideas-by-alkinoos.blogspot.com/2017/01/lego.html],

καθώς και μια άλλη με αναφορά [http://ideas-by-alkinoos.blogspot.com/2011/04/blog-post_25.html] στην τρισδιάστατη (3D) εκτύπωση.

Δείτε εδώ ένα βιντεάκι, όπου ένας 3D εκτυπωτής είναι φτιαγμένος κυρίως από LEGO εξαρτήματα : http://www.youtube.com/watch?v=pX1cO2XhMrg&feature=share

Και το καταπληκτικότερο - τα Μαγικά Χέρια : http://www.disabled.gr/lib/?p=46626

2015-03-14 : 
Μερικά χρόνια μετά διαβάζουμε ότι μπορούν να τυπώνονται φάρμακα : http://www.huffingtonpost.com/2015/03/14/3d-print-molecules-machine-drugs_n_6864636.html?ncid=fcbklnkushpmg00000063

2016-03-22 :
Σήμερα διαβάζουμε ότι αναπτύσσονται 3D εκτυπωτές που θα μπορούν να εκτυπώνουν μόρια, οπότε η σύνθεση των μορίων θα δίνει οτιδήποτε θελήσουμε. Αργότερα θα τυπώνονται άτομα. : http://3dprint.com/50777/molecular-3d-printer/

Για τον ξαφνικό θάνατο της ΕΡΤ

Όλοι σχολίασαν το κλείσιμο της ΕΡΤ ΑΕ (Τρίτη 11 Ιουνίου 2013) με διάφορα επιχειρήματα, νομικά, εθνικά, συναισθηματικά, κλπ. Κάποιοι, έχοντας εσωτερική πληροφόρηση, δημοσίευσαν κρυφούς μισθούς, ειδικές συμφωνίες, ρουσφέτια, σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών.
Πολλοί πήραν θέση υπέρ της απόφασης, πολλοί πήραν θέση υπέρ της ανοικτής ΕΡΤ.

Ας δούμε συγκεντρωμένα εδώ μερικά από τα δικά μου σχόλια.

Τρίτη
Η ΕΡΤ θα μπορούσε να συμμαζευτεί κατά ένα μεγάλο μέρος. Για παράδειγμα, να παραμείνουν ένα τηλεοπτικό κανάλι και ένας ραδιοσταθμός εθνικής εμβέλειας (ας είναι και δορυφορικά).
Αυτό που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στην αναμπουμπούλα είναι το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ. Αν καταφέρουμε να χαθεί, θα είναι τεράστια ιστορική απώλεια.
===
Η κίνηση του συμμαζέματος που λέω, θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια.
Για παράδειγμα, όταν ανέλαβε ο ΓΑΠ, έπρεπε πάραυτα (1) να καταργήσει τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, (2) να μαζέψει τα κρατικά κανάλια σε ένα και να ματαιώσει τα περιττά έξοδα (πχ Γιουροβίζιον). Δεν έκανε τίποτε σωστό και την συνέχεια την ζούμε.
===
23:11 Οι οθόνες της ΕΡΤ μαύρισαν.
Ελπίζω να μην είναι νέα εκπομπή για το μέλλον μας.

Τετάρτη
Εμείς περιμένουμε να δούμε ποιος θα ωφεληθεί από το ξαφνικό κλείσιμο της ΕΡΤ.
===
ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΧΘΕΣ
• Πέντε κανάλια: ΕΤ1, ΝΕΤ, ΕΤ3, ERT WORLD (δορυφορικό), ΕΡΤ HD (Ψηφιακό)
• Επτά ραδιοφωνικοί σταθμοί με έδρα την Αθήνα: 91.6 Πρώτο Πρόγραμμα, 103.7 Δεύτερο Πρόγραμμα, 90.9 Τρίτο Πρόγραμμα, 93.6 Kosmos, 101.8 ΕΡΑ Σπορ, 106.7 Φιλία, Πέμπτο Πρόγραμμα-Φωνή της Ελλάδας [στα βραχέα σε όλο τον κόσμο])...
• ... και τρεις ραδιοφωνικοί σταθμοί με έδρα τη Θεσσαλονίκη (95.8, 102 και Τρίτο)...
• ... και 19 περιφερειακοί ραδιοφωνικοί σταθμοί ανά την Ελλάδα
• Τα μουσικά σύνολα (Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα, Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής, Χορωδία)
• Μια έντυπη έκδοση, η «Ραδιοτηλεόραση»
• Ο διαδικτυακός τόπος www.ert.gr, το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ archives.ert.gr.
(πηγή alfavita.gr)

Είδα μαύρο ακόμη στο κανάλι της Βουλής,
σε όσα ξένα κανάλια είχαν αντικαταστήσει τα ψηφιακά κανάλια της ΕΡΤ,
σε μερικά μικρά ελληνικά κανάλια,
σε ιδιωτικά κανάλια που αναμετέδιδαν και σήμερα σήμα από την ΕΡΤ.
===
Νομίζω ότι η σωστή σειρά ενεργειών θα έπρεπε να είναι διαφορετική :
* Δημιουργείται ο νέος φορέας στον οποίο μεταβιβάζεται η κυριότητα βασικών περιουσιακών στοιχείων.
* Δίνουν εξετάσεις με ΑΣΕΠ για πρόσληψη σε αυτόν όσοι έχουν τα προδιαγραφέντα προσόντα (και οι υπάλληλοι της ΕΡΤ φυσικά).
* Οι επιτυχόντες προσλαμβάνονται στον νέο οργανισμό (τα θέματα αποζημίωσης και προϋπηρεσίας των υπαλλήλων της ΕΡΤ αντιμετωπίζονται νόμιμα).
* Οι υπάλληλοι της ΕΡΤ απολύονται κανονικά.
* Η ΕΡΤ ΑΕ εκκαθαρίζεται.
* Τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία μεταβιβάζονται στον νέο οργανισμό ή πωλούνται.

Είδαμε να απομακρύνονται από τους χώρους εργασίας τους υπάλληλοι που δεν είχαν παραλάβει έγγραφη απόλυση. Αυτό δείχνει έλλειψη προετοιμασίας από την κυβερνητική πλευρά.
===
Δεν ξέρω τι θα γίνει με τις εκκρεμούσες πανελλήνιες εξετάσεις, που γίνονταν μέσω αναμεταδοτών της ΕΡΤ.
Δεν ξέρω τι θα γίνει με την ενημέρωση της ομογένειας σε όλο τον κόσμο, που ήταν έργο της ΕΡΤ.

Πέμπτη
Η κρατική τηλεόραση είχε ενίοτε εκπαιδευτικό ή και καθοδηγητικό ρόλο.
Τώρα, που είναι μαύρες οι οθόνες, ίσως μας υπαγορεύει τι να ψηφίσουμε.
===
Κι ένα κερασάκι στην τούρτα: Μάθαμε ότι το όνομα του νέου φορέα θα είναι nerit, του οποίου την ιδιοκτησία πρόλαβε και κατοχύρωσε άλλος!

Τριακοστό Τρίτο Συμπόσιο Ποίησης

ΤΡΙΑΚΟΣΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ (http://www.poetrysymposium.gr)

                                                Ποίηση και Αλογία                

                                                 Πάτρα 5− 7 Ιουλίου 2013                       

Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών

Το Τριακοστό Τρίτο Συμπόσιο Ποίησης αφιερώνεται

στη μνήμη της Λύντιας Στεφάνου

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Πρωί, 12.00

ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΙΟΓΡΑΦΟ

ΛΥΝΤΙΑ ΣΤΕΦΑΝΟΥ

Πρόεδρος: Σωκράτης Λ. Σκαρτσής

Εισηγήσεις

·         Αλέξης Ζήρας: Ενόραση και Ρεαλισμός στην ποίηση της Λύντιας Στεφάνου

·         Γιώργος Αράγης: Λίγα για τον δοκιμιακό λόγο της Λύντιας Στεφάνου

Απαγγελία ποιημάτων από το έργο της: Ασπασία Λυκουργιώτη

Η Λύντια Στεφάνου διαβάζει απόσπασμα από τα Τοπία από την καταγωγή και την περιπλάνηση του Υκ (www.poeticanet.com)

Συζήτηση – Παρεμβάσεις

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Απόγευμα, 18.00

Πρόεδρος: Κατερίνα Συνοδινού, ομότιμη καθηγήτρια Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Εισηγήσεις

·         Νάνος Βαλαωρίτης, ποιητής: Ο παράγων άλογο

·         Γιώργος Αράγης, κριτικός λογοτεχνίας-δοκιμιογράφος: Το άλογο ως ποιητική έκφραση

·         Σάββας Μιχαήλ: «Όλη η εξουσία στον έναστρο ουρανό». Ο πέραν του λόγου Λόγος του ποιητή Βελιμίρ Χλιέμπνικωφ

·         Σωτήρης Τριβιζάς, συγγραφέας: Ελληνικός υπερρεαλισμός. Ένα κίνημα μεταξύ δύο πολέμων

·         Βασιλική Γκούνη, Ευαγγελία Ιορδανάκη, μεταπτυχιακές φοιτήτριες ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου Αθηνών, Θανάσης Νάκας: Όψεις του παραλόγου στην ποίηση για παιδιά

·         Ευαγγελία Ιορδανάκη, Βασιλική Γκούνη, Θανάσης Νάκας: Ποίηση παραλόγου για παιδιά (ελλήνων και ξένων δημιουργών)

Συζήτηση − Παρεμβάσεις

ΣΑΒΒΑΤΟ

Πρωί, 09.30

Πρόεδρος: Θανάσης Νάκας

Εισηγήσεις

·         Θανάσης Χατζόπουλος, ποιητής, παιδοψυχίατρος, ψυχαναλυτής: Η ποίηση από την εκχέρσωση στην καλλιέργεια του νοήματος

·         Κατερίνα Συνοδινού: Το άλογο στον Ευριπίδη

·         Ξένη Σκαρτσή: Δημοτικό τραγούδι και αλογία

·         Λίζυ Τσιριμώκου, καθηγήτρια Θεωρίας της Λογοτεχνίας και Συγκριτικής Γραμματολογίας ΑΠΘ: Στίχος πειραματισμού ή καταστροφής;(Μ. Μητσάκης, Γ. Εξαρχόπουλος, Ν. Λαπαθιώτης, καί τινες άλλοι...)

·         Μαρία Ιατρού, επίκουρη καθηγήτρια τμήματος Φιλολογίας ΑΠΘ: «Και τον βοριά τον δροσερό τον πήραν τα καράβια…» Το έλλογο, το άλογο και το δημοτικό τραγούδι στον Διάλογο Σεφέρη-Τσάτσου

·         Βούλα Επιτροπάκη, ποιήτρια: Ποιητικός λόγος: από τη λογική ακολουθία και την κανονιστική εφαρμογή ως τη σιωπηρή παράβαση

Συζήτηση − Παρεμβάσεις

Ποιητικές αναγνώσεις

Υποψήφιοι για τα Βραβεία Ποίησης 2012 του Συμποσίου Ποίησης

Ψηφοφορία των συνέδρων για τα Βραβεία καλύτερου βιβλίου νέου ποιητή 2012

ΣΑΒΒΑΤΟ

Απόγευμα, 18.00

Πρόεδρος: Γιώργος Κεντρωτής

ΚΡΙΤΙΚΟΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΠΟΙΗΤΕΣ

Παρουσίαση των βραβευθέντων με τα Βραβεία Ποίησης 2011 του Συμποσίου Ποίησης

Αργύρης Παλούκας: Θέλω το σώμα μου πίσω, εκδόσεις Μεταίχμιο (1ο Βραβείο)

Γιώργος Χ. Στεργιόπουλος, Η Διάβολος, Οι εκδόσεις των Φίλων (2ο Βραβείο)

Αλέξιος Μάινας, Το περιεχόμενο του υπόλοιπου, εκδόσεις Γαβριηλίδης (3ο Βραβείο)

Παρουσίαση: Αλέξης Ζήρας

• Σωκράτης Λ. Σκαρτσής: Μικρή αναφορά στο έργο του Α.-Φ. Πασχαλά
• Αλέξης Ζήρας: Άννα Αφεντουλίδου
• Στέλιος Μαφρέδας: Θωμάς Ιωάννου
• Κώστας Κρεμμύδας: Χλόη Κουτσουμπέλη
• Θανάσης Κούγκουλος: Κούλα Αδαλόγλου
• Αλέξανδρος Αραμπατζής: Γεωργία Τρούλη
• Αλέξανδρος Αραμπατζής: Γιώργος Αλισάνογλου
• Γιώργος Σταματόπουλος: Δημήτρης Νανούρης

ΚΥΡΙΑΚΗ

Πρωί, 11.30

Πρόεδρος: Ξένη Σκαρτσή

Εισηγήσεις

·         Λάμπρος Σπυριούνης, ποιητής: Το χαλασμένο τηλέφωνο (υποενάντιες προτάσεις, λεπτομέρειες ασύρματες)

·         Θανάσης Β. Κούγκουλος, δρ Νεοελληνικής Φιλολογίας, Μορφές του άλογου και του παράδοξου στην ποίηση της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς

Συζήτηση – Παρεμβάσεις

Απονομή 1ου, 2ου και 3ου Βραβείου Ποίησης

καλύτερου βιβλίου νέου ποιητή 2012 του Συμποσίου Ποίησης

Τελικός κατάλογος υποψηφιοτήτων για τα Βραβεία Ποίησης (1ο, 2ο και 3ο)

καλύτερου βιβλίου νέου ποιητή 2012

Δημήτρης Αθηνάκης, Δωμάτιο μικρών διακοπών, ένα ποίημα μικρού μήκους και άλλα πλάνα, εκδόσεις Κέδρος

Παναγιώτης Αρβανίτης, Λευκό χιούμορ, εκδόσεις Γαβριηλίδης

Εσμεράλδα Γκέκα, Pulchritudo Bestiae, εκδόσεις Γαβριηλίδης

Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, Ανεκπλήρωτοι φόβοι, εκδόσεις Πολύτροπον

Άννα Γρίβα, Οι μέρες που ήμασταν άγριοι, εκδόσεις Γαβριηλίδης

Νικόλας Ευαντινός, Εννεός…, εκδόσεις Μανδραγόρας

Βασίλης Ζηλάκος, Ξύλο π’ αφράτεψε στο στόμα, εκδόσεις Οδός Πανός

Βάγια Κάλφα, Απλά πράγματα, εκδόσεις Γαβριηλίδης

Ανέστης Μελιδώνης, Επιστρέφω στο κύμα, εκδόσεις Γαβριηλίδης

Νίκη Χαλκιαδάκη, Aνάσκελη με πυρετό, εκδόσεις Μανδραγόρας

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Γεώργιος Παναγιωτάκης, Πρύτανης Πανεπιστημίου Πατρών • Χρίστος Αλεξίου, τ. καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Birmingham, διευθυντής περιοδικού «Θέματα Λογοτεχνίας» • Σωτήρης Π. Βαρνάβας, καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, ποιητής • Ξενοφών Βερύκιος, καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, ποιητής • Αλέξης Ζήρας, κριτικός λογοτεχνίας • Κώστας Καπέλας, υπεύθυνος Βιβλιοπωλείου Πολύεδρο • Γιώργος Κεντρωτής, καθηγητής Ιονίου Πανεπιστημίου, ποιητής, μεταφραστής • Κώστας Κρεμμύδας, ποιητής, διδάκτωρ, εκδότης περιοδικού «Μανδραγόρας» • Αλέξης Λυκουργιώτης, καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, πρώην πρύτανης Πανεπιστημίου Πατρών, πρώην πρόεδρος Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, ποιητής • Σάββας Μιχαήλ, δοκιμιογράφος, κριτικός • Θανάσης Νάκας, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών • Σωκράτης Λ. Σκαρτσής, ποιητής, ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών • Ξένη Σκαρτσή, ποιήτρια, δρ φιλολογίας • Δημήτρης Χαρίτος, κινηματογραφικός κριτικός, ποιητής

Επίτιμος Πρόεδρος Μιχάλης Γ. Μερακλής, ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, κριτικός

 

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

Θεώνη Πουλή, Υπεύθυνη Γραμματείας (νηπιαγωγός) – Ιωάννα Μουστάκα (πτυχιούχος ΑΤΕΙ) – Κατερίνα Τσιούμα (μεταπτυχιακή φοιτήτρια Φιλολογίας): Υποδοχή και Εγγραφή Συνέδρων, Γραμματεία Συνεδριάσεων, Βιβλία συνέδρων • Θωμάς Παπαστεργίου: Φωτογραφικό αρχείο • Γιάννης Χατζηπανταζής: Υπεύθυνος δικτυακού τόπου Συμποσίου

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Το Συμπόσιο είναι ανοιχτό σε όλους και η παρακολούθησή του είναι ελεύθερη. • Όλα τα μέλη του Συμποσίου είναι ισότιμα. • Οι σύνεδροι έχουν το δικαίωμα ερώτησης, και παρέμβασης 5΄ στις εισηγήσεις (πρέπει όμως τη σχετική πρόθεσή τους να τη δηλώσουν στη Γραμματεία). Η δημοσίευσή τους αποφασίζεται από την Ο.Ε. • Η Γραμματεία βρίσκεται στη διάθεση των μελών του Συμποσίου καθ’ όλη τη διάρκεια των συνεδριάσεων. • Παρακαλούνται τα μέλη του Συμποσίου να δηλώνουν τα στοιχεία τους σ’ αυτήν κατά την άφιξή τους • Κατά τη διάρκεια του τριημέρου θα λειτουργεί βιβλιοπωλείο • Τα μέλη του Συμποσίου μπορούν να εκθέτουν βιβλία, φωτοτυπίες έργων ή ανακοινώσεις τους στο χώρο του Συμποσίου (μετά από συνεννόηση με τη Γραμματεία). • Πληροφορίες για τους εκδοτικούς οίκους από τους οποίους μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να προμηθευτούν Πρακτικά προηγούμενων Συμποσίων, καθώς και τις εκδόσεις του Συμποσίου Ποίησης, θα βρουν στην ιστοσελίδα του, http://www.poetrysymposium.gr.

Διεύθυνση Συμποσίου: Τ.Θ. 1142, Τ.Κ. 26110, Πάτρα, τηλ. 2610 991343, 210 9339192, ηλ. δ/νση: info@poetrysymposium.gr

ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

1. Ξενοδοχεία: Rion Beach, Γ΄ κατηγ., στην παραλία του Ρίου, τηλ. 2610 991421-2 ● Porto Rio, Α΄ κατηγ. στην παραλία του Ρίου, τηλ. 2610 992102 ● Achaia Beach, Β΄ κατηγ., στην Παραλία Προαστίου, τηλ. 2610 991801 ● Castello, Β΄ κατηγ., Ρίο, τηλ. 2610 992957 ● Γεώργιος, Γ΄ κατηγ., Ρίο, τηλ. 2610 992627 ● Απόλλων, Β΄ κατηγ., Ρίο, τηλ. 2610 990426 ● Αστήρ, Α΄ κατηγ., Πάτρα, τηλ. 2610 277502, 2610 279812 ● Δελφίνι, Γ΄ κατηγ., στην Τερψιθέα, τηλ. 2610 421001-5 ● Τζάκι, Παραλία Προαστίου, τηλ. 2610 453960 ● Achaia Beach, Β΄ κατηγ., στην Παραλία Προαστίου, τηλ. 2610 991801 ● Ροδινή, Ψαθόπυργος, τηλ. 2610 931300.

2. Εστιατόρια: Σ’ ολόκληρη την παραλία του Ρίου και της Πάτρας και στο εσωτερικό του Ρίου και στους κοντινούς στη θάλασσα δρόμους της Πάτρας λειτουργούν διάφορα εστιατόρια.

3. Χρήσιμα τηλέφωνα: Τουριστική Αστυνομία: 2610 276998, 2610 451833, Πρακτορείο ΚΤΕΛ: 2610623887-8, Πρακτορείο ΟΣΕ: 2610639108-9, Ραδιοταξί: 18300, 2610 450000.

4. Το λεωφορείο αρ. 6 ξεκινά από τη γωνία Κορίνθου-Ερμού στην Πάτρα, συνεχίζει στο Πανεπιστήμιο και φτάνει στο Ρίο.

5. Πληροφορίες για το Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών και την πρόσβαση σ’ αυτό: http://www.confer.upatras.gr.

Χορηγός: INTERAMERICAN

Το Συμπόσιο τελεί υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Πατρών

Η ανακοίνωση αυτή είναι και πρόσκληση στο Συμπόσιο

Ένα λεπτό της ώρας από την Αθήνα μας

Βγαίνω από το Εθνικό Τυπογραφείο και περνάω απέναντι.
Τρεις καθισμένοι κάτω. Λέει με τρεμάμενη φωνή ο νεότερος στους άλλους : "Αλλά τώρα είμαι ανεβασμένος" και του απαντάει ο μεγάλος που είναι πετσί και κόκαλο : "Σκατά ανεβασμένος είσαι".
Στη γωνία είναι ένας διπλωμένος γονατιστός με σκυμμένο κεφάλι που ακουμπάει στην ζαρντινιέρα και κάνει την ένεση στο αριστερό χέρι του.
Όρθιοι παραδίπλα είναι ένας νεαρός με τα χέρια σηκωμένα που μετράει σε ένα γυάλινο σωληνάριο κάτι και στο πλάι μια κοπέλα περιμένει με αγωνία κρατώντας χρήματα στο χέρι της.
Στρίβω στη γωνία αριστερά προς Ομόνοια.
Βλέπω μια κοπέλα όρθια μέχρι τη μέση και η υπόλοιπη κρέμεται μπροστά σαν άδειο σακί. Τα κρεμασμένα χέρια της πλησιάζουν το έδαφος. Της πέφτουν τα τσιγάρα και δεν αντιδρά. Πάει κάποιος να την στηρίξει γιατί είναι έτοιμη να πέσει. Συνέρχεται, πιάνει το πακέτο της από κάτω και σηκώνεται να φύγει. Όλη η ταλαιπωρία του κόσμου είναι γραμμένη στο πρόσωπό της.
Πολλές κυρίες στέκονται τριγύρω σαν να κάνουν κάτι, σαν να τηλεφωνούν, σαν να θυμούνται προς τα πού πρέπει να πάνε αλλά αλλάζουν γνώμη. Είναι ντυμένες περίεργα, με φανταχτερά φορέματα που είναι μετρίως αποκαλυπτικά.
Δυο τρεις κάθονται στο πλάι με χέρια και πόδια να τρέμουν σπασμωδικά και πρόσωπα άδεια από έκφραση.
Ένας νέος από την Αφρική έρχεται από απέναντι ψάχνοντας με το βλέμμα κάπου μακριά και τον ακολουθεί μια καλοντυμένη συμπατριώτισσά του σπρώχνοντας το καροτσάκι με το μωρό της.
Στα γύρω τραπεζάκια κάποιοι πελάτες πίνουν τον καφέ τους ή τρώνε ένα τοστ. Κάποιοι κοιτάνε γύρω τους απορημένοι, κι άλλοι διαβάζουν σε εφημερίδες τα νέα.

---

Αυτό ήταν ένα σχόλιό μου στο Facebook. Και στην συνέχεια, όταν μου έγραψαν ότι περιγράφω καλά την κατάσταση, σχολίασα:

---

Εδώ βλέπεις
(1) ότι ελάχιστη ώρα χρειάζεται για να δεις και να εντοπίσεις το πρόβλημα,
(2) ότι πολλών ειδών κακότυχοι συνυπάρχουν τοπικά ίσως για αλληλοστήριξη ίσως για να επιλέγουν οι πελάτες,
(3) ότι μέσα στην απόγνωση υπάρχει και μια αμυδρή ελπίδα νεαρών ζευγαριών για το μέλλον σε ξένη χώρα,
(4) ότι ο περίγυρος (μαζί κι εγώ) συνεχίζει να ζει σαν να μην είναι και δικό του το πρόβλημα,
(5) ότι τα κυβερνητικά μέτρα που ανακοινώνονται δεν βοηθάνε μια κοινωνία που έχει πιάσει πάτο,
(6) ότι οι ταλαίπωροι έχουν επίγνωση της αθλιότητάς τους,
(7) ότι οι ένστολοι με τα ειδικά μισθολόγια (παπάδες, αστυφύλακες) λάμπουν με την απουσία τους,
(8) ότι κάτι πρέπει να γίνει για να αυξηθεί η ευτυχία των ανθρώπων, όχι ο λογαριασμός τους στην τράπεζα!

Κοινωνικός Μιθριδατισμός

Τα διάφορα οικονομικά μέτρα δίνονται λίγα-λίγα γιατί έτσι δουλεύει πιο αποτελεσματικά ο κοινωνικός μιθριδατισμός.
Με όλα τα απαραίτητα μέτρα μονοκοπανιά, θα μας είχαν χρεοκοπήσει αμέσως.
(Το "θα είχαμε ξεσηκωθεί" δεν μου ήρθε ως πιθανότερο).

Μας δίνουν με το κουταλάκι το δηλητήριο, για να το συνηθίζουμε.

Πάντοτε δίνουνε ελπίδα (που είναι και τσάμπα).
"Θα δυσκολευτείτε τώρα με τα νέα μέτρα, που κι εμείς βασανιστήκαμε για να τα αποφασίσουμε, "
(χαχαχα)
"αλλά σε δυο το πολύ σε τρία τέρμινα θα είναι εποχή
Ανάκαμψης Αναγέννησης Ανάπτυξης
Ανάδυσης Ανακούφισης Αναλαμπής
Ανάνηψης Ανάρρωσης Αναρρίχησης
Αναστήλωσης (μπορεί και Ανατίναξης!) της οικονομίας μας".

Είπα πολλά προηγουμένως, αλλά η πραγματικότητα με ξεπερνάει :
*Ανάταξη* της Γαλλικής οικονομίας σε δυό χρόνια υποσχέθηκε σήμερα ο Φρανσουά Ολάντ.

Ανατολή νέας οικονομικής εποχής

Το αμερικανικό δολάριο (USD) είχε μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο μια εγγυημένα σταθερή ισοτιμία με το χρυσάφι (35 δολάρια η ουγγιά χρυσού και αποθέματα περίπου 30000 τόνους) και επί Νίξον σταμάτησε να ισχύει αυτό οπότε άρχισε η κατρακύλα του (και σήμερα έχουμε ισοτιμία 1665 δολάρια η ουγγιά και αποθέματα 8500 τόνους κατ΄εκτίμηση). Όμως το δολάριο συνέχισε να χρησιμοποιείται στις παγκόσμιες αγορές, αφού δεν υπήρχε αντίπαλος.
Ουσιαστικά ο χρυσός (σε πλάκες, σε χρυσά νομίσματα) ήταν το μόνο ανταγωνιστικό νόμισμα (ο χρυσός συμβολίζεται με XAU = Au oz).

Στην συνέχεια παρουσιάστηκε το ευρώ, με πραγματικές οικονομίες πίσω του (και αποθέματα χρυσού, κατ' εκτίμηση 2450 τόνους σε Γαλλία και άλλους τόσους στην Ιταλία) και είχε μια υποψηφιότητα να γίνει το νέο παγκόσμιο μέσο εμπορικών συναλλαγών (όταν η Κίνα είπε ότι είναι ανήθικη η πολιτική του δολαρίου : δες κείμενό μου από 30-03-2011 Γιατί γίνεται η Οικονομική Επίθεση Εναντίον της Ελλάδος).
Αυτός είναι και ο λόγος που γίνεται η επίθεση από τις αμερικανικές εταιρίες αξιολόγησης, μέχρι να γκρεμιστεί κάποια χώρα, ή κάποιες χώρες, ή η ευρωζώνη τελικά και να ξαναγυρίσουν όλοι σε αδύναμα (σε σύγκριση με το ευρώ) εθνικά νομίσματα.

Στη σκόνη αυτής της μάχης, κι ενώ οι υπεύθυνοι του ευρώ εμφανίζονται ανήμποροι να κατανοήσουν το τι παίζεται, παρουσιάστηκε μια είδηση που έχει την δυνατότητα να αλλάξει την παγκόσμια οικονομία, εξαφανίζοντας την κυριαρχία του δολαρίου και κλείνοντας τον δρόμο του ευρώ, πιθανώς για πάντα : Η Κίνα ετοιμάζεται να στηρίξει την ισοτιμία του νομίσματός της με αποθέματα χρυσού. Η κεντρική της τράπεζα αγοράζει συνέχεια. Δεν υπάρχουν μεγάλα αποθέματα ακόμη, αλλά σύντομα δεν θα έχει πολλή σημασία αυτό. Το κινέζικο νόμισμα δεν θα είναι πια το άγνωστο Γιουάν ή Ρενμίνμπι (renminbi, RMB), αλλά ένα νόμισμα με σταθερή ισοτιμία χρυσού, άρα το μοναδικό νόμισμα σίγουρο για επενδύσεις, οπότε βαθμιαία θα προσελκύσει τα διαθέσιμα κεφάλαια που τώρα καταφεύγουν στον χρυσό. Αναμένεται να είναι η Κίνα η κυρίαρχη δύναμη μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.

Καλωσορίστε την νέα παγκόσμια οικονομική εποχή.

Δείτε τις συζητήσεις που αναφέρουν το θέμα :

http://www.washingtonsblog.com/2012/05/will-china-make-the-yuan-a-gold-backed-currency.html

http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=30978

http://www.mining.com/a-gold-backing-for-chinas-renminbi-81825/

http://goldsilverworlds.com/gold-silver-insights/does-china-plan-a-gold-backed-renminbi/

Μεταμόρφωση

Σήμερα κάποιοι γιορτάζουνε την μεταμόρφωση του Ξένιου Δία σε Σωτήρα του εμπορίου.

(Η Εκκλησία μας πάντως γιορτάζει σήμερα την Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού στο όρος Θαβώρ).

Μποζόνια σε περίπατο

Μερικοί ορισμοί μάζας κλπ, για όσους τους χρειάζονται.
Έχουμε ένα ακίνητο σώμα Α και θέλουμε σε ορισμένο χρόνο t να το αναγκάσουμε να κινείται με ταχύτητα v, οπότε χρησιμοποιούμε μια δύναμη fA για να το ωθήσουμε. Έχουμε άλλο ακίνητο σώμα Β και θέλουμε στον ίδιο χρόνο t να αποκτήσει ταχύτητα v, οπότε χρησιμοποιούμε δύναμη fB για να το ωθήσουμε. Αν η απαιτηθείσα δύναμη fB ήταν μεγαλύτερη από την fA, λέμε ότι το σώμα Β έχει μεγαλύτερη μάζα από το Α. Παρόμοια πράγματα θα ίσχυαν αν τα σώματα εκινούντο με ταχύτητα v και θέλαμε να τα σταματήσουμε. Γενικά,
μάζα είναι το μέτρο της αντίστασης που παρουσιάζει ένα σώμα στην αλλαγή της κινητικής του κατάστασης.

Τι είναι αυτό που καθορίζει ποια μάζα θα έχει το τάδε σώμα; Μεγάλο ερώτημα, για το οποίο πρότεινε μια απάντηση ο Peter Higgs. Είναι ένα πεδίο με μποζόνια (ειδικά σωματίδια) που προσδίδουν σε όλα τα σωματίδια (ηλεκτρόνια, πρωτόνια, κλπ) την μάζα τους.
Φανταστείτε ότι είσαστε ένα άτομο που περπατάει σε μια πλατεία διάσπαρτη με άλλα άτομα που δεν σας γνωρίζουν. Μπορείτε να κινηθείτε γρήγορα επειδή έχετε μικρή αναγνωρισιμότητα (=μικρή μάζα). Αν ήσασταν ένα διάσημο πρόσωπο, τότε τα άτομα της πλατείας θα σας πλησίαζαν για να σας δουν, να σας μιλήσουν, να βγουν μια φωτογραφία μαζί σας και δεν θα μπορούσατε να κινηθείτε γρήγορα επειδή έχετε μεγάλη αναγνωρισιμότητα (=μεγάλη μάζα).
Τα μποζόνια που πρότεινε ο Higgs είναι σαν τα άτομα της πλατείας που καθυστερούν την κίνηση των διαφόρων ατόμων με διαφορετικό τρόπο (=τους προσδίδουν διαφορετική μάζα).

Σήμερα μας λένε από το CERN ότι είναι πιθανό τα μποζόνια του Higgs να υπάρχουν. Ωραία! Μένει να απαντηθεί το ερώτημα "πώς μαθαίνουν οι περιπατητές της πλατείας ποιό άτομο έχει την μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα;"
Με ποια διαδικασία το μαθαίνουν αυτό τα μποζόνια;
Πώς το θυμούνται;
Με ποια μέθοδο αναγνωρίζουν το άλλο σωματίδιο;
Πρακτικά, δηλώνω αδαής.

Φερεϊντούν Φαριάντ

Σπουδαίος και βραβευμένος ποιητής.
Ήρθε στην Ελλάδα το 1980 και έμεινε κοντά στον Γιάννη Ρίτσο. Μετέφρασε ποίηση Ρίτσου στα περσικά (σε περσική ποίηση συγκεκριμένα) και πήρε το κρατικό βραβείο μετάφρασης.
Τον γνώρισα στο Συμπόσιο Ποίησης της Πάτρας. Γίναμε φίλοι.
Συναντηθήκαμε πολλές φορές. Έγραψα το βιογραφικό του στην Βικιπαίδεια.
Φάγαμε μαζί σε οικογενειακό περιβάλλον. Συζητήσαμε.
Μιλούσε με ιδιαίτερο τρόπο. Μου είπε ότι τον συνάρπαζε ο ήχος της Ελληνικής γλώσσας.
Ήταν καλός άνθρωπος, βαθιά ευγενικός. Μιλούσε με νοσταλγία για την κατεστραμένη από τον πόλεμο πατρίδα του, το Χοραμσάρ της Περσίας.  Έλεγε ότι η γλώσσα του, τα περσικά, είχε μέσα της πανάρχαιη ποίηση. Ήταν πολύ μορφωμένος και πολύγλωσσος.

Η ζωή του στην Ελλάδα είχε πολλές δυσκολίες. Ζούσε σε ένα μικρό σπιτάκι γεμάτο με χιλιάδες βιβλία.

Η θρησκεία του δεν ευνοούσε εχθρικά αισθήματα, ήταν Ζωροάστρης. Δεν είχε κανένα πρόβλημα να έρχεται σε γιορτές χριστιανικές, Χριστούγεννα και Πάσχα.
Το όνομά του Φερεϊντούν, περσικό, σήμαινε 'αυτός που φέρνει φως'. Το επίθετό του Ραχίμι, δεν το πολυσυμπαθούσε επειδή ήταν αραβικής προέλευσης, έτσι διάλεξε ένα περσικό καλλιτεχνικό ψευδώνυμο, Φαριάντ.

Με ειδοποίησε να τον επισκεφθώ στο νοσοκομείο. Μου είπε ότι παρά τα εμφανή προβλήματα υγείας που είχε επί μερικούς μήνες, παραμέλησε  τον εαυτό του για να προλάβει να τελειώσει μια δουλειά που είχε υποσχεθεί στον εκδότη του. Τελευταία έγραψε την εισαγωγή ενώ υπέφερε πολύ. Την έστειλε και μετά πήγε στο νοσοκομείο. Φοβόταν λιγάκι, γιατί υπήρχαν συγγενείς του που έφυγαν λόγω παρόμοιων προβλημάτων.

Έμαθε από την τηλεόραση ότι σκοτώθηκε ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος. Ο Φερεϊντούν είπε 'Απίστευτο δυστύχημα για τον άνθρωπο, πολύ σπουδαίος! Μου είπε ότι θα με ήθελε προς το τέλος Φεβρουαρίου για ένα ρόλο μετανάστη στην ταινία που γύριζε, και ήταν για εμένα μεγάλη τιμή. Τι κρίμα! Απίστευτο!'

Την επομένη έγινε μια μεγάλη, εννιάωρη, χειρουργική επέμβαση και τον ξαναείδα δυο μέρες μετά. Μου είπε ότι θα τον σήκωναν σύντομα να περπατήσει, αλλά χρειαζόταν ακόμη οξυγόνο.

Έφυγε από κοντά μας την Κυριακή 05/02/2012. Έμαθα ξαφνικά ότι έφυγε, από ένα αφιέρωμα που του έκανε η ελληνική τηλεόραση, ξαναδείχνοντας μια παλιά εκπομπή "Περισκόπιο".
Από τις συζητήσεις μας στις τελευταίες δυό επισκέψεις, σας μεταφέρω ένα ελάχιστο απόσπασμα:  

"Ένα μεγάλο πρόβλημα του κόσμου είναι ο φασισμός στην νοοτροπία. 
Όλα τα κακά στην ζωή των ανθρώπων, όλες οι καταστροφές στις χώρες, προέρχονται από εκείνους που λένε 'Πιστεύω ότι...'. 
Αυτές οι φράσεις θα έπρεπε να μην υπάρχουν στις γλώσσες των ανθρώπων, γιατί φέρνουν το μίσος, είτε πρόκειται για θρησκεία, είτε πρόκειται για πολιτική".

2011-10-15

Κάτι πολύ σημαντικό συμβαίνει στον κόσμο.
Με ηρεμία και αγάπη για τον συνάνθρωπο που υποφέρει, ας το ζήσουμε!

Θεραπεία ανεπιθύμητη

Στην είδηση που έρχεται από τον Καναδά διαβάζουμε ότι έχει επινοηθεί μια απλή και αποτελεσματική μέθοδος για την θεραπεία του καρκίνου.
Είναι τόσο απλή, που οι φαρμακοβιομηχανίες δεν μπορούν να την πατεντάρουν. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν δείχνουν ούτε αυτές, ούτε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ενδιαφέρον.
Η είδηση υπάρχει εδώ.

Η αρχική ανακοίνωση (15-03-2007) από το Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα μας ενημερώνει ότι ο καρδιολόγος δόκτωρ Ευάγγελος Μιχελάκης και οι συνεργάτες του εντόπισαν τις ιδιότητες του μορίου DCA (DiChloroAcetate) και επαλήθευσαν ότι καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα (εγκεφάλου, πνευμόνων, στήθους) οδηγώντας τα σε απόπτωση. Διαβάστε εδώ.

ΘΒ

Ο ΘΒ έφυγε, όλος ο κόσμος το έμαθε.
Ένα "διαφορετικό" άρθρο που γράφτηκε γιαυτόν, μπορείτε να δείτε εδώ.

Εγώ έγραψα σήμερα εκεί το παρακάτω σχόλιο (και ίσως γίνει αφορμή να γράψω μια σειρά από πράγματα που θεωρώ ότι θα μπορούσαν να αλλάξουν - συζήτηση από μηδενική βάση, όπως λέει ο φίλος ΠΚ) :

Γράφοντας για τον αγαπημένο ΘΒ, ο αξιό-λογος ΔΣ βρίσκει την ευκαιρία να τονίσει μια μεταστροφή των κοινωνιών, και της δικής μας.
Η θρησκευτική τελετή (βάφτιση εδώ ή quick στο Πατριαρχείο, γάμος απλός ή με πολλούς καλεσμένους στο εξοχικό κέντρο ακριβώς δίπλα στον ναό καταμεσίς στο δάσος, κηδεία με λίγα λουλούδια ή με αρχιερατική παρουσία λες και θα αλλάξει κάτι για τον πεθαμένο) γίνεται με οικονομικές διακρίσεις, η νοσηλεία γίνεται με απίστευτα διαφορετικές “ξενοδοχειακές υποδομές” και ειδίκευση και επάρκεια προσωπικού και εφοδίων ανάλογα με “το ταμείο” του ασθενούς, η εκπαίδευση (δημόσιο ή ιδιωτικό;) γίνεται με οικονομικές διακρίσεις, η εργασία μπορεί να δικαιολογηθεί κάπως αλλά οι ανισότητες στην σύνταξη (αφού δεν προσφέρουν διαφορετική υπηρεσία ένας συνταξιούχος δάσκαλος από έναν συνταξιούχο μεγαλοτραπεζικό) είναι αδικαιολόγητες. Όλα έχουν στηθεί με βάση “την πορτοφόλα” και οι σωστοί και ηθικοί που έχουν απομείνει αντιμετωπίζονται με οίκτο και ειρωνεία.
Λείπουν τα παραδείγματα προς τα οποία θα έπρεπε κανείς να μοιάσει και προωθούνται ατάλαντοι, γλάστρες, τενεκέδες ξεγάνωτοι (όπως θα έλεγε παλιός πολιτικός), με αποτέλεσμα το κύμα (τι κύμα; τσουνάμι!) απαξίωσης να παρασύρει ολόκληρους κλάδους, ολόκληρες χώρες, όλες τις ελπίδες για μια ζωή αξιοπρεπή σε έναν κόσμο ειρηνικό.
Βγαίνοντας από τον κινηματογράφο που είχα δει το “Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;” έκρυβα τα δάκρυά μου και την θλίψη μου από το πλήθος γύρω που γελούσε με την “κωμωδία”.
Αν με ρωτήσετε, στραβά αρμενίζουμε.

Θέλουμε Θεατρικό Μουσείο;

Το Θεατρικό Μουσείο της χώρας μας είναι στα πρόθυρα της κατάργησης.
Διαβάστε την έκκληση για την διατήρησή του και υπογράψτε για να στηρίξετε την προσπάθεια, εδώ.

Δωρεάν μαθήματα

Είχα γράψει πριν από καιρό, 2010-06-10, στην ανάρτηση [Δωρεάν βιβλία και μαθήματα] ότι υπάρχει η δυνατότητα να παρουσιάζονται στο διαδίκτυο βιντεοσκοπημένα μαθήματα, υποδειγματικές διδασκαλίες.

Τόνισα τότε με έμφαση ότι είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν τέτοια μαθήματα στην Ελληνική γλώσσα, για να επιμορφώνεται κάθε Έλληνας ή Ελληνόφιλος σε όλη την Γη.

Εκτός από τους συνδέσμους εκείνης της ανάρτησης, θέλω να προσθέσω εδώ την KhanAcademy, όπου γίνεται οργανωμένη δουλειά παρουσίασης μαθημάτων, παρακολούθησης της προόδου των μαθητών κάθε τάξης (και φυσικά προώθηση της αγγλικής γλώσσας!).

Όλα αυτά είναι δωρεάν και ταυτόχρονα είναι ανεκτίμητα!

27.06.2011 Ενημέρωση : Δείτε αυτό το βίντεο όπου ο Salman Khan εξηγεί γιατί ο ψηφιακός δάσκαλος μπορεί ενίοτε να είναι επιθυμητός : http://www.youtube.com/watch?v=nTFEUsudhfs&feature=player_embedded#at=212

Διαμάχες εταιρειών, έξω και εδώ

Διάβασα μια είδηση (που ανέβηκε από την κα Καλλιόπη Αλαχούζου) στο tvxs :

Η Microsoft ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να προσφύγει στην Κομισιόν κατά της Google, κατηγορώντας την ότι προσπαθεί να την παραγκωνίσει από την αγορά της αναζήτησης στο διαδίκτυο.

Η αμερικανική εταιρεία λογισμικού ισχυρίζεται ότι η Google χρησιμοποίησε την κυριαρχική της θέση για να περιορίσει την ανάπτυξη υπηρεσιών της. Επικαλείται μια σειρά από αντι- ανταγωνιστικές πρακτικές, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι η Google περιορίζει τη δυνατότητα της μηχανής αναζήτησης της Microsoft, Bing, να προβάλλει διαδικτυακό περιεχόμενο.

Η Google ανακοίνωσε ότι δεν εκπλήσσεται από την κίνηση και ότι θα έδινε ευχαρίστως εξηγήσεις.

Αναλυτικότερα, η Microsoft κατηγορεί την Google ότι:

Χρησιμοποιεί τεχνικά μέτρα για να εμποδίσει τη μηχανή αναζήτησης Bing από το να βρίσκει περιεχόμενο από το YouTube, που ανήκει στην Google.
Εμποδίζει τη σωστή λειτουργία του YouTube στα Smartphones της Microsoft.
Ελέγχει την πρόσβαση σε αντίγραφα βιβλίων που δεν έχουν πνευματικά δικαιώματα.
Περιορίζει τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να ανακτήσουν τις δικές τους πληροφορίες, που έχουν παραχθεί μέσω των διαφημίσεων της Google για χρήση αλλού.
Εξαναγκάζει μεγάλες ιστοσελίδες να χρησιμοποιούν μόνο τα κουτιά αναζήτησης της Google στις σελίδες τους.

Πρώτα ένα σχόλιο για τα παραπάνω :
Η Microsoft πήρε πολλές τεχνολογικές καινοτομίες από άλλες εταιρείες (αγοράζοντάς τις ή αντιγράφοντάς τις) και διέθεσε στην παγκόσμια αγορά ένα λειτουργικό σύστημα, το Windows, (η Apple της έκανε μήνυση ότι το έκλεψε, αλλά τα δικαστήρια αποφάσισαν ότι "η Apple δεν εδικαιούτο δια να ομιλεί" επειδή το είχε κι εκείνη κλέψει από την Xerox), που βρίσκεται σε εκατομμύρια υπολογιστές, χωρίς να είναι και ό,τι καλύτερο έχει υπάρξει από λειτουργικά συστήματα.
Παράλληλα, η Google ανέπτυξε ένα ψαχτήρι (searching engine) πολύ καλό, υποσκελίζοντας το ψαχτήρι της Yahoo, που είχε υποσκελίσει το ψαχτήρι της Altavista, κλπ.. Για να μπορέσει να κάνει πιό ενδιαφέρον το ψαχτήρι της η Google, σκανάρισε δεκάδες χιλιάδες βιβλία, έφτιαξε χάρτες, δίνει χώρο για έγγραφα, έχει e-mail με chat και βιντεοκλήσεις και πολλά πολλά άλλα. Για να δουλεύουνε καλύτερα όλα αυτά, προώθησε τον φυλλομετρητή Google Chrome.
Η Microsoft ενοχλήθηκε όταν διαπίστωσε ότι ο δικός της φυλλομετρητής Internet Explorer έχανε έδαφος (μπορεί να ήταν και στην τρίτη θέση μετά από τον Mozilla Firefox που είναι γρήγορος και δωρεάν) και αποφάσισε να μπει στα χωράφια της Google φτιάχνοντας ένα δικό της ψαχτήρι, το Bing (που νομίζω ότι μοιράστηκε τεχνολογία με το Yahoo) και αγοράζοντας δικαιώματα από μουσεία για τους ζωγραφικούς πίνακες που εκτίθενται εκεί. Η Microsoft δεν πήρε κανένα μάθημα από την πορεία της Yahoo (δες τι συνέβη στην εταιρεία Yahoo) που θέλησε να γίνει portal και έχασε την εξειδίκευσή της.
Σε αντίδραση η Google ετοιμάζει το δικό της λειτουργικό σύστημα και απειλεί ότι θα εκθρονίσει την Microsoft από την κορυφή των πωλήσεων λειτουργικών συστημάτων.
Για να προλάβει λοιπόν η Microsoft την κατάσταση αυτή, ξεκίνησε τις μηνύσεις για να δημιουργήσει προβλήματα στην ανταγωνίστρια εταιρεία, "κατηγορώντας την ότι προσπαθεί να την παραγκωνίσει από την αγορά της αναζήτησης στο διαδίκτυο".
Εδώ βέβαια όλοι θυμόμαστε με ποιό τρόπο εξαφάνισε από την αγορά η Microsoft τον αξιόλογο φυλλομετρητή Netscape.

Εφαρμόζεται αυτό που λέει η φράση "όταν στον βάλτο τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια".

Άς έρθουμε στα Ελληνικά πράγματα. Θα περιγράψουμε μια μάχη λιανεμπόρων - χονδρεμπόρων.

Στην Ελλάδα υπήρχαν πολλά μικρά καταστήματα, (μπακάλικα, μανάβικα, κρεοπωλεία), που πωλούσαν τρόφιμα και λοιπά είδη. Τα καταστήματα αυτά τα τροφοδοτούσαν τοπικοί χονδρέμποροι με στολίσκους φορτηγών αυτοκινήτων.
Κάποια στιγμή άρχισαν να εμφανίζονται τα υπερκαταστήματα (supermarket). Πρώτος ήταν, νομίζω, ο Θανόπουλος και ακολούθησαν πολλοί ακόμη, Σκλαβενίτης, Βερόπουλος, κλπ.. Αυτοί άνοιξαν πολλά καταστήματα με το ίδιο όνομα, δημιουργώντας τις λεγόμενες αλυσίδες καταστημάτων λιανικού εμπορίου.
(Όταν μια αλυσίδα ανοίγει ένα νέο κατάστημα, καλεί τους προμηθευτές να φέρουν προϊόντα να το γεμίσουν. Η πληρωμή αυτών των εμπορευμάτων γίνεται κατόπιν συμφωνίας αργότερα, ας πούμε σε δυό μήνες. Επί δυό μήνες το κατάστημα λειτουργεί, γίνονται εισπράξεις, ανανεώνονται τα προϊόντα από τους προμηθευτές. Όταν αρχίσει η πληρωμή των προμηθευτών, το κατάστημα έχει εισοδεύσει πάρα πολλά χρήματα, που είναι επιπρόσθετη περιουσία της αλυσίδας. Αυτά δεν θα τα επιστρέψει ποτέ στους προμηθευτές, εκτός αν το κατάστημα κλείσει κανονικά με την αλυσίδα να λειτουργεί, οπότε αυτή θα πληρώνει επί δίμηνο. Σε περίπτωση πτώχευσης της αλυσίδας, όλα τα χρήματα χάνονται).
Άλλες αλυσίδες προτίμησαν ραγδαία αύξηση πλήθους καταστημάτων (πχ Ατλάντικ, Βερόπουλος) χωρίς αποδεδειγμένη επιτυχία, άλλες προχώρησαν με συνετό τρόπο, όπως η αλυσίδα Σκλαβενίτης που δημιουργούσε ένα νέο κατάστημα ανά εξάμηνο. Η ζημιά στα μικρά καταστήματα είχε ξεκινήσει, αφού οι αλυσίδες μπορούσαν να αγοράζουν με οικονομίες κλίμακος, και επομένως μπορούσαν να έχουν καλύτερες τιμές πώλησης. (Δεν ήσαν όμως όλοι το ίδιο καλοπληρωτές!)

Κάποια στιγμή η κυβέρνηση με ενθουσιώδη τρόπο (υπεύθυνος τότε ο κ. Στέφανος Μάνος) παρουσίασε μια νέα επένδυση στην χώρα, το Makro, που θα πωλούσε σε χονδρεμπόρους, θα ήταν δηλαδή υπερχονδρέμπορος. (Πλάκα έχουν οι λέξεις αυτές!). Πραγματικά, όσοι χονδρέμποροι μπορούσαν να παρουσιάσουν ένα τιμολόγιο από τις εργασίες τους, έπαιρναν από το Makro μια κόκκινη καρτούλα που τους έδινε το δικαίωμα να αγοράζουν από εκεί προϊόντα με χαμηλές τιμές. Στη συνέχεια πήραν κόκκινη καρτούλα και μερικοί μπακάληδες που πήγαιναν με το φορτηγάκι τους και αγόραζαν ό,τι χρειαζόταν το μαγαζί τους - και το σπίτι τους φυσικά. Τελικά, βρήκαν τρόπο και μερικοί επιτηδευματίες εκτός λιανεμπορίου να προμηθεύονται τα απαραίτητα είδη του σπιτιού από εκεί. (Είχα γνωστούς που το έκαναν αυτό, αλλά δεν μπορώ να το αποδείξω σήμερα, οπότε μπορείτε να το θεωρήσετε υπερβολή).
Όταν αντιλήφθηκαν οι αλυσίδες λιανεμπορίου ότι οι υπερχονδρέμποροι πωλούσαν και "λιανικά", δηλαδή έμπαιναν στα δικά τους χωράφια, έκαναν την αναμενόμενη κίνηση : άρχισαν να πωλούν χονδρικά σε επιχειρηματίες ("θέλετε απόδειξη ή τιμολόγιο;"), και μάλιστα άρχισαν να στέλνουν με στολίσκο αυτοκινήτων τους τις παραγγελίες στα καταστήματα. (Τώρα αυτό γίνεται και για οικίες).

Αποτελέσματα :
(1) όλοι οι ενδιάμεσοι χονδρέμποροι εξαφανίστηκαν σιγά-σιγά. Δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν σε τιμές τις αλυσίδες. Κρατήθηκαν για λίγο μόνο αυτοί που είχαν αποκλειστική αντιπροσώπευση κάποιου εισαγόμενου προϊόντος, μέχρι που καταργήθηκε ο θεσμός του αποκλειστικού αντιπροσώπου και μπορούσε ο καθένας να εισαγάγει ό,τι επιθυμούσε από όποια χώρα ήθελε.
(2) Όλα τα μεσαία καταστήματα χάθηκαν, και μετατράπηκαν σε υποκαταστήματα των αλυσίδων.
(3) Τα πολύ μικρά καταστήματα (η "Έβγα" της γειτονιάς, που μπορεί να έγινε και "Δέλτα" της γειτονιάς) έβαλαν όλα τα είδη για να προσελκύουν την πελατεία, αλλά η μόδα οδηγεί τους νέους καταναλωτές στα τεράστια Mall για καφέ, θέαμα, ψώνια και χαβαλέ. Η ψιλικατζού της γειτονιάς δεν μπορεί να αντέξει το ατελείωτο ωράριο εργασίας. Για τον "θάνατο του εμποράκου" έχουν γραφτεί πολλά.

Έτσι έγινε η καταστροφή του ενδιάμεσου κοινωνικού ιστού, δημιουργήθηκαν οι ψαλίδες στα εισοδήματα, και τώρα ψάχνουμε για "νοικοκυραίους" και διαπιστώνουμε ότι είναι είδος εν ανεπαρκεία.

Έτσι πατιούνται τα μικρά βατραχάκια, που δεν τα προσέχουν καν τα οργισμένα βουβάλια. Βάλτος!

Κόψιμο κλάδων εκπαίδευσης (και παραοικονομίας)

Σε ένα μακρινό πανεπιστήμιο (το Albany Νέας Υόρκης ΗΠΑ), ο πρόεδρος George M. Philip αποφάσισε στις 01.10.2010, επικαλούμενος οικονομικούς λόγους, την κατάργηση των τμημάτων Γαλλικών, Ιταλικών, Κλασσικών, Ρωσικών και Θεατρικών Σπουδών.

Ένα μήνα αργότερα, ο καθηγητής Βιοχημείας Gregory A. Petsko, από άλλο πανεπιστήμιο (το Brandeis στις ΗΠΑ), του έστειλε μια επιστολή (εδώ στην Αγγλική, εδώ στην Ελληνική γλώσσα σε μετάφραση του Μιχάλη Ζωντού για το TVxs).

Το κείμενο της επιστολής ρέει ευχάριστα, έχει χιούμορ και αναφορές από την παγκόσμια λογοτεχνία, αλλά είναι τελικά αδυσώπητο. Όσο προχωράει κανείς προς το τέλος της ανάγνωσης, τόσο περισσότερο καταλαμβάνεται από απόγνωση για τις αποφάσεις που κάποιοι άσχετοι παίρνουν επηρεάζοντας τις ζωές πολλών άλλων.

Εύκολα μπορούμε να σκεφτούμε την δική μας κατάσταση στην παιδεία, όπου γίνονται πολλές αλλαγές (συγχωνεύσεις σχολείων, αλλαγές στα προγράμματα σπουδών, διευρύνσεις των διδακτικών αντικειμένων χωρίς να εξετάζεται η επάρκεια του διδάσκοντος για το νέο αντικείμενο, και πάμπολλα άλλα) χωρίς να φαίνεται καθαρά αν όλα αυτά είναι βελτιώσεις, οπότε υπάρχουν συνεχείς αντιδράσεις.

Στην πραγματικότητα, η σκέψη μας μπορεί να φύγει από την παιδεία και να περιπλανηθεί σε άλλα θέματα της ζωής μας, οικονομικά, χωροταξικά, κλπ.. Πάλι θα βρούμε εκεί αποφάσεις που παίρνονται από ανεπαρκείς έως μέτριους αρμόδιους, ενώ ο "κοινός νους" είναι απλά απών.

Ένα παράδειγμα : Ανακαλύπτουν ότι ένας φορολογούμενος δήλωνε εισόδημα 30000 ευρώ τον χρόνο επί δέκα χρόνια με έξοδα 20000 ευρώ τον χρόνο. Ο κοινός νους λέει ότι θα μπορούσε να έχει καταθέσει στον λογαριασμό του το πολύ 10x10000 ευρώ όλα αυτά τα χρόνια. Ο έλεγχος βρίσκει ότι έχει δέκα εκατομμύρια ευρώ, και όχι εκατό χιλιάδες ευρώ όπως θα περίμενε κανείς.
Τι κάνει η πολιτεία; Του βάζει ένα πρόστιμο.
Τι άλλο έπρεπε να κάνει η πολιτεία; Να προβεί σε άμεση κατάσχεση υπέρ του Δημοσίου των παράνομα αποκτηθέντων χρημάτων.
Γιατί δεν το κάνει η πολιτεία αυτό; Γιατί όλοι οι έχοντες θα φρόντιζαν να βγάλουν "έξω" τα χρήματά τους.
Και γιατί δεν εφαρμόζεται ένα σύστημα να μη μπορεί κανείς να ξοδέψει (ή και να εξαγάγει) χρήματα που δεν έχει αποκτήσει νόμιμα; Δεν έχω απαντήσεις για όλα.
Εύκολο είναι : "Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει έναν λογαριασμό εσόδων - εξόδων. Το αρχικό υπόλοιπο είναι τα διαθέσιμα του προσώπου κατά την έναρξη της εφαρμογής του συστήματος. Για οποιαδήποτε έσοδα του προσώπου πρέπει να αυξάνεται το υπόλοιπο. Για να γίνουν κάποια έξοδα πρέπει να καλύπτονται από το υπόλοιπο του λογαριασμού. Ούτε φακελάκια, ούτε μίζες, ούτε κλοπιμαία μπορούν να αυξήσουν το υπόλοιπο, άρα δεν μπορούν να ξοδευτούν για αγορές".
Η τεχνολογία υπάρχει. Έχει ήδη εφαρμοσθεί ένα παρόμοιο σύστημα στην Αυστραλία (αλλά κάποιοι πονηροί στέλνουν τούβλα μέσω ταχυδρομείου σε ξένες χώρες και το ταχυδρομείο "φροντίζει να μην αντιλαμβάνεται" ότι περιέχουν δεσμίδες χρημάτων οι επιστολές!)
Η πολιτική βούληση δεν υπάρχει. (Σαν να λέμε, ή δεν ξέρουν να το εφαρμόσουν κάποιοι μέτριοι ιθύνοντες, ή δεν θέλουν να το εφαρμόσουν από ιδιοτέλεια).

Πριν και μετά

Μια εντυπωσιακή σειρά φωτογραφιών ανέβασε το ABC News από μερικές περιοχές της Ιαπωνίας, εδώ.

Κινώντας τον δείκτη προς τα αριστερά πάνω από την φωτογραφία ξεδιπλώνεται η εικόνα της καταστροφής. (Απίστευτο λέμε, αλλά καλά θα κάνουμε να το θεωρούμε πολύ πιθανό).

Πολλές χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν, οι εγκαταστάσεις σαρώθηκαν, οι περιουσίες εξαφανίστηκαν, η οικονομία ασφυκτιά πνιγμένη ...
και όλος ο κόσμος κινδυνεύει αν δεν καταφέρουν να κλείσουν τους πυρηνικούς αντιδραστήρες στη Φουκουσίμα. Έγινε κι άλλη έκρηξη για ανακούφιση των πιέσεων σήμερα, (με διαφυγή ραδιενέργειας βεβαίως, βεβαίως, που είναι μετρήσιμη στα 160 χιλιόμετρα απόσταση).
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που πήραν σε μιά ημέρα την "δόση" ραδιενέργειας ενός έτους. Θυμηθείτε ότι οι ακτινοβολίες έχουν γενικά αθροιστική επίδραση στον οργανισμό.

Αν δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε με σεισμούς, τσουνάμι και εκρήξεις ηφαιστείων, τότε τα πυρηνικά εργοστάσια δεν είναι καλή ιδέα.

Σεισμός στις θεωρίες

Ενώ όλοι ασχολούνται με τον σεισμό 8.9 ρίχτερ που έπληξε σήμερα την Ιαπωνία (πρωτοφανής ένταση για Ιαπωνία, 5ος σε μέγεθος παγκοσμίως από το 1900 και μετά), βλέπουν τις εικόνες από το δεκάμετρο τσουνάμι που ακολούθησε και στέλνουν ευχές για να μην υπάρξουν πολλά θύματα (μαζί κι εγώ στέλνω), η σημερινή ανάρτηση περιέχει είδηση για κάτι πολύ διαφορετικό.

(Από ανάρτηση στο TVXS στις 10-03-2011, της Κατερίνας Κοντίνη)

Δημήτρης Νανόπουλος : Ζούμε σε δέκα διαστάσεις αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε!

Δεν υπάρχει μόνο ένα, αλλά πάρα πολλά σύμπαντα –συγκεκριμένα δέκα εις την πεντακοσιοστή και δεν αποκλείεται στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο, ενώ δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις.
Αυτές είναι μερικές νέες επιστημονικές ιδέες που ανέπτυξε πρόσφατα με την ερευνητική του ομάδα ο Δημήτρης Νανόπουλος, διακεκριμένος καθηγητής Φυσικής του πανεπιστημίου του Τέξας A&M και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, που μίλησε χθες στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σχετικά με το πείραμα του CERN και την πειραματική διερεύνηση της ύπαρξης του Πολυσύμπαντος (multiverse). Ειδικότερα, όπως αναφέρει ρεπορτάζ του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, ο κ. Νανόπουλος εκτιμά, με βάση μαθηματικές εξισώσεις, ότι είναι δυνατό να υπάρχουν δέκα εις την πεντακοσιοστή σύμπαντα, σύμφωνα με τη θεωρία της Υπερσυμμετρίας (SUSY) και των Υπερχορδών, η οποία προβλέπει ότι, εκτός από τις γνωστές τέσσερις «μεγάλες» διαστάσεις -τρεις του χώρου (μήκος, πλάτος, ύψος) και μία ο χρόνος- υπάρχουν ακόμα έξι ή επτά, που βρίσκονται «διπλωμένες» σε τρομερά μικρό χώρο, ανεβάζοντας σε 10 ή 11 τον συνολικό αριθμό των διαστάσεων. «Ζούμε σε δέκα διαστάσεις, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε», είπε χαρακτηριστικά.

Η θεωρία του πολυσύμπαντος ή των πολλών παράλληλων συμπάντων έχει διάφορες εκδοχές, μια από τις οποίες προωθεί σθεναρά ο κ. Νανόπουλος, ο οποίος τόνισε όμως ότι μια τέτοια θεωρία έχει νόημα μόνο αν καταστεί δυνατό να αποδειχτεί πειραματικά και σε αυτό μπορεί να βοηθήσει ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN).

Όπως υποστηρίζει ο Έλληνας φυσικός, κάθε επιμέρους σύμπαν (μεταξύ αυτών το δικό μας) μέσα σε αυτό το πολυσύμπαν μπορεί να έχει τους δικούς του ξεχωριστούς φυσικούς νόμους, που ισχύουν μόνο σε αυτό, ενώ στα άλλα σύμπαντα οι νόμοι που τα διέπουν, μπορεί να είναι αφάνταστα διαφορετικοί ή και σχετικά παρόμοιοι, έχουν όμως οπωσδήποτε ως κοινό παρονομαστή τη βαρύτητα. Το ένα σύμπαν «γεννάει» το άλλο, μέσα σε μια αέναη διαδικασία παραγωγής συμπάντων, η οποία, όπως είπε, καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου.

Τα άλλα σύμπαντα, τα οποία χαρακτήρισε «φυσαλίδες της πραγματικότητας» που απαρτίζουν το πολυσύμπαν, είναι δυνατό να βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους αλλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Δεν απέκλεισε όμως ότι είναι πιθανώς δυνατό να γίνει μετάβαση από το ένα σύμπαν στο άλλο. Όλα τα σύμπαντα, με τους ιδιαίτερους νόμους τους, προκύπτουν κατά βάση από μόνα τους, σαν μια «τοπική μετάλλαξη» του χώρου σε ένα προϋπάρχον σύμπαν. Ο κ. Νανόπουλος δεν απέκλεισε μάλιστα, ως σενάρια επιστημονικής φαντασίας, τολμηρές υποθέσεις ότι κάποια σύμπαντα θα μπορούσαν π.χ. να αποτελούν δημιούργημα ενός «χάκερ» σε κάποιο άλλο σύμπαν. Επεσήμανε ότι, αν τελικά αποδειχτεί η θεωρία του πολυσύμπαντος, τότε «θα καταλαβαίνουμε τον μηχανισμό παραγωγής συμπάντων», οπότε, όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό, «είναι πιθανό στο μέλλον να δημιουργηθεί ένα σύμπαν στο εργαστήριο».

Ακόμα, ανέφερε ότι δεν αποκλείεται το σύμπαν που ζούμε τώρα, να δημιουργηθεί ξανά ακριβώς το ίδιο στο μέλλον, ενώ το τωρινό σύμπαν μας θα μπορούσε να είναι το νιοστό από το παρελθόν, να έχει δηλαδή ήδη προϋπάρξει πολλές φορές. Ωστόσο, κατέστησε σαφές ότι είναι νωρίς ακόμα για να επιβεβαιωθούν τέτοιες υποθέσεις, πρόσθεσε όμως ότι τελικά αποτελούν λογικές συνέπειες της ευρύτερης θεωρίας του πολυσύμπαντος, που θα έπρεπε κανείς να ακολουθήσει και να διερευνήσει.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το σύμπαν που βλέπουμε (της ορατής ύλης) και το οποίο έχει ηλικία 13,7 δισεκατομμυρίων ετών, δεν είναι παρά το 4%, καθώς το υπόλοιπο είναι αόρατο, αποτελούμενο κατά 23% από «σκοτεινή ύλη» και 73% από «σκοτεινή ενέργεια». Υπολογίζεται ότι μόνο στο δικό μας σύμπαν υπάρχουν περίπου 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες και κάθε ένας από αυτούς έχει περίπου 100 δισεκατομμύρια ήλιους, γύρω από τους οποίους περιφέρεται ένας τεράστιος αριθμός πλανητών. Ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι ο ήλιος κάποτε θα «σβήσει», όμως το σύμπαν μας, που συνεχώς διαστέλλεται, είναι «ανοιχτό», συνεπώς ποτέ δεν θα «πεθάνει», ενώ είναι πιθανό να κάνει «μετάβαση» σε ένα άλλο σύμπαν-φυσαλίδα.

Επιτιθέμενος στους υπέρμαχους της «ανθρωπικής Αρχής» (που λένε ότι το σύμπαν είναι "κομμένο και ραμμένο" στα μέτρα των ανθρώπων), αντέτεινε ότι «δεν του καίγεται καρφάκι του σύμπαντος για εμάς», ενώ χαρακτήρισε τη θεωρία του πολυσύμπαντος «το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της τελεολογίας». Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, διευκρίνισε ότι δεν έχει χάσει το νόημά της η αναζήτηση μιας «ενοποιημένης θεωρίας του παντός» στην Φυσική, όμως δεν θα αφορά παρά μια λύση μοναδική για το δικό μας σύμπαν και τίποτε περισσότερο.

Απαντώντας σχετικά με τις φιλοσοφικές προεκτάσεις της θεωρίας του πολυσύμπαντος, είπε ότι παραπέμπει σε «ένα νέο Διαφωτισμό» που ανοίγει νέους δρόμους για την ανθρωπότητα, ενώ αρνήθηκε ότι υπάρχουν φραγμοί και όρια στις δυνατότητες του ανθρώπινου νου να συλλάβει την πραγματικότητα του σύμπαντος, εκτός από τα αναπόφευκτα ποσοτικά όρια στη συσσώρευση γνώσης στο μυαλό του ανθρώπου. Όμως γι' αυτό, όπως είπε, υπάρχουν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ως συμπαραστάτες μας, ενώ στο μέλλον η σχέση τους με τους ανθρώπους θα μπορούσε να γίνει ακόμα πιο στενή. Αρνήθηκε επίσης ότι συσσωρεύοντας ολοένα περισσότερες γνώσεις, οι άνθρωποι χάνουν τη σοφία τους. Παράλληλα, συμφώνησε με τις εκτιμήσεις άλλων επιστημόνων ότι η Γη αργά ή γρήγορα «δύσκολα θα αντέξει» στα προβλήματά της, γι' αυτό είναι ανάγκη να προετοιμαστεί η μετοίκηση της ανθρωπότητας σε άλλους πλανήτες.

Όσον αφορά στον CERN, δήλωσε ότι πλέον «δουλεύει ρολόι», αν και οι φυσικοί που αναλύουν τις συγκρούσεις των σωματιδίων, είναι αναγκασμένοι «να ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα». Πάντως, σε προηγούμενη ομιλία του στην Αθήνα, είχε δηλώσει ότι αν τελικά τα πειράματα του CERN δεν φέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αποτυγχάνοντας να βρουν νέα σωματίδια και να επιβεβαιώσουν πειραματικά την υπερσυμμετρία, τότε «αυτό θα αποτελέσει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για τη Φυσική, θα προκαλέσει μια μεγάλη κρίση», καθώς θα σημαίνει, όπως είχε πει χαρακτηριστικά, ότι «πήραμε λάθος δρόμο».

Τέλος, αναφερόμενος σε πρόσφατο δημοσίευμα του περιοδικού «Nature», που θεωρεί πιθανή την κατάρρευση της θεωρίας της υπερσυμμετρίας, επειδή τα μέχρι τώρα αποτελέσματα των πειραμάτων του CERN δεν την επιβεβαιώνουν, ο έλληνας φυσικός χαρακτήρισε υπερβολική και πρόωρη μια τέτοια εκτίμηση.